Want to create interactive content? It’s easy in Genially!

Get started free

TRZY WARSZAWY - ULUCE, SCHRONY, PODZIEMIA

roxipaterka

Created on January 11, 2021

Start designing with a free template

Discover more than 1500 professional designs like these:

Vaporwave presentation

Animated Sketch Presentation

Memories Presentation

Pechakucha Presentation

Decades Presentation

Color and Shapes Presentation

Historical Presentation

Transcript

TRZY WARSZAWY

ULICE, SCHRONY, PODZIEMIE

Roksana Paterka

START

INDEX

PODZIEMIE

ULICE

SCHRONY

PODZIEMIE

W momencie wybuchu Powstania 1944 r., które w założeniu miało trwać 3-4 dni, nie zastanawiano się nad przydatnością kanałów do komunikacji i łączności. W czasie przedłużających się walk i powstaniu szeregu odizolowanych od siebie powstańczych punktów oporu pojawił się problem połączenia ich ze sobą.

Sieć kanałów została wykorzystana do łączności, transportu broni, amunicji i środków opatrunkowych. Za jej pośrednictwem działała także poczta powstańcza, a następnie była wykorzystywana do ewakuacji znacznych sił powstańczych z upadających dzielnic.

ZOSTAŁY UTWORZONE SPECJALNE PATROLE KANAŁOWE,

w skład których wchodziły przeważnie kobiety a później również młodzi chłopcy, głównie harcerze. Istotne było aby członek patrolu miał drobną budowę ciała i był niewielkiego wzrostu. Wymogi te narzucały gabaryty kanałów, których wysokość w skrajnych przypadkach wynosiła zaledwie 110 cm. W dodatku kanał nie był suchy, płynęła nim woda lub nieczystości, które często sięgały do kolan a nawet powyżej pasa. Biorąc ponadto pod uwagę fakt poruszania się w całkowitych ciemnościach trzeba było mieć wyjątkowe predyspozycje aby sprostać temu zadaniu.

ŚRÓDMIEŚCIE POŁĄCZONO ZE STARÓWKĄ SPECJALNĄ LINIĄ TELEFONICZNĄ przy pomocy wodoszczelnego kabla zaintalowanego w kanale.

Info

Nawiązana 15 sierpnia łączność telefoniczna działała do chwili opuszczenia Starego Miasta przez oddziały powstańcze.

Niemcy początkowo nie doceniali znaczenia kanałów w Powstaniu Warszawskim. Generał von dem Bach lekceważył napływające meldunki o wykorzystywaniu kanałów przez powstańców. Dopiero zniknięcie obrońców Starówki uświadomiło dowództwu niemieckiemu, że powstańcy mogą w każdej chwili zjawić się na ich tyłach. Znaleziono również kanałową sieć telefoniczną. Od tej chwili Niemcy podjęli starania mające na celu uniemożliwienie korzystania przez Polaków z kanałów. Izolowali odcinki kanałowe, obsadzali włazy, wieszali w studzienkach kanałowych mikrofony podsłuchowe. Po usłyszeniu odgłosów idących kanałem ludzi wrzucali do studzienek granaty, puszki z gazem trującym i łzawiącym, strzelali w głąb z karabinów maszynowych. Budowali zapory z belek stalowych, drewnianych bali i worków z piaskiem mających na celu spiętrzenie wody i uniemożliwienie przejścia. Mimo utrudnień wprowadzonych przez Niemców służba w kanałach działała do końca Powstania.

Fragment relacji uczestniczki patrolu kanałowego idącego ze Śródmieścia na Stare Miasto:

Po żelaznych klamrach spuszczamy się w dół cementowej studni. Ekipa liczy kilkanaście osób, w tym przewodnik...

Read more

GŁÓWNE TRASY KANAŁOWE

ŚRÓDMIEŚCIE POŁUDNIOWE - MOKOTÓW

STARE MIASO - ŻOLIBORZ

(długość około 2080 m)

(długość około 3060 m)

ŚRÓDMIEŚCIE POŁUDNIOWE - MOKOTÓW PRZEZ ŁAZIENKI

ŻOLIBORZ - ŚRÓDMIEŚCIE

(długość około 4830 m)

(długość około 3700 m)

CZERNIAKÓW - MOKOTÓW

STARE MIASTO - ŚRÓDMIEŚCIE

(długość około 3790)

Dwie trasy (długość około 1600m i 1370m)

STARE MIASTO - PLAC BANKOWY

OCHOTA - ŚRÓDMIEŚCIE

(długość około 1430m)

(długość około 1000 m)

Menu

Większość podziemnych przejść nie jest obecnie dostępna. Zostały bowiem zasypane, zamurowane, pokryte warstwą błota i mułu lub zasłonięte przez rozrastające się korzenie drzew. Do innych niekiedy zapuszczają się śmiałkowie, dysponujący odpowiednią wiedzą i sprzętem. Wiele podziemnych tuneli wciąż jednak pozostaje nieodkryta, o czym świadczą takie historie jak ta, która wydarzyła się przy budowie trasy W-Z. Przypadkowo odsłonięto wówczas plątaninę tajemniczych korytarzy...

Info

ulice warszawy

ULICA PŁOCKA

Znajdował się tam szpital wolski. Od pierwszych dni powstania szpital był ostrzeliwany przez pociąg pancerny stojący na pobliskiej stacji. Ewakuacja była niemożliwa. Zginęło kierownictwo szpitala oraz część chorych.

Iulica krasińskiego i suzina na żoliborzu

Tu doszło do pierwszej poztyczki z Niemcami i tu zginęli pierwsi powstańcy.

ULICA ELEKTRYCZNA

Została nazwana tak ponieważ znajdowała się tam elektrownia, która dawała prąd całej powstańczej Warszawie -szpitalom, drukarniom, warsztatom oraz ludności cywilnej.

ULICA DŁUGA

Odbyła się na tej ulicy 6 sierpnia 1944 r. jedyna defilada powstania.

ULICA WOLI

5 sierpnia 1944 r. Niemcy zaczęli eksterminacje dzielnicy. Zginęło wtedy 65 tysięcy osób.Tego dnia oddział Dirlewangera podpalił sąsiadującą ze szpitalem zakaźnym Świętego Stanisłąwa przy ulicy Wolskiej fabrykę. Działał bezwzględnie. Następnie wszedł do szpitala, a ci, którzy przetrwali zostali przeprowadzeni na skrzyżowanie Staszica i Gurczewskiej i tam rozstrzelani.

skrzyżowanie ulic karolkowej i leszno

This is a paragraph of text waiting to be awesome contentLorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit, sed diam nonummy nibh euismod tincidunt ut laoreet dolore magna aliquam erat volutpat. Ut wisi enim ad minim veniam, quis nostrud exerci tation ullamcorper suscipit lobortis nisl ut aliquip ex ea commodo.

WRITE A TITLE HERE

Na tej ulicy znajdował się szpital Świętego Łazarza, który 5 sierpnia 1944 r. liczył 300 pacjentów. Tego dnia oddział Dirlewangera napadł na szpital i wymordował 1200 osób.

Write a subtitle

ULICA PAŃSKA

Odbyła się na tej ulicy 6 sierpnia 1944 r. jedyna defilada powstania.

ULICA WILCZA

Podczas 63 dni trwania walk, zawarto w stolicy 250 ślubów powstańczych. Część z nich w kaplicy przy ulicy Wilczej.

ulica Focha (moliera)

U wylotu na plac teatralny, z tyłu widać nowe skrzydło biurowe Ratusza.

Menu

RYNEK STAREGO MIASTA

W płomieniach powstańczych walk, sierpień 1944 r.

schrony

Bunkry podczas powstania warszawskiego nie miały charakteru bojowego. Bardziej pasowałaby do nich nazwa "schrony". Budowano je nie do walki, ale by ukryć się i ocalić życie.

Dzielono schrony na górne, dolne i stałe. Te pierwsze powstawały na strychach i zakonspirowanych pokojach na wyższych piętrach kamienic. Schrony dolne tworzono w rozbudowanych piwnicach, natomiast schrony stałe były zupełnie nowymi konstrukcjami, wykopywanymi np. na podwórkach.

Bunkier "Krysia"

Podziemny schron w Warszawie znajdujący się przy ul. Grójeckiej 81 na tyłach posesji rodziny Wolskich. Zwany był "Krysią", co było zdrobnieniem od "kryjówki". Był to prawdopodobnie największy i najdłużej istniejący bunkier po "aryjskiej stronie" okupowanej Warszawy. Ukrywało się w niej około 40 osób narodowości żydowskiej.

ŹRÓDŁA

http://www.sppw1944.org/index.html?http://www.sppw1944.org/powstanie/kanaly.html https://www.1944.pl/fototeka.html https://jhi.pl/artykuly/drugie-podziemne-getto-schrony-bunkry-i-kryjowki-zydow-w-okupowanej-warszawie,630 http://ekartkazwarszawy.pl/kartka/bunkier-krysia/ https://www.rmf24.pl/raporty/raport-rocznica-powstania-warszawskiego/historia/news-powstanie-warszawskie-adresy-wyryte-w-sercach-polakow,nId,1477963 https://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/7,114883,25048138,przejscie-kanalem-bylo-przepustka-do-zycia-choc-droga-prowadzila.html