Radość pisania. Klasa 6

Wisława Szymborska

Radość pisania

Kto to jest poeta? Jakimi cechami, według was, się odznacza? Jak wyobrażacie sobie poetę i jego najbliższe otoczenie? Co może pisarz? Jakie są jego możliwości? Co może sprawiać poecie radość, a co – trudność? Jakich poetów polskich potraficie wymienić? Czy kiedykolwiek sami próbowaliście napisać wiersz? Co was do tego skłoniło?

Do­kąd bie­gnie ta na­pi­sa­na sar­na przez na­pi­sa­ny las?Czy z na­pi­sa­nej wody pić,któ­ra jej pysz­czek od­bi­je jak kal­ka?Dla­cze­go łeb pod­no­si, czy coś sły­szy?Na po­ży­czo­nych z praw­dy czte­rech nóż­kach wspar­taspod mo­ich pal­ców uchem strzy­że.Ci­sza - ten wy­raz tez sze­le­ści po pa­pie­rze i roz­gar­niaspo­wo­do­wa­ne slo­wem "las" ga­łę­zie.Nad bia­łą kart­ką cza­ją się do sko­kuli­te­ry, któ­re mogą uło­żyć się źle,zda­nia osa­cza­ją­ce,przed któ­ry­mi nie bę­dzie ra­tun­ku.Jest w kro­pli atra­men­tu spo­ry za­pasmy­śli­wych z przy­mru­żo­nym okiem,go­to­wych zbiec po stro­mym pió­rze w dół,oto­czyc sar­nę, zło­żyć się do strza­łu.

Za­po­mi­na­ją, że tu nie jest ży­cie.Inne, czar­no na bia­łym, pa­nu­ją tu pra­wa.Oka­mgnie­nie trwać bę­dzie tak dłu­go, jak ze­chce,po­zwo­li się po­dzie­lić na małe wiecz­no­ścipeł­ne wstrzy­ma­nych w lo­cie kul.Na za­wsze, je­sli każę, nic się tu nie sta­nie.Bez mo­jej woli na­wet liść nie spad­nieani źdźbło się nie ugnie pod krop­ką ko­pyt­ka.Jest więc taki świat,nad kto­rym los spra­wu­je nie­za­leż­ny?Czas, kto­ry wią­że łań­cu­cha­mi zna­ków?Ist­nie­nie na mój roz­kaz nie­ustan­ne?Ra­dość pi­sa­nia.Moż­ność utrwa­la­nia.Ze­msta ręki śmier­tel­nej.

Analiza wiersza – określanie nadawcy i odbiorcy tekstu poetyckiego, określanie tematyki wiersza, opisywanie głównego obrazu poetyckiego, nastroju utworu, interpretowanie tytułu wiersza.

Cytaty z wiersza, w których ujawnia się ja liryczne

Jakie są możliwości poety?

[sarna]spod moich palców uchem strzyże okamgnienie trwać będzie tak długo jak zechcę jeśli każę, nic się tu nie stanie bez mojej woli nawet liść nie spadnie Jest więc świat nad którym los sprawuję niezależny? Czas, który wiążę łańcuchami znaków? Istnienie na mój rozkaz nieustanne?

Dziękuję

Agnieszka Pociask