Gòńba pò Wejrowie

Gòńba pò Wejrowie

Jeśli chcesz wejść do Wejherowa, goń Wejhera!

Prezentacja została przygotowana na motywach książki Moniki Kubisiak pt. Tajemnica grodu Wejhera.

Jeśli chcesz wejść do Wejherowa, kliknij w różę.

Jam jest Jakub Wejher. Witaj w moim mieście.

Zanim wpuszczę Was do środka, muszę być pewny, że jesteście godni być mymi gośćmi. Żyjecie na kaszubskiej ziemi, ale czy język i historię krainy Waszych przodków znacie? Zakołaczcie w drzwi, a niebawem wszystko stanie się jasne.

Jak doszło do powstania Wejherowa, dowiesz się klikając w łapkę lub skanując kod QR.

Kiedym miasto me założył w 1643 roku, zwało się ono Wejherowska Wola. A wyglądało tak, jak je namalował artysta przedni ojciec Judycki Anno Domini 1660.

Jeśliś bystry, w lot Ratusz odnajdziesz, a tam jest przejście tajemne do mego grodu.

A to już współczesne Wejherowo. Czasem tu wracam i pod osłoną nocy przechadzam się, żeby sprawdzić, czy wszystko jest w porządku. Tam kiedyś zbudowałem Kalwarię. Znajdź na niej tajemniczy korytarz.

Właśnie na Kalwarii, wśród kapliczek, pewnego dnia wydarzyła się całkiem niespotykana historia. Ojciec Gaudenty spotkał się w ścisłej tajemnicy z inspektorem Rafałem Wejherem i przekazał mu poufny list od rzezimieszka, siejącego spustoszenie w mieście. Kliknij w list, żeby przeczytać jego treść. Aby przejść dalej, kliknij w herb Wejherowa.

Bohaterowie słabo znali kaszubski i mieli z tym zadaniem wielki problem. Może Wy im pomożecie? Po rozwiązaniu krzyżówki, kliknijcie w kościotrupa, ale nie wcześniej, bo inaczej czeka Was jego los.

kliknij

brawãda, tãga, cedel, kùrón, jantôr, szkólny, zymk, kara, taska, łżëkwiôt, Stolem, flińta, wãbórk, trapë, lëstownica, cządnik, zesziwk, wała

W Wejherowie są aż 2 podobizny Remusa. Nasi bohaterowie musieli się rozdzielić, by przeszukać oba miejsca. Więcej szczęścia miała ekipa, która poszła na deptak. Jeśli chcecie wiedzieć co znaleźli przy Remusie, kliknijcie w książkę.

Remus

Remus

Jam jest Jakub Wejher, założyciel miasta, Którego wieczna chwała ponad gród wyrasta. Witajcie na mej ziemi, w miejscu dosyć chłodnym, Każdy z Was - dowiódł dzisiaj - poznać mnie jest godnym. Wybaczcie czas stracony i za nos wodzenie, Uwierzcie, czas mnie naglił, bo na zagrożenie Wystawiony był skarb mój, ten co to w Kalwarii Złożyłem pod Kapliczką ku czci Panny Marii I chwałę Jezusa, głosić tam kazałem, Co mnie zratował pod Białą, gdy w gruzach leżałem Półżywy. Nim umarłem, zakopałem w skale Skarb ten, by tajemnicę chronić doskonale. Bałem się, ze Kalwaria z czasem podupadnie, A zabytek w ruinie nie wygląda ładnie. Skarb na jej renowację miął być przeznaczony, A nie rozdziobany przez pazerne wrony. Aż tu pewien autor mieszkający w dworku, Na karcie swej powieści wydanej w Lęborku, Com ja podejrzał postać ducha przybierając, Wskazał gdzie skarb ten znaleźć, sekret mój wydając. Przystać na to nie mogłem - chyba rozumiecie, Księga ta nie mogła dłużej istnieć na tym świecie. Zniszczyłem je i choć szumu trochę narobiłem, Skarb już w bezpieczniejszym schronieniu ukryłem. Gdzie on i kto tajemnic mych będzie szafarzem, Ta gra rozstrzygnie, na koniec wszystko się okaże. Kto wygra, temu prawda ujawniona będzie... Grajcie w nią, powodzenia, niech Bóg będzie z Wami!

Pościg za złoczyńcą był długi i w liczne, nieraz mrożące krew w żyłach przygody obfitujący. Ten niecny jegomość wodził za nos naszą ekipę, zostawiając co chwila wskazówki i zadania. Czy w końcu udało im się go dorwać? Prawie. Kiedy byli już o krok od rozwiązania zagadki, deptali mu po pietach, w podziemiach kościoła św. Anny, na wiśniowej trumnie Jakuba Wejhera odnaleźli taki oto list:

Gòńba pò Wejrowie

START

GÒŃBA Pò WEJROWIE

Regùłë grë:

Żebë wëstartowac, kòżden ùczãstnik cëskô kòstkã. Przesuwô pionk ò tëli òczków, wiele wërzucy. Czej zatrzimô sã na pòlu z zadanim, mùszi òdpòwiedzëc na pëtanié z kôrtë abò wëkònac pòlét. Jeżlë nie òdpòwiedzë, mùszi copnąc sã na wczesniészi plac. Pierszi ùczãstnik, chtëren stanie na wëstrzódkù, pòznô krëjamnotã gardu Jakùba Wejera.

ÙCZÃSTNICË: