Naturalne prawo moralne
Cyceron (rzymski pisarz i mąż stanu, 106-43 przed Chrystusem
Istnieje prawdziwe prawo, które jest zgodne z naturą, znane przez wszystkich, stałe i wieczne. Tego prawa nie możemy zmienić decyzją Senatu czy ludu. Nie jest inne w Rzymie, inne w Atenach, inne teraz, inne w przyszłości. Jest to to samo prawo, wieczne i niezmienne. Kto go nie przestrzega - zdradza siebie samego i bezcześci naturę ludzką. (De Republica III, 22-23)
Bóg stworzył wszystkie rzeczy i zaprowadził porządek w całym wszechświecie. Porządek ustanowiony przez Boga dla całego wszechświata to PRAWO WIECZNE. My, ludzie, podlegamy tym wiecznym prawom. Uczestnictwo człowieka w prawie wiecznym to PRAWO NATURALNE. Według tego prawa człowiek powinien działać.
To prawo jest wpisane w serce każdego człowieka. Święty Paweł, mówiąc o poganach, którzy nie znali prawa Mojżeszowego powiada: Gdy poganie, którzy Prawa nie mają, idą za naturą, czynią to, co Prawo nakazuje. Treść Prawa wypisana jest w ich sercach. (z listu do Rzymian)
Trzy rodzaje zasad prawa naturalnego: ZASADY PIERWSZORZĘDNE - i najpowszechniejsze. Oczywiste dla wszystkich: "Należy czynić dobrze, a zła unikać", "Nie czyń drugiemu, co tobie niemiłe" ZASADY DRUGORZĘDNE - które wyprowadza się w spoób jasny z poprzednich: "Należy dać każdemu to, co mu się należy". Temu poziomowi odpowiada Dziesięć Przykazań. ZASADY DZIAŁANIA - są wnioskami wyprowadzonymi z norm powyższych w drodze rozumowania (np. nierozerwalność małżeństwa)
Zapis do zeszytu:Temat: Naturalne prawo moralnePrawo wieczne - porządek ustanowiony przez Boga dla całego wszechświata.Prawo naturalne - udział człowieka w prawie wiecznym.Właściwości prawa naturalnego. Jest ono: -powszechne, -niezmienne, -obowiązujące (nie dopuszcza dyspensy) -poznawalne.
Godność osoby ludzkiej
Godność osoby ma swoje źródło w tym, że została ona stworzona "na obraz i podobieństwo" Boże; dlatego pod względem godności człowiek przewyższa wszystkie inne istoty na ziemi.
Człowiek jest "jedynym stworzeniem na ziemi, którego Bóg chciał dla niego samego"
Osoba ludzka posiada szczególną godność, ponieważ ma DUSZĘ NIEŚMIERTELNĄ. Dzięki niej może poznawać i kochać Boga i ludzi.
Co wynika z godności osoby?
Każda istota ludzka zasługuje na szacunek od chwili poczęcia aż do śmierci.
Ciało ludzkie nie jest przedmiotem, ale ciałem osoby. Dlatego nie można go maltretować ani zniewalać.
Nie można eksperymentować na osobach żywych, chyba, że jest to potrzebne dla ratowania życia ludzkiego.
Wszyscy ludzie są sobie równi. Dlatego nikt nie może być dyskryminowany z powodu swojej rasy, płci lub przekonań religijnych.
Osobie ludzkiej przysługuje szereg praw, wynikających z jej godności. Obok tych podstawowych praw istnieją też obowiązki człowieka wobec społeczeństwa w którym żyje. Święty Paweł mówi krótko: "Kto nie chce pracować, niech też nie je"
Zapis do zeszytu: Temat: Godność osoby ludzkiej Człowiek - stworzony na obraz i podobieństwo Boga - dusza nieśmiertelna.
Złe wykorzystanie wolności - grzech
Uczynki, które spełniamy, mogą być dobre albo złe.
Grzechem jest każde świadome i dobrowolne słowo, czyn, lub pragnienie przeciwne woli Bożej.
Nawet jeżeli ten, kto popełnia grzech, nie chciałby wprost obrazić Boga, to w istocie zawsze przedkłada stworzenie nad Stwórcę (jakąś rzecz, przyjemność, dumę), a tym samym odrzuca Boga.
Do zaistnienia grzechu muszą wystąpić trzy warunki:
- Materia, czyli przedmiot moralnie zły. Może być ciężka lub lekka.
- Świadomość tego, co robię i tego, że czyniąc to grzeszę.
- Całkowita zgoda, czyli dobrowolność działania.
Brak dobrowolności, czyli przymus nie znosi jednak całkowicie odpowiedzialności za zło, które się popełnia.
Grzechy dzielimy na:
Śmiertelne: jeżeli występuje ciężka materia, pełna świadomość i zgoda.
Powszednie (lekkie): jeżeli materia nie jest ciężka, albo świadomość lub zgoda nie są całkowite.
Grzech śmiertelny niszczy miłość w sercu człowieka i oddala go od Boga. Powoduje utratę łaski uświęcającej.
Grzech powszedni nie zabija życia łaski, ale je rani i jest również obrazą Boga.
Grzech powszedni (lekki) = nieporządek moralny
Temat: Złe wykorzystanie wolności - grzech
Grzechem jest każde świadome i dobrowolne słowo, czyn, lub pragnienie przeciwne woli Bożej.
Grzech ciężki (śmiertelny) - popełniony świadomie, dobrowolnie i ważnej sprawie
Grzech lekki (powszedni) - nieporządek moralny
Czy istnieje odpowiedzialność za grzechy innych?
Kto ŚWIADOMIE współdziała w grzechy popełnianym przez inną osobę, postępuje źle: popełnia ten sam grzech, co ona. Współdziałanie w złu może być: FORMALNE - dobrowolne współdziałanie MATERIALNE - nie ma świadomości lub zgody
Szczególnym przypadkiem odpowiedzialności za cudze grzechy jest grzech zgorszenia.ZGORSZENIEM jest każdy uczynek, słowo lub zaniedbanie, które prowadzi inną osobę do grzechu.
Grzechy cudze: 1. Namawiać kogoś do grzechu. 2. Nakazywać grzech. 3. Zezwalać na grzech. 4. Pobudzać do grzechu. 5. Pochwalać grzech drugiego. 6. Milczeć, gdy ktoś grzeszy. 7. Nie karać za grzech. 8. Pomagać do grzechu. 9. Usprawiedliwiać czyjś grzech.
Naturalne prawo moralne
Dorota_S
Created on January 24, 2021
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Modern Presentation
View
Terrazzo Presentation
View
Colorful Presentation
View
Modular Structure Presentation
View
Chromatic Presentation
View
City Presentation
View
News Presentation
Explore all templates
Transcript
Naturalne prawo moralne
Cyceron (rzymski pisarz i mąż stanu, 106-43 przed Chrystusem
Istnieje prawdziwe prawo, które jest zgodne z naturą, znane przez wszystkich, stałe i wieczne. Tego prawa nie możemy zmienić decyzją Senatu czy ludu. Nie jest inne w Rzymie, inne w Atenach, inne teraz, inne w przyszłości. Jest to to samo prawo, wieczne i niezmienne. Kto go nie przestrzega - zdradza siebie samego i bezcześci naturę ludzką. (De Republica III, 22-23)
Bóg stworzył wszystkie rzeczy i zaprowadził porządek w całym wszechświecie. Porządek ustanowiony przez Boga dla całego wszechświata to PRAWO WIECZNE. My, ludzie, podlegamy tym wiecznym prawom. Uczestnictwo człowieka w prawie wiecznym to PRAWO NATURALNE. Według tego prawa człowiek powinien działać.
To prawo jest wpisane w serce każdego człowieka. Święty Paweł, mówiąc o poganach, którzy nie znali prawa Mojżeszowego powiada: Gdy poganie, którzy Prawa nie mają, idą za naturą, czynią to, co Prawo nakazuje. Treść Prawa wypisana jest w ich sercach. (z listu do Rzymian)
Trzy rodzaje zasad prawa naturalnego: ZASADY PIERWSZORZĘDNE - i najpowszechniejsze. Oczywiste dla wszystkich: "Należy czynić dobrze, a zła unikać", "Nie czyń drugiemu, co tobie niemiłe" ZASADY DRUGORZĘDNE - które wyprowadza się w spoób jasny z poprzednich: "Należy dać każdemu to, co mu się należy". Temu poziomowi odpowiada Dziesięć Przykazań. ZASADY DZIAŁANIA - są wnioskami wyprowadzonymi z norm powyższych w drodze rozumowania (np. nierozerwalność małżeństwa)
Zapis do zeszytu:Temat: Naturalne prawo moralnePrawo wieczne - porządek ustanowiony przez Boga dla całego wszechświata.Prawo naturalne - udział człowieka w prawie wiecznym.Właściwości prawa naturalnego. Jest ono: -powszechne, -niezmienne, -obowiązujące (nie dopuszcza dyspensy) -poznawalne.
Godność osoby ludzkiej
Godność osoby ma swoje źródło w tym, że została ona stworzona "na obraz i podobieństwo" Boże; dlatego pod względem godności człowiek przewyższa wszystkie inne istoty na ziemi.
Człowiek jest "jedynym stworzeniem na ziemi, którego Bóg chciał dla niego samego"
Osoba ludzka posiada szczególną godność, ponieważ ma DUSZĘ NIEŚMIERTELNĄ. Dzięki niej może poznawać i kochać Boga i ludzi.
Co wynika z godności osoby?
Każda istota ludzka zasługuje na szacunek od chwili poczęcia aż do śmierci.
Ciało ludzkie nie jest przedmiotem, ale ciałem osoby. Dlatego nie można go maltretować ani zniewalać.
Nie można eksperymentować na osobach żywych, chyba, że jest to potrzebne dla ratowania życia ludzkiego.
Wszyscy ludzie są sobie równi. Dlatego nikt nie może być dyskryminowany z powodu swojej rasy, płci lub przekonań religijnych.
Osobie ludzkiej przysługuje szereg praw, wynikających z jej godności. Obok tych podstawowych praw istnieją też obowiązki człowieka wobec społeczeństwa w którym żyje. Święty Paweł mówi krótko: "Kto nie chce pracować, niech też nie je"
Zapis do zeszytu: Temat: Godność osoby ludzkiej Człowiek - stworzony na obraz i podobieństwo Boga - dusza nieśmiertelna.
Złe wykorzystanie wolności - grzech
Uczynki, które spełniamy, mogą być dobre albo złe.
Grzechem jest każde świadome i dobrowolne słowo, czyn, lub pragnienie przeciwne woli Bożej.
Nawet jeżeli ten, kto popełnia grzech, nie chciałby wprost obrazić Boga, to w istocie zawsze przedkłada stworzenie nad Stwórcę (jakąś rzecz, przyjemność, dumę), a tym samym odrzuca Boga.
Do zaistnienia grzechu muszą wystąpić trzy warunki:
Brak dobrowolności, czyli przymus nie znosi jednak całkowicie odpowiedzialności za zło, które się popełnia.
Grzechy dzielimy na:
Śmiertelne: jeżeli występuje ciężka materia, pełna świadomość i zgoda.
Powszednie (lekkie): jeżeli materia nie jest ciężka, albo świadomość lub zgoda nie są całkowite.
Grzech śmiertelny niszczy miłość w sercu człowieka i oddala go od Boga. Powoduje utratę łaski uświęcającej.
Grzech powszedni nie zabija życia łaski, ale je rani i jest również obrazą Boga.
Grzech powszedni (lekki) = nieporządek moralny
Temat: Złe wykorzystanie wolności - grzech
Grzechem jest każde świadome i dobrowolne słowo, czyn, lub pragnienie przeciwne woli Bożej.
Grzech ciężki (śmiertelny) - popełniony świadomie, dobrowolnie i ważnej sprawie
Grzech lekki (powszedni) - nieporządek moralny
Czy istnieje odpowiedzialność za grzechy innych?
Kto ŚWIADOMIE współdziała w grzechy popełnianym przez inną osobę, postępuje źle: popełnia ten sam grzech, co ona. Współdziałanie w złu może być: FORMALNE - dobrowolne współdziałanie MATERIALNE - nie ma świadomości lub zgody
Szczególnym przypadkiem odpowiedzialności za cudze grzechy jest grzech zgorszenia.ZGORSZENIEM jest każdy uczynek, słowo lub zaniedbanie, które prowadzi inną osobę do grzechu.
Grzechy cudze: 1. Namawiać kogoś do grzechu. 2. Nakazywać grzech. 3. Zezwalać na grzech. 4. Pobudzać do grzechu. 5. Pochwalać grzech drugiego. 6. Milczeć, gdy ktoś grzeszy. 7. Nie karać za grzech. 8. Pomagać do grzechu. 9. Usprawiedliwiać czyjś grzech.