Sztuka harmonijnego życia w małżeństwie i rodzinie.

Sztuka harmoijnego życia w małżeństwie i rodzinie.

Jaki sposób ujawnia nieporządek moralny, cechujący relacje między kobietą a mężczyzną?

„Każdy człowiek doświadcza zła wokół siebie i w sobie. Doświadczenie to dotyczy również relacji między mężczyzną i kobietą. Od najdawniejszych czasów ich związek był zagrożony niezgodą, duchem panowania, niewiernością, zazdrością i konfliktami, które mogą prowadzić aż do nienawiści i zerwania go. Ten nieporządek może ujawniać się z mniejszą lub większą ostrością, może też być bardziej lub mniej przezwyciężany, zależnie od kultury, epoki i konkretnych osób; wydaje się jednak, że ma on charakter powszechny” (KKK 1606).

Jakie są przyczyny agresji w rodzinie?

„Troszcząc się o własną dojrzałość, o wewnętrzny spokój i wyciszenie, trzeba jednocześnie przyglądać się postawie tych, z którymi budujemy bliższe więzi. Jeśli są to ludzie, którzy zachowują się w niewłaściwy sposób, którzy błądzą i kłamią, którzy chętnie przebywają w towarzystwie ludzi agresywnych i niedojrzałych czy którzy sami są agresywni wobec innych, to wcześniej czy później będą agresywni także wobec nas samych. Nawet jeśli teraz – na przykład z powodu zakochania czy innego względu – odnoszą się do nas bez agresji, to nie łudźmy się, że tak będzie zawsze. Nie można bowiem być agresywnym i okrutnym wobec jednych ludzi, a szczerze życzliwym i subtelnym wobec innych". M. Dziewiecki, Miłość przemienia. Przezwyciężanie trudności w małżeństwie i rodzinie, Częstochowa 2002

Jak należy się bronić w wypadku agresji osób nam bliskich?

"Kiedy natomiast agresja i przemoc pojawiają się w naszym domu rodzinnym czy w naszym małżeństwie, to wtedy mamy nie tylko prawo, ale też obowiązek, by stanowczo bronić sięprzed krzywdą. Jeśli do obrony przed agresją i przemocą nie wystarczy nasz jasno wypowiedziany sprzeciw, ani też współdziałanie innych członków rodziny, to trzeba koniecznie zwrócić się o pomoc do kogoś z zewnątrz: do przyjaciół, nauczycieli i wychowawców, psychologa czy pedagoga szkolnego, do różnych instytucji państwowych, samorządowych, kościelnych czy społecznych, a w skrajnych sytuacjach także do policji i prawników". M. Dziewiecki, Miłość przemienia. Przezwyciężanie trudności w małżeństwie i rodzinie, Częstochowa 2002

Jakie konsekwencje wiążą się z nadużywaniem alkoholu?

„Alkoholizm w rodzinie to choroba wszystkich jej członków. Może pić jedna osoba, a cierpi każdy domownik. Najczęściej uzależnieni od alkoholu są mężczyźni – mężowie i ojcowie. Coraz częściej jednak, pod wpływem licznych stresów i frustracji, do kieliszka zaglądająkobiety i młodzież. Dramat zwykle zaczyna się od niewinnego piwka albo lampki wina na rozluźnienie przed snem. Czasem trudno uchwycić moment, w którym straciło się kontrolę nad piciem. Alkoholizm to choroba, która polega na utracie kontroli nad ilością spożywanego alkoholu. Szacuje się, że ryzykownie nadużywa alkoholu około 16% polskiego społeczeństwa. Życie z alkoholikiem wiąże się ze stanem permanentnego napięcia i przeciążenia emocjonalnego. Alkohol w rodzinie pociąga za sobą inne formy patologii, np. pojawia się przemoc seksualna, przemoc fizyczna, agresja, problemy finansowe, przemoc psychiczna w domu, problemy w kontaktach z ludźmi, problemy z prawem itp.” K. Krocz, Alkoholizm w rodzinie, portal.abczdrowie.pl

W jaki sposób można zwalczać konflikty w rodzinie?

„Wzajemne stosunki między rodzicami a dorastającymi dziećmi zależą w dużym stopniu od sposobu komunikacji między nimi. Taką drogą jest dialog. Poszukiwanie i prowadzenie dialogu z dorastającymi dziećmi w atmosferze szczerości i zaufania niweluje powstawanie wielu konfliktów. Prawdziwy dialog jest wyrazem współpracy a nie współzawodnictwa. Wyklucza egoizm i manipulacje, a opiera się na uczuciach pozytywnych. Dialog utrudniają drastyczne środki presji na dzieci: wyzwiska, krzyki i ciągłe pouczanie (gderanie).Rozmowa, dyskusja, wspólne uzgodnienia przynoszą więcej pożytku, niż stosowanie rygorystycznych zakazów, nakazów, ciągłej krytyki i porównywania z doskonalszymi wzorami. Spokojne rozważenie danego problemu przez obie strony może doprowadzić do rozwiązania aktualnej sprawy. Nie należy podejmować wiążących decyzji w sytuacji napięcia i zaostrzającego się konfliktu. Wspólnie wypracowany punkt widzenia na problem, gdy opadną emocje, daje świeże śmiałe spojrzenie, wzbogacone analizą sytuacji. Dialog pomaga też we wszechstronnym rozważeniu spornego problemu”. A. Skreczko, Konflikt pokoleń, http://www.wsm.archibial.pl

W jaki sposób można zwalczać konflikty w rodzinie?

„Wzajemne stosunki między rodzicami a dorastającymi dziećmi zależą w dużym stopniu od sposobu komunikacji między nimi. Taką drogą jest dialog. Poszukiwanie i prowadzenie dialogu z dorastającymi dziećmi w atmosferze szczerości i zaufania niweluje powstawanie wielu konfliktów. Prawdziwy dialog jest wyrazem współpracy a nie współzawodnictwa. Wyklucza egoizm i manipulacje, a opiera się na uczuciach pozytywnych. Dialog utrudniają drastyczne środki presji na dzieci: wyzwiska, krzyki i ciągłe pouczanie (gderanie).Rozmowa, dyskusja, wspólne uzgodnienia przynoszą więcej pożytku, niż stosowanie rygorystycznych zakazów, nakazów, ciągłej krytyki i porównywania z doskonalszymi wzorami. Spokojne rozważenie danego problemu przez obie strony może doprowadzić do rozwiązania aktualnej sprawy. Nie należy podejmować wiążących decyzji w sytuacji napięcia i zaostrzającego się konfliktu. Wspólnie wypracowany punkt widzenia na problem, gdy opadną emocje, daje świeże śmiałe spojrzenie, wzbogacone analizą sytuacji. Dialog pomaga też we wszechstronnym rozważeniu spornego problemu”. A. Skreczko, Konflikt pokoleń, http://www.wsm.archibial.pl

Konflikty są w życiu naturalnym momentem, który towarzyszy człowiekowi od zarania dziejów, we wszystkich sferach jego działania. Wszędzie, gdzie ludzie żyją obok siebie, ich dążenia, pragnienia muszą zderzać się ze sobą. Towarzyszą życiu w małżeństwie i w rodzinie, gdzie wynikają z relacji międzypokoleniowych (rodzice – dzieci) oraz między samymi małżonkami. Niestety, przeżywanie większych lub mniejszych dramatów i rozczarowań w życiu małżeńskim i rodzinnym jest dość powszechne. Trzeba zatem nauczyć się rozwiązywać trudności i budować pozytywne więzi w małżeństwie. Umiejętność rozwiązywania konfliktów, czyli sztuka harmonijnego życia, jest sprawdzianem dojrzałej miłości człowieka.

Jaką drogę rozwiązywania konfliktu wskazuje Jezus?

„Tak przyszli do Kafarnaum. Gdy był [już] w domu, zapytał ich: «O czym to rozprawialiście w drodze?» Lecz oni milczeli, w drodze bowiem posprzeczali się między sobą o to, kto z nich jest największy. On usiadł, przywołał Dwunastu i rzekł do nich: «Jeśli ktoś chce być pierwszym, niech będzie ostatnim ze wszystkich i sługą wszystkich». Potem wziął dziecko, postawił je przed nimi i objąwszy je ramionami, rzekł do nich: «Kto jedno z tych dzieci przyjmuje w imię moje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, nie przyjmuje Mnie, lecz Tego, który Mnie posłał»” (Mk 9,33-37). Ważną sprawą jest umiejętność SŁUŻENIA sobie nawzajem. Dostrzegania swoich potrzeb.

Jaka postawa jest ważna w relacjach międzyludzkich?

„Wtedy Piotr zbliżył się do Niego i zapytał: «Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat wykroczy przeciwko mnie? Czy aż siedem razy?» Jezus mu odrzekł: «Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy” (Mt 18,21-22). Trzeba uczyć się UMIEJĘTNOŚCI PRZEBACZENIA.

Jaka postawa jest ważna w relacjach międzyludzkich?

„A zatem zachęcam was ja, więzień w Panu, abyście postępowali w sposób godny powołania, jakim zostaliście wezwani, z całą pokorą i cichością, z cierpliwością, znosząc siebie nawzajem w miłości” (EF 4,1-2). Relacje wymagają również POKORY i CIERPLIWOŚCI.

Jaka postawa jest ważna w relacjach międzyludzkich?

„Dlatego odrzuciwszy kłamstwo: niech każdy z was mówi prawdę do bliźniego, bo jesteście nawzajem dla siebie członkami. Gniewajcie się, a nie grzeszcie: niech nad waszym gniewem nie zachodzi słońce!” (Ef 4,25-26). Relacje wymagają MÓWIENIA PRAWDY, a także POJEDNANIA.

Jaka postawa jest ważna w relacjach międzyludzkich?

„Niech nie wychodzi z waszych ust żadna mowa szkodliwa, lecz tylko budująca, zależnie od potrzeby, by wyświadczała dobro słuchającym” (Ef 4,29). Relacje wymagają SZCZEROŚCI. Należy unikać OBMOWY, OSZCZERSTW.

Jaka postawa jest ważna w relacjach międzyludzkich?

„Bądźcie dla siebie nawzajem dobrzy i miłosierni! Przebaczajcie sobie, tak jak i Bóg nam przebaczył w Chrystusie” (Ef 4,32). Relacje potrzebują również DOBROCI. Dostrzegania potrzeb i braków naszych bliźnich. W relacjach potrzeba również MIŁOSIERDZIA czyli czynnej MIŁOŚCI.

Czym charakteryzuje się prawdziwa miłość małżeńska?

„Miłość jest prawdziwa wówczas, gdy tworzy dobro osób i wspólnot, gdy tym dobrem obdarowuje drugich. Tylko zaś człowiek, który umie wymagać od siebie samego w imię miłości, może także wymagać miłości od drugich. Bo miłość jest wymagająca przede wszystkim dla tych, którzy są otwarci na naukę Ewangelii. Tak właśnie głosiChrystus w swym największym przykazaniu. Trzeba, ażeby ludzie współcześni taką wymagającą miłość odkrywali u podstaw rodziny. Ona bowiem musi być zdolna do tego, aby «wszystko przetrzymać»”. Jan Paweł II, Gratissimam sane, 14

Jakie słowa wypowiadane na co dzień budują dobre relacje w rodzinie?

„To jest ważne w życiu rodzin: umieć sobie przebaczać. Każdy z nas ma wady. Czasami czynimy coś, co nie jest dobre, wyrządzają krzywdę innym. Trzeba mieć odwagę, by prosić o przebaczenie, kiedy w rodzinie popełnimy błąd. Przed kilkoma tygodniami powiedziałemna tym placu, że aby rozwijać rodzinę trzeba używać trzech słów: proszę, dziękuję i przepraszam. Są to trzy słowa kluczowe. Prosimy o pozwolenie, żeby nie być nachalnymi: czy chcesz, żebym to zrobił – chodzi o język prośby o pozwolenie. Dziękujemy, dziękujemy za miłość. Ale powiedz ile razy dziennie dziękujesz twojej żonie, że cię kocha? A ty – twojemu mężowi? Ileż dni mija bez powiedzenia tego słowa «dziękuję»! I ostatnie – «przepraszam». Wszyscy popełniamy błędy. Czasami, ktoś w rodzinie i w małżeństwie się obraża. Czasami mówię «latają talerze». Mówi się trudne słowa, ale posłuchajcie tej rady: nie kończcie dnia bez pojednania. Pokój przekazuje się w rodzinie każdego dnia na nowo! Prosząc o przebaczenie zaczynamy od nowa. Proszę, dziękuję, przepraszam”. Franciszek, Watykan, 26 października 2013 r.