Kl. 7 katecheza 29

Jezus przez swoje czyny i słowa objawia nam, Kim jest

Przypominajka:

Najważniejszym prawem Królestwa Bożego jest przykazanie miłości.

Ks. Jan Twardowski „Nowość tego przykazania miłości – to nagłe olśnienie, że mamy kochać ludzi tak, jak kochał ich Pan Jezus. Zapomnieć o sobie, myśleć o Nim”. Mamy szukać Chrystusa – wtedy będziemy szczęśliwi.

"Ja jestem bramą" - powiedział Pan Jezus. (J 10, 9) Przez bramy się przechodzi. Przez Jezusa trzeba przejść. Nie można Go ominąć, nie zauważyć, nie zatrzymać się i iść dalej. Nie można Go obejść. Tylko przez Jego życie, przez Jego ufność pokładaną w Ojcu, nawet po ciemku w Wielki Piątek trafiamy do Boga. ks. J. Twardowski

Wiemy, że Jezus Chrystus urodził się w określonym miejscu i czasie. Otaczały Go tłumy. Ludzie wpatrywali się w Jego oblicze i zastanawiali się, kim jest Ten, który czyni cuda i dokonuje wielkich rzeczy. Byli wśród nich tacy, jak apostol Piotr, którzy widzieli w Nim Mesjasza; tacy, jak Dobry Łotr, którzy w jednej chwili uwierzyli w Zbawiciela, i tacy, jak Maria Magdalena, którzy doświadczyli odpuszczenia grzechów i nieskończonej Bożej miłości.

Całe ziemskie życie Jezusa to jedno wielkie dzieło zbawienia i objawienie Ojca. Pierwszym zbawczym czynem było przyjęcie ludzkiej natury. Jako mały chłopiec spędzał czas z Maryją i Józefem w Nazarecie. Uświęcił w ten sposób życie rodzinne, ludzką pracę, ubóstwo.

Swą publiczną działalność rozpoczął przez przyjęcie chrztu. Przez wielu nazywany był Nauczycielem: "Uczył ich bowiem jak ten, który ma władzę, a nie tak jak ich uczeni w Piśmie" (Mt 7, 29). Wypowiadał się jako Prawodawca mający władzę: "A Ja wam powiadam..." użył wielokrotnie, na co nie odważył się żaden z proroków. Głosił, że jest Panem szabatu (Mt 12, 8).

Nede wszystko głosił miłość Boga do człowieka. Jego nauka miała wielką moc, a jej zewnetrznym znakiem były widzialne cuda. Po uzdrowieniu trędowatego coraz liczniejsza grupa ludzi przychodziła, by Go słuchać. Jezus "jednak usuwał się na pustkowie i tam się modlił" (Łk 5, 16).

Uzdrawiając niewidomego, Jezus powiedział: "Ja jestem światłością świata. Kto idzie za Mną, nie będzie chodził w ciemności, lecz będzie miał światło życia" (J 8, 12).

Wskrzeszając Łazarza, Jezus objawił siebie jako "zmartwychwstanie i życie" (J 11, 25).

Uwalniał opętanych przez szatana, rozmnożył chleb, chodził po wodzie. Wszystkie cuda Chrystusa były znakiem Jego mocy i realności nowego świata. Bardzo szybko wieści o dokonaniach Jezusa rozchodziły się po okolicy. Ludzie byli zdumieni i mówili: "Cóż to za słowo, że z władzą i mocą rozkazuje nawet duchom nieczystym i wychodzą" (Łk 4, 36).

Kogo zobaczył w Jezusie...?

Łazarz

Dobry Łotr

Apostoł Piotr

Święty Józef

Maria Magdalena

Trędowaty

Niewidomy

Matka Boża

"Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek, Chrystus Jezus (...)." (1 Tym 2, 5)

"Skoro dzień nastał, zebrała się starszyzna ludu, arcykapłani i uczeni w Piśmie i kazali przyprowadzić Go przed ich Sanhedryn. Rzekli: «Jeśli ty jesteś Mesjaszem, powiedz nam!» On im odrzekł: «Jeśli wam powiem, nie uwierzycie Mi, a jeśli was zapytam, nie dacie Mi odpowiedzi. Lecz odtąd Syn Człowieczy siedzieć będzie po prawej stronie Wszechmocy Bożej». Zawołali wszyscy: «Więc ty jesteś Synem Bożym?» Odpowiedział im: «Tak. Ja Nim jestem». A oni zawołali: «Na co nam jeszcze potrzeba świadectwa? Sami przecież słyszeliśmy z ust jego»." (Łk 22, 66-71)

Często zdarza się tak, że młodzi ludzie szukają Jezusa, szukają swojej drogi w życiu. Czasami stoimy na rozdrożu. Jezus jest Tym, który wskazuje nam drogę.

Szczytowym czynem zbawczym Chrystusa była Jego męka i śmierć na krzyżu. "Było już około godziny szóstej i mrok ogarnął całą ziemię aż do godziny dziewiątej. Słońce się zaćmiło i zasłona przybytku rozdarła się przez środek. Wtedy Jezus zawołał donośnym głosem: Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mego" (Łk 23, 44-46).

Na przekór żelaznemu prawu śmierci i ku zdumieniu przeciwników Jezus zmartwychwstaje. "Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych? Nie ma Go tutaj; zmartwychwstał" (Łk 24, 5-6) - powiedział Pan do kobiet, które przyszły o świcie namaścić Jego ciało. Zmartwychwstanie Chrystusa było objawieniem zwycięstwa, jakie odniósł On na krzyżu.

"Całe życie Jezusa jest misterium Odkupienia" (KKK 517), które dokonało się poprzez mękę, śmierć i zmartwychwstanie. Chrystus stał się "Pierworodnym spośród umarłych" (Kol 1, 18), gwarantem i źródłem zmartwychwstania wszystkich, którzy otwierają się na Niego.

Zmartwychwstanie Jezusa jest owocem Boskiego pochodzenia Jezusa, owocem Bożej miłości (KKK 653). Zmartwychwstanie jest więc fundamentem naszej wiary, urzeczywistnieniem słów Jezusa i wypełnieniem Bożego Objawienia (CT 9).