,,Oto wielka tajemnica wiary'' , kl.5

„Oto wielka tajemnica wiary” Modlitwa Eucharystyczna.

t.29, s. 108-111.

Z Katechizmu Kościoła Katolickiego jako wprowadzenie „Istnieje głęboki sens w tym, że Chrystus chciał pozostać obecny w swoim Kościele w ten wyjątkowy sposób. Skoro w widzialnej postaci miał On opuścić swoich, to chciał dać nam swoją obecność sakramentalną; skoro miał ofiarować się na krzyżu dla naszego zbawienia, to chciał, byśmy mieli pamiątkę Jego miłości, którą umiłował nas aż «do końca» (J 13,1), aż po dar ze swego życia. (…) Pozostaje obecny pod znakami, które wyrażają i komunikują tę miłość” (KKK 1380). Prośmy Pana Boga, aby dał nam łaskę zrozumienia czym jest Eucharystia, tajemnica Jego obecności wśród nas. Tę tajemnicę widzi się sercem. Prośmy zatem wspólnym śpiewem o oczyszczenie naszego serca.

Każda Msza Święta jest szczególnym czasem podziękowania. Jedno z jej określeń to EUCHARYSTIA – dziękczynienie. W czasie każdej Mszy Świętej dziękujemy Panu Bogu za konkretne wydarzenie zbawcze, które rozegrało się dwa tysiące lat temu, a jednocześnie to wydarzenie uobecnia się na ołtarzu w sposób bezkrwawy. Dziękczynienie za ofiarę Pana Jezusa i uobecnienie tej ofiary dokonują się w głównej części Mszy Świętej, w czasie modlitwy eucharystycznej.

Liturgia eucharystyczna • Przygotowanie darów ofiarnych – Ofiarowanie chleba i wina – Modlitwa nad darami • Modlitwa eucharystyczna – Prefacja – Sanctus – „Święty, Święty, Święty…” – Przeistoczenie (konsekracja) – Modlitwy wstawiennicze – Zakończenie modlitwy eucharystycznej „Przez Chrystusa, z Chrystusem…” • Obrzędy Komunii Świętej – Ojcze nasz – Agnus Dei – „Baranku Boży...” – Komunia Święta – Modlitwa po Komunii

Pan Jezus podczas Ostatniej Wieczerzy zapowiedział apostołom swoją ofiarę na krzyżu. Wieczerza była ich ostatnim wspólnym posiłkiem przed Jego męką, śmiercią i zmartwychwstaniem. Pan Jezus tej nocy, której został wydany, wziął chleb i dzięki uczyniwszy, połamał i rzekł: „To jest Ciało moje za was wydane. Czyńcie to na moją pamiątkę!”. Podobnie, skończywszy wieczerzę, wziął kielich, mówiąc: „Kielich ten jest Nowym Przymierzem we Krwi mojej. Czyńcie to, ile razy pić będziecie, na moją pamiątkę!”. Ilekroć bowiem spożywacie ten chleb i pijecie kielich, śmierć Pana głosicie, aż przyjdzie. (1 Kor 11,23b-26) Pan Jezus mówi do apostołów o Nowym Przymierzu. W Starym Testamencie przymierze było umową między Bogiem a Izraelitami. Bóg zobowiązywał się do opieki nad swoim ludem i do pomagania mu w trudnych sytuacjach, a naród wybrany miał wiernie czcić Boga i wypełniać Jego przykazania. Niestety Izraelici często nie byli wierni temu przymierzu. Na krzyżu Jezus Chrystus zawiera Nowe Przymierze, nową umowę między Bogiem a ludźmi.

Podczas przeistoczenia, gdy kapłan wypowiada słowa Pana Jezusa nad chlebem, zostaje on przemieniony w Jego Ciało. Kiedy kapłan wypowiada słowa Pana Jezusa nad winem, zostaje ono przemienione w Jego Krew. Przeistoczenie jest momentem, w którym na ołtarzu, w sposób dla nas niewidoczny, dokonuje się dokładnie to, co dokonało się na krzyżu – mówimy, że uobecnia się ofiara krzyżowa Chrystusa. Sprawując Mszę Świętą, Kościół wypełnia polecenie Jezusa: „To czyńcie na moją pamiątkę” – Kościół czyni dokładnie to, co On uczynił podczas Ostatniej Wieczerzy w przeddzień swojej męki i śmierci.

Modlitwa eucharystyczna, której najważniejszym momentem jest przeistoczenie, ma cztery podstawowe warianty. Dziś przeanalizujemy fragmenty tzw. Drugiej modlitwy eucharystycznej. Wstępem do modlitwy eucharystycznej jest prefacja (łac. praefatio – przedmowa) – modlitwa rozpoczynająca się dialogiem pomiędzy kapłanem i wiernymi (Pan z wami – I z duchem twoim. W górę serca – Wznosimy je do Pana), a kończąca słowami: „Święty, Święty, Święty, Pan Bóg Zastępów…”, które odmawiają lub śpiewają wszyscy wierni.

Najważniejszym momentem Eucharystii jest przeistoczenie. Kapłan w imieniu całej społeczności wiernych wzywa mocy Ducha Świętego, aby chleb i wino zostały konsekrowane, i stały się Ciałem i Krwią Chrystusa. Forma czasu teraźniejszego świadczy, że tu i teraz dokonuje się ofiara Pana Jezusa, a użycie liczby mnogiej przypomina, że podczas konsekracji Eucharystii kapłan nigdy nie działa sam, lecz zawsze w Kościele i z całym Kościołem – Mistycznym Ciałem Chrystusa. Zmysły mówią nam, że na ołtarzu jest chleb i wino, ale wiara podpowiada, że to Ciało i Krew Jezusa.

Po przeistoczeniu kapłan ukazuje wiernym kielich, stawia go na korporale i przyklęka. Następnie rozpoczyna jedną z czterech aklamacji, może być nią ta, którą widzicie powyżej.

AKLAMACJE -rodzaje

Co potem ... ?

Cud w Lanciano – film obejrzyj do 4:05

przeczytaj więcej

– Co zwróciło waszą szczególną uwagę w tym wydarzeniu? – Czego dowodem jest cud w Lanciano? Dziś zatrzymamy się nad tajemnicą wiary, która dokonuje się podczas każdej Mszy Świętej.