Want to create interactive content? It’s easy in Genially!

Get started free

mózgowe porażenie dziecięce copy

Monika Taistra-Łyko

Created on January 9, 2021

Start designing with a free template

Discover more than 1500 professional designs like these:

Audio tutorial

Pechakucha Presentation

Desktop Workspace

Decades Presentation

Psychology Presentation

Medical Dna Presentation

Geometric Project Presentation

Transcript

MÓZGOWE PORAŻENIE DZIECIECE

Izabela Ucieklak Monika Taistra-Łyko

Czym jest ?

Przyczyny

Klasyfikacja wg ICD 10

Objawy

Diagnostyka

Leczenie i metody rehabilitacji

Czym jest?

Mózgowe porażenie dziecięce to zespół przewlekłychi niepostępujących zaburzeń ośrodkowego układu nerwowego (zwłaszcza ośrodkowego neuronu ruchowego), powstałych w wyniku uszkodzenia mózgu w czasie ciąży, w czasie okołoporodowym, lub w pierwszych latach życia.

PRZYCZYNY

Przyczyną jest uszkodzenie mózgu powstałe:

- w czasie ciąży

- w okresie okołoporodowym

- w pierszych latach życia

Duże znaczenie w rozmiarze i rodzaju porażenia ma okres rozwoju i dojrzałości ośrodkowego układu nerwowego w momencie zadziałania szkodliwego czynnika.

W Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób ICD-10 dziecięce porażenie mózgowe opisywane jest symbolem G80.

Jego postacie dodatkowo mają cyfrę zapisaną po kropce. Literą G opisywane są choroby układu nerwowego.

G80.2

G80.3

G80.9

G80.0

G80.1

G80.4

G80.8

Spastyczne mózgowe porażenie dziecięce połowicze

Dyskinetyczne mózgowe porażenie dziecięce

Mózgowe porażenie dziecięce, nieokreślone

Spastyczne czterokoń-czynowe mózgowe porażenie dziecięce

Spastyczne dwukończynowe mózgowe porażenie dziecięce

Ataktyczne mózgowe porażenie dziecięce

Inne mózgowe porażenie dziecięce

Mózgowe porażenie dziecięce jest spowodowane nieprawidłowościami w rozwoju mózgu lub uszkodzeniem jego części.

SPASTYCZNE PORAŻENIE MÓZGOWE

Postać spastyczną można podzielić na trzy podgrupy:

Spastyczne mózgowe porażenie dziecięce połowicze

G80.2

Spastyczne czterokoń-czynowe mózgowe porażenie dziecięce

G80.0

Spastyczne dwukończynowe mózgowe porażenie dziecięce

G80.1

G80.3Dyskinetyczne mózgowe porażenie dziecięce

  • postacie pozapiramidowe (dyskinetyczne).
  • w wielu przypadkach dyskinetyczne porażenie mózgowe może być wywołane przez encefalopatię bilirubinową – żółtaczkę jąder podkorowych (stan, w którym wysoki poziom bilirubiny u noworodka nie jest leczony, powodując uszkodzenie zwojów podstawy)
  • postać ta występuje coraz rzadziej,
  • charakteryzuje się występowaniem ruchów mimowolnych
  • rozwój umysłowy jest prawidłowy, jednak utrudniają go zaburzenia słuchu i mowy.
  • zdarzają się przypadki, kiedy znacznym problemem stają się zaburzenia połykania i odżywiania.
  • występuje w około 10 proc. przypadków.

G80.4 Ataktyczne mózgowe porażenie dziecięce - postać móżdżkowa

  • najczęściej spowodowana jest przez czynniki przedporodowe.
  • przypada na 5 do 10 proc. przypadków.
  • cechuje się trudnościami w utrzymaniu równowagi
  • charakteryzuje się opóźnieniem reakcji prostowania oraz zaburzeniami koordynacji ruchów. Istota ataksji polega na nieprawidłowym współdziałaniu mięśni agonistów i antagonistów
  • dziecko zaczyna chodzić samodzielnie nawet w piątym roku życia. Samodzielne stanie, chodzenie jest bardzo utrudnione.
  • Chód jest chwiejny, na szerszej podstawie
  • opóźniona jest mowa,
  • rozwój intelektualny mieści się w granicach normy, jednak bardzo negatywny wpływ mają na niego nasilone zaburzenia koordynacji ruchowej.

Postacie mieszane mózgowego porażenie dziecięcego

Charakteryzuje się zarówno wysokim napięciem mięśniowym-hipertonią, jak i niskim napięciem mięśniowym(hipotonią). Gdy pojedynczy przypadek porażenia mózgowego obejmuje upośledzenia i cechy spastycznego i nie spastycznego porażenia mózgowego, uznaje się je za porażenie mózgowe mieszane.

  • Zgodnie z nazwą, łączą elementy wymienionych już postaci. Występuje w około 10% MPD

Wśród tych mieszanych postaci skrajnie ciężka jest postać mpdz ze sztywnością (rigitidas).

Rodziców powinno zaniepokoić:

OBJAWY

- dziecko nadmiernie się pręży jest napięte, lub wiotkie, leży asymetrycznie nie trzyma głowy w pionie; - ma ograniczoną kontrolę nad własnym ciałem (ruch dowolny, kierowany); - dziecko nie utrzymuje stabilizacji w leżeniu na plecach, brzuchu; - widoczny jest brak koordynacji ruchów; - ukrywanie kciuka w zamkniętej dłoni; - duża wrażliwość na wszelkie bodźce- zmianę położenia np.; huśtanie, głośne dźwięki; -problem z ssaniem, połykaniem; - Wypychanie języczkiem smoczka, piersi- nawet gdy dziecko jest głodne; Oczopląs, zaburzenia mowy

Charakterystyczne objawy

- kurczowe niedowłady kończyn- ruchy mimowolne -zaburzenia zdolności ruchów i równowagi

Dysfunkcje współtowarzyszące

Diagnostyka ukierunkowana jest na trzy zasadnicze cele:

1. wczesne wykrywanie zagrożenia rozwojem MPD

2. identyfikację nieprawidłowości – niezbędną do stworzenia planu usprawnienia

3. ocenę efektów usprawnienia

Rozpoznanie porażenia mózgowego zwykle opiera się na badaniu fizykalnym i historii medycznej matki i dziecka. Porażenie mózgowe można zdiagnozować już w wieku jednego miesiąca, ale większość przypadków nie jest diagnozowana, dopóki dziecko nie osiągnie wieku 18-24 miesięcy. Czasami mózgowe porażenie dziecięce pozostaje niezauważone, dopóki dzieci nie omijają ważnych etapów rozwojowych, zwykle pomiędzy 1 a 5 rokiem życia.

Powszechnie stosowane testy i proceduryw celu diagnozy dziecka zagrożonego porażeniem mózgowym obejmują:

Testy diagnostyczne

- ocenę Apgar – wyniki określają ogólny stan zdrowia noworodka w ciągu pierwszych kilku minut życia - testy gazometryczny z krwi pępowinowej

- testy mięśni, postawy i koordynacji - testy rozwojowe oceniają, czy niemowlęta spełniają określone etapy rozwoju w oczekiwanym czasie - badania przesiewowe pod kątem: upośledzenie słuchu / wzroku, niepełnosprawności rozwojowej, problemów z mową i językiem, problemy z mięśniami jamy ustnej, trudności z uwagą - testy genetyczne badania krwi w celu wykrycia koagulacji lub innych zaburzeń krwi

- neuroobrazowanie – techniki te pozwalają personelowi medycznemu na tworzenie obrazów struktur i aktywności mózgu

ZABURZENIA WSPÓŁTOWARZYSZĄCE:

Trudności w poruszaniu się

ZABURZENIE MOWY

ból

PADACZKA

ZABURZENIE ZACHOWANIA

Niepełnopsprawność intelektualna

ZABURZENIE WZROKU

ZABURZENIE SŁUCHU

brak kontroli pęcherza

problemy z połykaniem

ZABURZENIA WSPÓŁTOWARZYSZĄCE:

PSYCHICZNE

BÓL

Infekcje dróg oddechowych i jamy ustnej

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego

Sposoby leczenia:

Istnieje wiele sposobów leczenia poszczególnych przejawów choroby.

Czasem przeprowadza się zabiegi chirurgiczne pozwalające na uruchomienie chorych sztywnych kończyn (podcięcie ścięgien Achilesa). Niektóre wady wzroku wymagają zabiegu chirurgicznego.

Mówienie, a także umiejętności odżywiania się, może poprawić terapia narządów mowy

W niektórych przypadkach pomocne okazują się leki rozluźniające mięśnie.

Leczenie wad fizycznych obejmuje fizjoterapięi ćwiczenia fizyczne. W kuracji tego typu nacisk położony jest na uaktywnianie dotkniętych chorobą kończyn w celu zapobiegania, w nadziei, że dziecko nauczy się chodzić, mówić i jeść.

Niektórym dzieciom są potrzebne aparaty słuchowe, często także okulary. Technologia asystująca: sprzęt adaptacyjny, szelki i ortezy, chodziki, wózki inwalidzkie itp,

Popularne metody rehabilitacji:

1 Bobath Rehabilitacja dzieci metodą Bobath 2. METODA VOJTY, 3. METODA CASTILLO-MORALES 4. METODA SI (INTEGRACJA SENSORYCZNA) 5. METODA PETO 6. METODA WERONIKI SHERBOURNE 7. DOGOTERAPIA -metoda wspomagająca proces rehabilitacji i terapii z udziałem odpowiednio wyszkolonych psów 8. Hipoterapia 9. USPRAWNIANIE PSYCHOPEDAGOGICZNE

Światowy Dzień MPD – 06.10

Kampania #17milionów -organizatorem jest Fundacja Pomocy Dzieciom Kolorowy Świat

Watch

BIBLIOGRAFIA

1. Kazimierz, Jacek Zabłocki, "Mózgowe porażenie dziecięce w teorii i terapii", , Wydawnictwo Akademickie "Żak", Warszawa 1998 2. Borkowska A, Domoańska L. "Neuropsychologia kliniczna dziecka", Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006 2. red. naukowa prof. dr hab. n. med. Wanda Kawalec, prof. dr hab. n. med. Ryszard Grenda, dr hab. n. med. Helena Ziółkowska,"Pediatria", tom 1, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2013, str. 222 - 223 3. https://17milionow.pl/o-mpd

dZIĘKUJEMY.

Monika Taistra-Łyko Izabela Ucieklak