Dramat
Definicja
[z gr. drȃma – ‘ruch, akcja’] to jeden z trzech rodzajów literackich (obok epiki i liryki), a zarazem jedyny na pograniczu teatru i literatury. Dopóki utwór rozpatrywany jest na płaszczyźnie literatury, można porównywać go z utworami epickimi i lirycznymi. Realizacja sceniczna tego tekstu należy już do sztuki teatru.
Cechy:
-JAko jedyny rdzaj nie posiada odpowiednika narratora (ani pod. lir) -wypowiadają się jedynie postaci: za pomocą monologów lub dialogów -przeznaczony do wykonywania na scenie (są jednak dramaty do tego nie przeznaczone, np. Dziady [aczkolwiek ludzie i tak je wystawiają, wbrew intencjom autora]) -posiada diaskalia (np. na początku aktu lub scen opis wnętrz, a także przy wypowiedziać postaci sugestie co do sposobu mówienia) -posiada wyłącznie akcję -podział na akty i sceny (sceny obecnie wychodzą z użycia)
Dramat antyczny:
- Źródeł upatruje się właśnie w obchodach święta ku czci boga Dionizosa. Z dramatu antycznego wykształciły się dwa podstawowe gatunki dramatyczne: komedia i tragedia, a połączenia ich cech narodziła się tragikomedia.
- Cechy:
-tragedia nigdy nie miesza się z komedią - nad bohaterem ciąży fatum (jeśli coś ma się stać to się stanie, niezależnie od woli bohatera np. Edyp i tak zabije ojca) -bardzo ścisły układ, przrywany pieśniami chóru (wprowadzają nastrój, zapowiadają wydarzenia) -teatr ma uczyć i bawić (chociaż bawić to komedie)
aktorzy na scenie nosili maski oddające charakter ich postaci.
- zasada mimesis: czyli naśladowanie rzeczywistości -zasada decorum: jedność czasu miejsca i akcji (akcja w ciągu doby, w jednym miejscu)
Wygląd
- dekoracje nie były raczej stosowane
- orchestra: miejsce na chór
- parodos: trybuny
- skene: coś jak przebieralnia
- proscenium: scena
Inne odmiany dramatu
- dramat szekspirowski zrodzony w epoce elżbietańskiej, przełamujący konwencję klasycystyczną, łączący w sobie cechy różnych gatunków i stanowiący inspirację dla późniejszego dramatu romantycznego. Charakterystyczne są postaci szalone. Zasady decorum i mimesis nie funkcjonują
- dramat romantyczny będący przeciwieństwem dramatu klasycystycznego, czyli wyzwoleniem się spod zasad klasyki. Zaliczamy do niego utwory o swobodnej konstrukcji, łączące różne kategorie estetyczne np. groteskę z fantastyką lub realizmem. np. dziady, kordian Nie są to dramaty pisane z przeznaczeniem wystawienia, raczej "do czytania"
Dramat
Lothrana Perduare
Created on January 17, 2021
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Vaporwave presentation
View
Animated Sketch Presentation
View
Memories Presentation
View
Pechakucha Presentation
View
Decades Presentation
View
Color and Shapes Presentation
View
Historical Presentation
Explore all templates
Transcript
Dramat
Definicja
[z gr. drȃma – ‘ruch, akcja’] to jeden z trzech rodzajów literackich (obok epiki i liryki), a zarazem jedyny na pograniczu teatru i literatury. Dopóki utwór rozpatrywany jest na płaszczyźnie literatury, można porównywać go z utworami epickimi i lirycznymi. Realizacja sceniczna tego tekstu należy już do sztuki teatru.
Cechy:
-JAko jedyny rdzaj nie posiada odpowiednika narratora (ani pod. lir) -wypowiadają się jedynie postaci: za pomocą monologów lub dialogów -przeznaczony do wykonywania na scenie (są jednak dramaty do tego nie przeznaczone, np. Dziady [aczkolwiek ludzie i tak je wystawiają, wbrew intencjom autora]) -posiada diaskalia (np. na początku aktu lub scen opis wnętrz, a także przy wypowiedziać postaci sugestie co do sposobu mówienia) -posiada wyłącznie akcję -podział na akty i sceny (sceny obecnie wychodzą z użycia)
Dramat antyczny:
-tragedia nigdy nie miesza się z komedią - nad bohaterem ciąży fatum (jeśli coś ma się stać to się stanie, niezależnie od woli bohatera np. Edyp i tak zabije ojca) -bardzo ścisły układ, przrywany pieśniami chóru (wprowadzają nastrój, zapowiadają wydarzenia) -teatr ma uczyć i bawić (chociaż bawić to komedie)
aktorzy na scenie nosili maski oddające charakter ich postaci.
- zasada mimesis: czyli naśladowanie rzeczywistości -zasada decorum: jedność czasu miejsca i akcji (akcja w ciągu doby, w jednym miejscu)
Wygląd
Inne odmiany dramatu
- dramat szekspirowski zrodzony w epoce elżbietańskiej, przełamujący konwencję klasycystyczną, łączący w sobie cechy różnych gatunków i stanowiący inspirację dla późniejszego dramatu romantycznego. Charakterystyczne są postaci szalone. Zasady decorum i mimesis nie funkcjonują - dramat romantyczny będący przeciwieństwem dramatu klasycystycznego, czyli wyzwoleniem się spod zasad klasyki. Zaliczamy do niego utwory o swobodnej konstrukcji, łączące różne kategorie estetyczne np. groteskę z fantastyką lub realizmem. np. dziady, kordian Nie są to dramaty pisane z przeznaczeniem wystawienia, raczej "do czytania"