Dziecięctwo i życie ukryte Jezusa

Wzrastał w latach i mądrości

Dziecięctwo i życie ukryte jezusa

Życie ukryte Jezusa w Ewangeliach

• W Ewangeliach niewiele jest opisów dzieciństwa Jezusa. Czas ten nazywamy życiem ukrytym. Ewangelista św. Jan i św. Marek nie wspominają o tym okresie wcale.
• Św. Mateusz opisuje narodzenie Jezusa, hołd mędrców, ucieczkę Świętej Rodziny do Egiptu i rzeź niemowląt.
• Najwięcej informacji o młodzieńczych latach Jezusa zawarł Ewangelista św. Łukasz. Opisuje on zapowiedzi przyjścia na świat Jezusa i Jana Chrzciciela, nawiedzenie św. Elżbiety oraz narodzenie Jezusa. U Łukasza czytamy również o Jego obrzezaniu i ofiarowaniu w świątyni, a potem dopiero o zaginięciu dwunastoletniego Jezusa w czasie wyprawy do Jerozolimy na Święto Paschy.
• Czas ukrytego życia kończy się, gdy Jezus przyjmuje chrzest. Miał wtedy 30 lat. Podczas chrztu Bóg Ojciec ogłasza, że Jezus jest Jego Synem. Jest tym, który został posłany na świat, by go zbawić. Jezus napełniony Duchem Świętym idzie na pustynię i po 40-dniowym poście rozpoczyna nauczanie i działalność zbawczą.

Codzienna miłość w Nazarecie...

Mały Jezus potrzebował opieki tak jak każde dziecko. Choć był Synem Bożym, to w życie Świętej Rodziny wpisana była niepewność jutra, lęk przed śmiercią dziecka, zmiana miejsca zamieszkania, życie na emigracji. Święty Józef musiał zapewnić Jezusowi i Maryi schronienie, pożywienie, poczucie bezpieczeństwa. Bardzo podobne problemy spotykają również współczesne rodziny. Choć zmieniły się czasy i nazywamy świat globalną wioską, to rodzinne troski pozostają prawie takie same.

Read more

Święta Rodzina wyszła z problemów zwycięsko dzięki miłości, która ją jednoczyła. Możemy się tylko domyślać, jak bliska była relacja małego Jezusa z Jego Matką i z Józefem, przybranym ojcem. W postawie Maryi możemy dostrzec czułość współczesnej matki, a w postawie Józefa troskę współczesnego ojca, który stara się chronić swoją rodzinę.

Co pamiętasz o życiu ukrytym Jezusa?

Sprawdź się!

Start

Św. Łukasz zapisał, że "Jezus czynił postępy w mądrości, w latach i w łasce u Boga i u ludzi" (Łk 2,52). Jest to również zadanie dla nas.

Drogie dziewczęta i chłopcy, oto zadanie, jakie wam zostawia Matka Boża: wzrastajcie jako osoby, rozwijajcie talenty właściwe dla ciała i dla duszy, wzrastajcie jako chrześcijanie w dążeniu do świętości; wzrastajcie jako świadkowie Chrystusa, który jest "światłością świata" (J 8,12). Maryja wskazuje wam również drogę tego rozwoju: drogę, którą jest Chrystus. Jest to droga stroma, droga wąska i trudna. Dla tego jednak, kto pragnie iść nią dalej według wskazań Ewangelii, jest to droga, która prowadzi do prawdziwej radości. Drodzy młodzi przyjaciele, "otrzymaliście ducha przybrania za synów" (Rz 8,15). Nie zmarnujcie tego wspaniałego dziedzictwa! Bądźcie wymagający wobec otaczającego was świata, ale przede wszystkim wymagajcie od siebie samych. Chrystus wzywa was do rzeczy wielkich. Nie sprawcie Mu zawodu, bo w ten sposób wy sami spotkalibyście się z zawodem.

Jan Paweł II, Przemówienie pożegnalne do młodzieży

Info