Opowieść Wigilijna
Prezentacja
Charles Dickens
Charles John Huffam Dickens, pseudonim Boz – angielski powieściopisarz. Uznawany za najwybitniejszego przedstawiciela powieści społeczno-obyczajowej w drugiej połowie XIX w. w Anglii. Urodził się on 7 lutego 1812 r. a zmarł 9 czerwca 1870 r.
Scrooge
Jest to główny bohater opowiadania Charlesa Dickensa pt."Opowieść wigilijna" wydanego w 1843 roku. Scrooge jest zamkniętym w sobie skąpcem, nielubiącym ludzi i nielubiącym świąt Bożego Narodzenia.
Duch minionych świąt Bożego Narodzenia
Jest pierwszym z duchów odwiedzających Ebenezera Scrooge’a zapowiedzianych przez ducha Jakuba Marleya, dawnego wspólnika Scrooge’a. Duch ukazał się Scrooge'owi jako pół starzec i pół dziecko.
Duch minionych świąt zabrał Scrooge’a w przeszłość, aby pokazać mu osoby i wydarzenia z czasów jego młodości, i tym wzbudzić w nim refleksje nad błędnymi decyzjami z przeszłości oraz wzbudzić chęć zmiany nastawienia do ludzi i samych świąt. Duch przypomina mu spotkanie z przyjacielem – Ali Baszą, ukochaną siostrą Scrooge’a – Fanny, a także przedstawia wizję zabawy u dawnego pryncypała Scrooge’a – Alberta Fezziwiga. Na koniec pokazuje Scrooge'owi jego rozstanie z dawną miłością – Bellą – i jej szczęśliwą rodzinę. Spotkanie z duchem kończy się jego przepędzeniem przez Scrooge’a – za pomocą gasidła do zniczy „gasi” jego światło.
Duch teraźniejszych świąt Bożego Narodzenia
Jest drugim z duchów odwiedzających Ebenezera Scrooge’a zapowiedzianych przez ducha Jakuba Marleya, dawnego wspólnika Scrooge’a. Duch ukazał się Scrooge'owi jako wysoka postać z brodą przyodziana w zieloną suknię. W ręku trzymał pochodnię w kształcie przypominającym róg obfitości.
Wraz z duchem teraźniejszych świąt Scrooge odwiedza dom swojego siostrzeńca Freda oraz mieszkanie swojego sekretarza Boba Cratchita. Duch pokazuje mu także dwójkę wyczerpanych dzieci: chłopca imieniem Ciemnota oraz dziewczynkę imieniem Nędza.
Duch przyszłych świąt Bożego Narodzenia
Jest ostatnim, czyli trzecim z duchów odwiedzających Ebenezera Scrooge’a zapowiedzianych przez ducha Jakuba Marleya, jego dawnego wspólnika. W przeciwieństwie do wcześniejszych duchów, duch nie przedstawia się i nie wypowiada żadnego słowa, ale za to jest on w całości okryty czarnym suknem i zawsze wskazuje palcem na to, cokolwiek chce pokazać Scrooge’owi. Milczący duch nawiedzający bohatera wzbudza w czytelniku najwięcej strachu, podobnie najwięcej strachu wzbudza w głównym bohaterze powieści Dickensa.
Duch przyszłych świąt pokazuje Scrooge’owi scenę, w której kilka zebranych osób bardzo lekko wypowiada się o śmierci i pogrzebie pewnego handlowca (w którym Scrooge pozna później samego siebie). Duch zabiera go następnie do domu jego pracownika Boba Cratchita, który wraz z rodziną rozpacza nad zmarłym synkiem, Timem. Wreszcie duch prowadzi Scrooge’a na cmentarz i pokazuje mu jego własny grób.
Koniec
Weronika Jurczykowska
Opowieść Wigilijna
wera.958575
Created on January 27, 2021
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Smart Presentation
View
Practical Presentation
View
Essential Presentation
View
Akihabara Presentation
View
Pastel Color Presentation
View
Winter Presentation
View
Hanukkah Presentation
Explore all templates
Transcript
Opowieść Wigilijna
Prezentacja
Charles Dickens
Charles John Huffam Dickens, pseudonim Boz – angielski powieściopisarz. Uznawany za najwybitniejszego przedstawiciela powieści społeczno-obyczajowej w drugiej połowie XIX w. w Anglii. Urodził się on 7 lutego 1812 r. a zmarł 9 czerwca 1870 r.
Scrooge
Jest to główny bohater opowiadania Charlesa Dickensa pt."Opowieść wigilijna" wydanego w 1843 roku. Scrooge jest zamkniętym w sobie skąpcem, nielubiącym ludzi i nielubiącym świąt Bożego Narodzenia.
Duch minionych świąt Bożego Narodzenia
Jest pierwszym z duchów odwiedzających Ebenezera Scrooge’a zapowiedzianych przez ducha Jakuba Marleya, dawnego wspólnika Scrooge’a. Duch ukazał się Scrooge'owi jako pół starzec i pół dziecko. Duch minionych świąt zabrał Scrooge’a w przeszłość, aby pokazać mu osoby i wydarzenia z czasów jego młodości, i tym wzbudzić w nim refleksje nad błędnymi decyzjami z przeszłości oraz wzbudzić chęć zmiany nastawienia do ludzi i samych świąt. Duch przypomina mu spotkanie z przyjacielem – Ali Baszą, ukochaną siostrą Scrooge’a – Fanny, a także przedstawia wizję zabawy u dawnego pryncypała Scrooge’a – Alberta Fezziwiga. Na koniec pokazuje Scrooge'owi jego rozstanie z dawną miłością – Bellą – i jej szczęśliwą rodzinę. Spotkanie z duchem kończy się jego przepędzeniem przez Scrooge’a – za pomocą gasidła do zniczy „gasi” jego światło.
Duch teraźniejszych świąt Bożego Narodzenia
Jest drugim z duchów odwiedzających Ebenezera Scrooge’a zapowiedzianych przez ducha Jakuba Marleya, dawnego wspólnika Scrooge’a. Duch ukazał się Scrooge'owi jako wysoka postać z brodą przyodziana w zieloną suknię. W ręku trzymał pochodnię w kształcie przypominającym róg obfitości. Wraz z duchem teraźniejszych świąt Scrooge odwiedza dom swojego siostrzeńca Freda oraz mieszkanie swojego sekretarza Boba Cratchita. Duch pokazuje mu także dwójkę wyczerpanych dzieci: chłopca imieniem Ciemnota oraz dziewczynkę imieniem Nędza.
Duch przyszłych świąt Bożego Narodzenia
Jest ostatnim, czyli trzecim z duchów odwiedzających Ebenezera Scrooge’a zapowiedzianych przez ducha Jakuba Marleya, jego dawnego wspólnika. W przeciwieństwie do wcześniejszych duchów, duch nie przedstawia się i nie wypowiada żadnego słowa, ale za to jest on w całości okryty czarnym suknem i zawsze wskazuje palcem na to, cokolwiek chce pokazać Scrooge’owi. Milczący duch nawiedzający bohatera wzbudza w czytelniku najwięcej strachu, podobnie najwięcej strachu wzbudza w głównym bohaterze powieści Dickensa. Duch przyszłych świąt pokazuje Scrooge’owi scenę, w której kilka zebranych osób bardzo lekko wypowiada się o śmierci i pogrzebie pewnego handlowca (w którym Scrooge pozna później samego siebie). Duch zabiera go następnie do domu jego pracownika Boba Cratchita, który wraz z rodziną rozpacza nad zmarłym synkiem, Timem. Wreszcie duch prowadzi Scrooge’a na cmentarz i pokazuje mu jego własny grób.
Koniec
Weronika Jurczykowska