Beethoven, Oda do radości 7

Ludwig van Beethoven

"Oda do radości"

"Oda do radości"

Z A Ś P I E W A J

A teraz zaśpiewaj do akompaniamentu

Dom Beethovena w Bonn

Utwór ten powstał w 1810 roku, najprawdopodobniej dla Therese Malfatti, której kompozytor się oświadczył, ale ona odrzuciła jego oświadczyny. Jest kilka teorii na temat adresatki tego utworu.

Choroba słuchu nasilała się i w związku z tym zaczął unikać ludzi. Nigdy nie ożenił się. Głuchnie całkowicie przed upływem 50-ciu lat. Siła jego talentu pokonuje jednak chorobę. Mentalnie jest silniejszy, niż kiedykolwiek. Podczas całkowitej głuchoty dokonuje rzeczy niemożliwej: komponuje to, co ponadczasowe i genialne - największe dzieła, które wyniosły go na muzyczne ołtarze.

W ostatnich latach życia Beethoven borykał się z problemami materialnymi, kłopotami z wychowywaniem bratanka Karla i osamotnieniem. Ale otrzymywał też dowody uznania, został m.in. członkiem szwedzkiej Akademii Nauk. Zmarł w Wiedniu w 1827 roku mając 57 lat.

Pomnik Beethovena w Bonn

Grób Beethovena w Wiedniu

"Muzyka jest objawieniem wyższym, niż wszelka mądrość i filozofia" (L. van Beethoven)

Ciekawostki

1. Fragm. IV części IX symfonii wykorzystano jako Hymn Unii Europejskiej.2. Po śmierci stwierdzono u niego ponad stukrotną dawkę ołowiu w organizmie. Prawdopodobnie zmarł na ołowicę, gdyż na głuchotę lekarz podawał mu okłady z ołowiu. 3. W pogrzebie Beethovena uczestniczyło 200 tysięcy wielbicieli jego muzyki. 4. Józef Haydn doceniając geniusz muzyczny Beethovena i Mozarta mawiał: "Beethoven jest pierwszy, Mozart jedyny, a ja , dzięki Bogu, trzeci!".

S P R A W D Ź S I Ę

S P R A W D Ź S I Ę

S P R A W D Ź S I Ę