klasa 6 temat 1 Monarchia absolutna we Francji

Monarchia absolutna we Francji

Na co będę zwracać uwagę:- jakimi metodami we Francji wzmacniano władzę królewską, - na czym polegały rządy absolutne króla Ludwika XIV, - jakie były pozytywne i negatywne cechy monarchii absolutnej.

Umacnianie władzy królewskiej

Pod koniec XVI wieku królem Francji, ogarniętej walkami między katolikami a hugenotami, został Henryk IV z dynastii Burbonów. W 1598 roku władca wydał Edykt nantejski, ktory przyniósł koniec wojen religijnych we Francji. Na mocy dokumentu hugenotom przyznano wolność wyznania oraz prawo do własnych sądów, wojska i twierdz. W kraju zapanował pokój, który sprzyjał rozwojowi gospodarki. Henryk IV wykorzystał tę dogodną sytuację, aby wzmocnić swoją władzę. Dlatego monarcha przestał zwoływać Stany Generalne - zgromadzenie przedstawicieli społeczeństwa doradzające królowi. 30

Po Henryku IV tron objął jego syn, Ludwig XIII. Najważniejszą w państwie funkcję pierwszego ministra król powierzył kardynałowi Armandowi Richelieu (czytaj: riszelje). Prowadził on w imieniu włądcy umiejętną politykę, której celem było dalsze wzmacnianie pozycji monarchy. Kardynał między innymi przekazał w ręce królewskich urzędników uprawnienia arystokracji i szlachty w zakresie sądownictwa i ściągania podatków.

Hugenoci

Kardynał

Arystokracja

RZĄDY LUDWIKA XIV

Gdy zmarł Ludwik XIII, nowym monarchą został jego niespełna pięcioletni syn Ludwik XIV. Faktyczną władzę w królestwie sprawował pierwszy minister, kardynał Juliusz Mazarin (czytaj: mazarę). Kontynuował on politykę swojego poprzednika, kardynała Richelieu, aby stworzyć dobrze zorganizowane państwo z silną władzą królewską. Ludwik XIV objął samodzielne rządy w wieku 23 lat, po śmierci Mazarina. Oznajmił wówczas, że nie powoła nowego pierwszego ministra. Król Francji dysponował pełnią władzy w państwie, czyli władzą absolutną.

Ustanawiał i wprowadzał w życie prawa, którym sam nie podlegał. Cała ludność musiała wypełniać królewskie rozkazy, nad czym czuwali liczni urzędnicy. Często pochodzili oni z niższych warstw społecznych. Byli lojalni wobec króla, ponieważ wiedzieli, że swoją pozycję zawdzięczają łąsce włądcy, którą mogą w każdej chwili stracić. Ludwik XIV był też najwyższym sędzią i naczelnym wodzem wojska. Dzięki temu mógł z dumą mówić o sobie: Państwo to ja. Aby podkreślić ogrom władzy uzyskanej przez Ludwika XIV, nazywa się go również Królem Słońce. O potędze władcy świadczył wzniesiony na jego rozkaz pałac w Wersalu w pobliżu Paryża. Otoczona pięknymi parkami rezedencja uchodziła za najwspanialszą w Europie.

Ludwik XIV

(1638 - 1715), obejmując tron oświadczył: Nadszedł teraz czas, abym osobiście przejął władzę. Wy zaś panowie zechcecie służyć mi radą, kiedy was o to poproszę.

Pałac w Wersalu

POTĘGA GOSPODARCZA I MILITARNA FRANCJI

W czasach Ludwika XIV państwo prowadziło aktywną politykę gosodarczą. Kierował nią minister Jean Baptiste Colbert (czytaj: żan baptis kolber). By ożywić francuską gospodarkę i pobudzić handel, zniósł cła wewnętrzne, czyli opłaty między poszczególnymi prowincjami państwa. Colber poperał też rozwój przemysłu, sprowadzał zagranicznych rzemieślników, tworzył huty, stocznie oraz manufaktury, na których zakładanie udzialał mieszkańcom pożyczek. Przedsiębiorstwa te stały się podstawą francuskiej gospodarki i przynosiły duże wpływy do państwowego skarbca. Minister starał się ograniczyć import, dlatego wprowadził wysokie cła na towary zagraniczne. Zachęcał natomiast do sprzedawania za granicę produktów francuskich, które zyskały popularność w wielu krajach.

Colbert był też twórcą francuskiej floty handlowej i wojennej. Z jego inicjatywy w zakładanych stoczniach masowo budowano okręty, dzięki którym Francja stała się morską potęgą. Dobry stan finansów pozwolił Francji na stworzenie doskonale uzbrojonej armii liczącej około 250 tysięcy żołnierzy. Prowadziłą ona wiele wojen, dzięki którym królestwo poszerzyło swoje terytorium na wschodzie i północy. Francja w czasach panowania Ludwika XIV zyskała pozycję najsilniejszego państwa w Europie.

Manufaktura

Import

PODSUMOWANIE RZĄDÓW KRÓLA SŁOŃCE

Rządy Ludwika XIV sprzyjały rozwojowi sztuki i literatury, ponieważ król był hojnym mecenasem artystów. Do najwybitniejszych twórców tamtych czasów nalezy komediopisarz Molier - autor między innymi "Skąpca" i "Świętoszka". W swoich utworach krytykował ludzkie wady, takie jak skąpstwo i obłuda. W XVII wieku Francja stanowiła wzór dla innych państw europejskich w dziedzinie kultury. Naśładowano twórczość francuskich pisarzy i artystów, obyczaje i modę. Język francuski stał się językiem dyplomacji i nauki, używanym przez ludzi wykształconych, stopniowo wyperając łacinę.

Panowanie Ludwika XIV poza wzmocnieniem pozycji Francji na arenie międzynarodowej, unowocześnieniem państwa i zbudowaniem potęgi militarnej przyniosło także złe skutki. W 1685 roku król unieważnił Edykt nantejski, czym skazał na wygnanie francuskich hugenotów. Kraj opuściło ponad 200 tysięcy osób. Wpłynęło to na gospodarkę, ponieważ wśród uchodźców było wielu kupców i wykwalifikowanych rzemieślników. Ogromne wydatki na armię oraz na wystawne życie dworu królewskiego w Wersalu zaczęły z czasem rujnować gospodarkę kraju. Jednak o skutkach prowadzenia takiej polityki mieli się przekonać dopiero nastęcy Ludwika XIV.

Współcześnie...

Pałac w Wersalu Barokowy pałac w Wersalu był siedzibą królów Francji niemal do końca XVIII wieku. Jednak później także dochodziło tu do wielu przełomowych wydarzeń. W 1871 roku w pałacu ogłoszono zjednoczenie Niemiec, a w 1919 roku - podpisano traktat pokojowy kończący I wojnę światową. Obecnie Wersal pełni funkcję muzeum i jest jedną z największych atrakcji turystycznych Francji. Ogrom i przepych pałacu oraz otaczające go ogrody wciąż robią duże wrażenie na zwiedzających. Spośród 700 pomieszczeń pałacowych 120 udostępniono publiczności. Najsłynniejsze z nich to Galeria Lustrzana. Jej nazwa pochodzi od ponad 300 zwierciadeł, które odbijają promienie słoneczne wpadające przez 17 wielkich okien.

To już wiem