Jak to opisać? - redagujemy opis przeżyć wewnętrznych.

Jak to opisać? - redagujemy opis przeżyć wewnętrznych.

PRZYDATNE słownictwo: • Ostatnio przydarzyła mi się niesamowita historia…. Bohater wszedł z obawą do pokoju…., Lena ze zdumieniem przeczytała wpis na blogu... • Nagle poczułem…. targały mną….. na twarzy malowało się….. jego wzrok wyrażał….. widziałem w jej oczach…. ogarnęło go….. tłumił w sobie….. rozsadzało mnie…. Nie mogłem opanować….. pogrążył się w… • Twarz pokryła mu się rumieńcem…. zbladła z przerażenia…. ręce zaczęły mi drżeć…. nerwowo chodził po pokoju… oczy zaszły mu mgłą… • Wiedziałem, że muszę to przetrwać…. ona zbyt często ulegała…. to było najlepsze doświadczenie w moim życiu…. muszę przyznać, że nie zapanowałam nad emocjami...

Do opisu przeżyć warto wprowadzać porównania, np. zbladłam jak ściana, zaczerwieniłem się jak burak, serce łomocze jak dzwon, itp. Do opisu przeżyć warto wprowadzać związki frazeologiczne, np. Kamień spadł mi z serca, skrzydła wyrosły mi u ramion, zapaść się pod ziemię, itp.

Przykładowy opis przeżyć w 3 osobie (czyli piszemy o kimś) Daniel od zawsze był dobry z matematyki. W połowie roku szkolnego pani zaproponowała, by wziął udział w olimpiadzie. W dniu egzaminu chłopiec wydawał się bardzo spokojny i skoncentrowany na sobie, jakby czuł, że wygraną ma już w kieszeni. Z kamienną twarzą zabrał się do wypełniania testu. Anie razu nie s pojrzał wokół siebie, całą energię włożył w to, by jak najlepiej wypaść. Dopiero w chwili, gdy ogłoszono wyniki konkursu, Daniel gwałtownie zbladł i sprawiał wrażenie, jakby miał za chwilę upaść. Nie był w stanie wykrztusić słowa. Ręce mu drżały, a oczy były jak spodki. Kiedy wreszcie z ust jury padło jego nazwisko, odetchnął z ulgą. Uśmiechnął się od ucha do ucha i w podskokach udał się po dyplom. Cały aż promieniał ze szczęścia. Wszystkim wydało się to całkiem naturalne, Daniel w pełni zasłużył na nagrodę.

Przykładowy opis przeżyć w 1 osobie (czyli piszemy o sobie samym) Historia. Za chwilę nauczyciel odda sprawdziany. Siedzę nieruchomo w ławce pełna złych przeczuć. Boję się i martwię, co dostanę. Moje serce łopoce jak skrzydła spłoszonego ptaka. Słyszę moje nazwisko. Oblewa mnie zimny pot. Jaką ocenę dostanę? Profesor wciąż trzyma mnie w napięciu. Próbuję zachować pogodę ducha. Jedynka – wymawia tylko jedno słowo. Jedynka?! Blednę z przerażenia. Tyle się uczyłam – a tu taki rezultat. Mam ochotę zapaść się pod ziemię. Podchodzę do biurka, aby odebrać pracę. Nie mam odwagi spojrzeć nauczycielowi w oczy. Siadam z powrotem na swoim miejscu. Zerkam na sprawdzian. Nie taję zaskoczenia. Na pracy widnieje ocena celująca!!! Spoglądam na profesora. Na jego twarzy dostrzegam rozbawienie. Zabawił się moim kosztem, ale teraz mnie to już nie interesuje. Kamień spadł mi z serca. Ogarnia mnie niemała ulga. Mam ochotę tańczyć i skakać z radości! Nauka jednak nie poszła w las. To było niezapomniane doznanie!

Zadanie