W pamiętniku Zofii Bobrówny

Temat: O lirycznym wpisie do pamiętnika.

sztambuch- dawniej pamiętnik

Juliusz Słowacki

Geneza

Wiersz „W pamiętniku Zofii Bobrówny” powstał 13 marca 1844 roku w Paryżu. Juliusz Słowacki napisał go na prośbę dziesięcioletniej Zofii Bobrówny i umieścił w jej sztambuchu (dawniej pamiętnik). Dziewczynka wraz z matką (Joanną Bobrową – przyjaciółką poety) i starszą siostrą Ludwiką wracała do kraju (do Polski) i miała zatrzymać się w Krzemieńcu, gdzie Słowacki się urodził i spędził dzieciństwo. Poeta od 1831 roku przebywał na emigracji, nie widział ojczyzny prawie 14 lat. O spotkaniu z Zosią pisał w liście do swojej matki: „Zosieczka pojechała do Ciebie, ale nie wiem, kiedy zajedzie, bo zwykle jeździ dyszlem rzemiennym. Miłą mi była ta dziewczynka”. Wiersz nie miał tytułu. Ukazał się drukiem w 1866 roku pod tytułem nadanym przez badaczy zajmujących się twórczością pisarza.

Kto jest nadawcą a kto odbiorcą?

epitety:

uosobienia:

zdrobnienia

Notatka w zeszycie: Utwór "W pamiętniku Zofii Bobrówny" napisany został w Paryżu, 13 marca 1844 roku. Młoda dziewczyna o imieniu Zosia prosi poetę o wpis do swojego pamiętnika, gdyż wyjeżdża z Paryża. Juliusz Słowacki, który jest przyjacielem mamy dziewczynki, w pamiętniku zapisuje piękny wiersz. Wyraz pamiętnik jest słowem wieloznacznym. Może oznaczać: 1. wspomnienia spisywane przez kogoś, 2. album do wpisywania wierszy na pamiątkę, 3. utwór literacki zawierający opis wydarzeń oparty na bezpośredniej relacji autora.