n1.32

Dziękuję Bogu za rodzinę

ekatecheta - katecheza interaktywna

Na obrazkach widzimy dzieci w klasie na lekcjach. Są one podobne do nas - tworzą wspólnotę klasową.

My także tworzymy małą wspólnotę klasową. Spotykamy się na zajęciach. Ważne, byśmy cieszyli się z obecności swoich kolegów i koleżanek. Jest jeszcze wspólnota, która dla każdego jest ważniejsza niż klasa. To nasza rodzina. Dziś powiemy, dlaczego w niej powinno być wiele miłości.

– Kto należy do rodziny? – Kto z was w rodzinie ma babcię albo dziadka? – Kto z was ma rodzeństwo, starsze lub młodsze? – Czego rodzice mogą was nauczyć? – Czego możemy nauczyć się od rodzeństwa?

Zdarza się czasem, że z różnych powodów dziećmi opiekuje się tylko jeden rodzic, mama lub tata. Czasem opiekuje się nimi zupełnie ktoś inny, na przykład dziadkowie bądź ciocia. Powodem tego może być śmierć jednego z rodziców, czasem wyjazd za granicę do pracy, a czasem rozwód. Nie oznacza to, że dzieci muszą mieć wtedy mniej miłości. Może być tak, że większą miłością otaczają ich dziadkowie.W rodzinie wspólnie mieszkamy, spożywamy posiłki, bawimy się czy uczymy. Ponieważ wiele rzeczy robimy wspólnie, to rodzinę nazywamy wspólnotą rodzinną. Rodzina jest darem Pana Boga. To On sprawił, że dzieci rodzą się i wychowują w rodzinie. W niej są bliskie osoby, od których możemy nauczyć się bardzo różnych umiejętności. Najważniejsze jest jednak to, że w rodzinie uczymy się miłości.

Posłuchajmy fragmentu Pisma Świętego z Ewangelii według świętego Jana.

„Takie zaś mamy od Niego przykazanie, aby ten, kto miłuje Boga, miłował też i brata swego”. (1 J 4,21)

– Kogo przedstawia ten obraz? – Kto opiekuje się Panem Jezusem? – Jak możemy nazwać rodzinę Pana Jezusa?

Posłuchajmy wiersza

Mama Jezusa ma wielkie pranie, a święty Józef swe heblowanie,pracują cicho i bardzo święcie, bo przy nich Jezus ma swe zajęcie. (…) Jezus jest dobry dla swojej Mamy, Nie chce Jej smucić ni zrobić rany. Bardzo ją kocha za to, co robi, aby jej pomóc zawsze gotowy. I Józef stary szczęśliwy stoi, bo Jezus pracy nic się nie boi, umie heblować, sprzątać, piłować: gdzie ludzie dobrzy – łatwiej miłować. (ks. Tadeusz Śmiech)

posłuchajmy

We wspólnocie rodzinnej okazujemy sobie miłość nawzajem. Rodzice troszczą się i kochają swoje dzieci, a dzieci kochają rodziców i starają się im pomagać. Także rodzeństwo pomaga sobie z miłością. W rodzinie otaczamy się miłością wszyscy i wszyscy na tę miłość odpowiadamy. Gdy dziecko nie ma jednego rodzica (mamy lub taty), wtedy jest babcia lub dziadek, którzy się nim opiekują i o niego się troszczą. Jest ono tak samo kochane jak inne dzieci i ono też może kochać. Miłość jest najważniejszą więzią w rodzinie. Nowe i piękne ubranie, najsmaczniejsze jedzenie czy najnowsze zabawki nie zastąpią miłości. Ona sprawia, że wszyscy w rodzinie są szczęśliwi. Bóg swoją okazuje miłość przez rodziców do dzieci i przez dzieci do rodziców. On pragnie, abyśmy troszczyli się o siebie wzajemnie, szczególnie kiedy przeżywamy trudności.

posłuchajmy

posłuchajmy

Ułóż puzzle

link do gry poza prezentacją

praca z podręcznikiem

przygotowanie prezentacji

ekatecheta.blogspot.com

prezentacja opracowana na podstawie materiałów wydawnictwa Jedność