Krzysztof KAmil
Baczyński
1921-1944
Urodził się 22 stycznia 1921 roku (lub 3 marca 1921 roku) w Warszawie. Za datę jego przyjścia na świat przyjmuje się wypis z księgi parafialnej. Był synem krytyka literackiego Stanisława Baczyńskiego i nauczycielki Stefanii Zieleńczyk. Ojciec był również w przeszłości działaczem Legionów Polskich, a w późniejszym okresie służył jeszcze w Wojsku Polskim. Rodzice wpajali młodemu Krzysztofowi miłość do ojczyzny i uczyli go patriotyzmu od najmłodszych lat. Młody Baczyński był dzieckiem chorowitym i słabym. Miał astmę.
W 1933 roku Baczyński rozpoczął naukę w warszawskim Gimnazjum im. Stefana Batorego. Podczas pobytu w szkole średniej związał się z lewicową organizacją młodzieżową "Spartakus". Używał wtedy pseudonimu "Emil". Z tego też okresu pochodzi pierwszy znany jego wiersz - "Wypadek przy pracy" (1936).
Był średnim uczniem, nawet język polski nie był jego mocną stroną. Świetnie rysował, co stało się jego największą pasją. W 1939 roku zdał maturę. Radość przyćmiła śmierć ojca - 27 lipca. Gdyby nie to przykre wydarzenie w życiu Baczyńskiego, oraz wybuch wojny, z pewnością studiowałby we Francji, dokąd miał się udać. Od tej pory zmieniła się tematyka wierszy Krzysztofa na bardziej mroczną. W warunkach okupacyjnych zdecydował się sabotować rozporządzenie niemieckie i nie zamieszkał zatem w getcie, pomimo swoich żydowskich korzeni. Dorywczo pracował, aby utrzymać siebiei matkę.
Krzysztof Baczyński miał określony plan na przyszłość – po skończeniu dobrego gimnazjum i zdaniu matury chciał studiować na Akademii Sztuk Pięknych. Podobno dzięki pomocy Fernauda, poety, lektora na Uniwersytecie Lwowskim oraz poparciu Rosy Bailly miał szansę na studia we Francji.Marzył o karierze ilustratora-grafika – i zdecydowanie przejawiał zdolności w tym kierunku.
Ze wszystkich sztuk plastycznych właśnie grafika najbliższa była zawsze sztuce słowa.
Dorywczo pracował, aby utrzymać siebie i matkę. 1 grudnia 1941 roku poznał Barbarę Drapczyńską, którą poślubił 3 czerwca 1942 roku. W czasie II wojny światowej był aktywnym uczestnikiem polskiego ruchu oporu. Nie przeszkodziło mu to w rozwijaniu pasji, jaką była liryka. Przez cały okres okupacji aktywnie tworzył, a warszawscy literaci, którzy mieli okazję zapoznać się z wierszami Krzysztofa, szybko docenili jego talent.
W czasie II wojny Światowej
Był uczestnikiem tajnych kompletów, Harcerskich Grup Szturmowych i konspiracyjnej Szkoły Podchorążych Rezerwy. Od jesieni 1942 do lata 1943 roku kształcił się na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie studiował polonistykę. Zdecydował się jednak przerwać naukę na rzecz działalności konspiracyjnej. W 1943 roku rozpoczął służbę w plutonie "Alek, a następnie kompanii "Rudy" baonu "Zośka". Służył w stopniu starszego strzelca.
Ze względu na jego talent dowódcy zdecydowali się wycofać go z czynnej służby. Mimo to Krzysztof chciał walczyć. Mocno zaangażował się w konspirację, uczęszczał w wielu szkoleniach, nierzadko ryzykując aresztowaniem.
Poezja
W czasie okupacji Baczyńskiemu udało się wydać cztery tomiki wierszy - w 1940 roku ukazały się drukiem "Zamknięty echem" i "Dwie miłości", następnie w 1942 roku "Wiersze wybrane" i wreszcie w 1944 roku "Arkusz poetycki Nr 1". Jako poeta reprezentował nurt pokolenia Kolumbów, do którego należeli również Tadeusz Gajcy czy Tadeusz Borowski.
sam tworzył oprawę graficzną swoich tomików
Pod względem stylistycznym Baczyński często używał podmiotu zbiorowego, liczby mnogiej, odwołując się do wartości uniwersalnych. Nie stronił od symboliki i katastroficznej wizji świata. W jego utworach pełno metafor, barwnych epitetów. Dominuje tematyka przygnębiająca, co było odzwierciedleniem stanu psychiki młodego poety okaleczonego wojną.
W sumie wydał ponad 500 wierszy
zachowały się również jego opowiadania oraz poematy. Do najważniejszych utworów Baczyńskiego należą: "Elegia... o [chłopcu polskim]", "Deszcze", "Z głową na karabinie" czy "Na moście w Avinion". Stał się inspiracją dla wielu twórców kolejnych pokoleń. Do jego utworów odwoływała się m. in. Wisława Szymborska.
4 SIERPNIA 1944 ROKU
w czwartym dniu Powstania Warszawskiego poległ od wrogiej kuli niemieckiego snajpera na posterunku w Pałacu Blanka. Miał zaledwie 23 lata.
W kilka dni po Krzysztofie życie straciła jego młoda żona. Zginęła z tomikiem wierszy męża w dłoni...
Posłuchajcie
twórczości Baczyńskiego we współczesnych interpretacjach
Baczyński
Anita Sokulska
Created on January 18, 2021
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Happy Holidays Video
View
Elves Christmas video
View
HALLOWEEN VIDEO MOBILE
View
Halloween Illustrated Video
View
Halloween video
View
Birthday Party Invitation
View
Video Tutorial Mobile
Explore all templates
Transcript
Krzysztof KAmil
Baczyński
1921-1944
Urodził się 22 stycznia 1921 roku (lub 3 marca 1921 roku) w Warszawie. Za datę jego przyjścia na świat przyjmuje się wypis z księgi parafialnej. Był synem krytyka literackiego Stanisława Baczyńskiego i nauczycielki Stefanii Zieleńczyk. Ojciec był również w przeszłości działaczem Legionów Polskich, a w późniejszym okresie służył jeszcze w Wojsku Polskim. Rodzice wpajali młodemu Krzysztofowi miłość do ojczyzny i uczyli go patriotyzmu od najmłodszych lat. Młody Baczyński był dzieckiem chorowitym i słabym. Miał astmę.
W 1933 roku Baczyński rozpoczął naukę w warszawskim Gimnazjum im. Stefana Batorego. Podczas pobytu w szkole średniej związał się z lewicową organizacją młodzieżową "Spartakus". Używał wtedy pseudonimu "Emil". Z tego też okresu pochodzi pierwszy znany jego wiersz - "Wypadek przy pracy" (1936).
Był średnim uczniem, nawet język polski nie był jego mocną stroną. Świetnie rysował, co stało się jego największą pasją. W 1939 roku zdał maturę. Radość przyćmiła śmierć ojca - 27 lipca. Gdyby nie to przykre wydarzenie w życiu Baczyńskiego, oraz wybuch wojny, z pewnością studiowałby we Francji, dokąd miał się udać. Od tej pory zmieniła się tematyka wierszy Krzysztofa na bardziej mroczną. W warunkach okupacyjnych zdecydował się sabotować rozporządzenie niemieckie i nie zamieszkał zatem w getcie, pomimo swoich żydowskich korzeni. Dorywczo pracował, aby utrzymać siebiei matkę.
Krzysztof Baczyński miał określony plan na przyszłość – po skończeniu dobrego gimnazjum i zdaniu matury chciał studiować na Akademii Sztuk Pięknych. Podobno dzięki pomocy Fernauda, poety, lektora na Uniwersytecie Lwowskim oraz poparciu Rosy Bailly miał szansę na studia we Francji.Marzył o karierze ilustratora-grafika – i zdecydowanie przejawiał zdolności w tym kierunku.
Ze wszystkich sztuk plastycznych właśnie grafika najbliższa była zawsze sztuce słowa.
Dorywczo pracował, aby utrzymać siebie i matkę. 1 grudnia 1941 roku poznał Barbarę Drapczyńską, którą poślubił 3 czerwca 1942 roku. W czasie II wojny światowej był aktywnym uczestnikiem polskiego ruchu oporu. Nie przeszkodziło mu to w rozwijaniu pasji, jaką była liryka. Przez cały okres okupacji aktywnie tworzył, a warszawscy literaci, którzy mieli okazję zapoznać się z wierszami Krzysztofa, szybko docenili jego talent.
W czasie II wojny Światowej
Był uczestnikiem tajnych kompletów, Harcerskich Grup Szturmowych i konspiracyjnej Szkoły Podchorążych Rezerwy. Od jesieni 1942 do lata 1943 roku kształcił się na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie studiował polonistykę. Zdecydował się jednak przerwać naukę na rzecz działalności konspiracyjnej. W 1943 roku rozpoczął służbę w plutonie "Alek, a następnie kompanii "Rudy" baonu "Zośka". Służył w stopniu starszego strzelca.
Ze względu na jego talent dowódcy zdecydowali się wycofać go z czynnej służby. Mimo to Krzysztof chciał walczyć. Mocno zaangażował się w konspirację, uczęszczał w wielu szkoleniach, nierzadko ryzykując aresztowaniem.
Poezja
W czasie okupacji Baczyńskiemu udało się wydać cztery tomiki wierszy - w 1940 roku ukazały się drukiem "Zamknięty echem" i "Dwie miłości", następnie w 1942 roku "Wiersze wybrane" i wreszcie w 1944 roku "Arkusz poetycki Nr 1". Jako poeta reprezentował nurt pokolenia Kolumbów, do którego należeli również Tadeusz Gajcy czy Tadeusz Borowski.
sam tworzył oprawę graficzną swoich tomików
Pod względem stylistycznym Baczyński często używał podmiotu zbiorowego, liczby mnogiej, odwołując się do wartości uniwersalnych. Nie stronił od symboliki i katastroficznej wizji świata. W jego utworach pełno metafor, barwnych epitetów. Dominuje tematyka przygnębiająca, co było odzwierciedleniem stanu psychiki młodego poety okaleczonego wojną.
W sumie wydał ponad 500 wierszy
zachowały się również jego opowiadania oraz poematy. Do najważniejszych utworów Baczyńskiego należą: "Elegia... o [chłopcu polskim]", "Deszcze", "Z głową na karabinie" czy "Na moście w Avinion". Stał się inspiracją dla wielu twórców kolejnych pokoleń. Do jego utworów odwoływała się m. in. Wisława Szymborska.
4 SIERPNIA 1944 ROKU
w czwartym dniu Powstania Warszawskiego poległ od wrogiej kuli niemieckiego snajpera na posterunku w Pałacu Blanka. Miał zaledwie 23 lata.
W kilka dni po Krzysztofie życie straciła jego młoda żona. Zginęła z tomikiem wierszy męża w dłoni...
Posłuchajcie
twórczości Baczyńskiego we współczesnych interpretacjach