Sokrates

OJCIEC

ETYKI

SOKRATES

SOKRATES

(470-399 przed Chr.)

Informacje na temat jego życia są bardzo szczątkowe. Wiadomo, że urodził się ok. 470 r. p.n.e. w Atenach, w rodzinie rzeźbiarza Sofroniskosa i akuszerki Fainarete. Jako młody chłopak prawdopodobnie uczył się zawodu ojca, jednak wkrótce porzucił go i poświęcił się dyskusjom filozoficznym na ulicach miasta. Prawdopodobnie był dwukrotnie żonaty – z pierwszą żoną Myrto i drugą, Ksantypą. Ożenił się z nią w późnym wieku, mieli trzech synów. Ksantypa była znana z porywczego temperamentu. Sokrates wiódł bardzo skromne życie, po Atenach chodził boso i w starym płaszczu.

• Poszukiwacz prawdy • Mistrz w stawianiu wnikliwych pytań i prowadzeniu rozmowy • Ojciec etyki • Ten, który wiedział, czego nie wiedział • Jako jedyny filozof w całej europejskiej tradycji filozoficznej nie napisał ani linijki. Znamy jego myśl z dialogów Platona.

Sokrates

"Wiem, że nic nie wiem” Tymi słowami zwrócił się Sokrates do Pytii, a ona uznała go za najmądrzejszego człowieka w Atenach. • Uznanie własnej niewiedzy (wiedzy niewiedzy) – symbol dojrzałości intelektualnej

Sokrates

dlaczego ojciec etyki? • Istotą człowieka jest dusza, świadome „ja” POJĘCIE CNOTY - CNOTA JEST DOBREM, WIEDZĄ . • Aby być szczęśliwym, należy czynić dobro. Aby czynić dobro, wystarczy wiedzieć, co jest dobre. Wiedza to warunek konieczny i wystarczający do tego, by czynić dobro. Zło bierze się z nieświadomości. • Problem!!!! A co z wolnością człowieka? Możemy rozpoznawać to, co dobre, ale opowiadać się w życiu za tym, co złe.

Sokrates

SOKRATES

ISokrates często odgrywał rolę nieświadomego, potrafił udawać, że wie mniej niż rozmówca. .ironia Sokratesa

W 399 r. p.n.e. został oskarżony o „wprowadzanie nowych bogów” i o „zwodzenie młodzieży na manowce”. • Przez zgromadzenie składające się z 500 osób niewielką większością głosów uznany został winnym, potem skazany na śmierć.

Nie należy przyjmować żadnych przekonań uznawanych powszechnie z tej tylko racji, że były one przekazywane z pokolenia na pokolenie na mocy tradycji. • Należy badać wszystkie przekonania • Szkoły powinny uczyć młodych krytycznego myślenia, które ośmieli ich do mówienia własnym głosem oraz do respektowania głosów innych ludzi. Właśnie w ten sposób buduje się wrażliwe i odpowiedzialne społeczeństwo.