Droga Raskolnikowa do "zbawienia"

Droga Raskolnikowa do "zmartwychwstania".

Opracowała: mgr Karolina Poleszak

.01

PRACA DOMOWA

"O zbrodni"

Analiza artykułu

W ramach pracy domowej mieliście do przeczytania fragment "Zbrodni i kary", w którym Raskolnikow dyskutuje na temat swojego artykułu, zdradzając jednocześnie jego główne myśli.

1. Jaka jest główna myśl artykułu Raskolnikowa i jak tę myśl oceniają Porfiry Pietrowicz i Razumichin? 2. Określ dwie kategorie ludzo o których mówi Raskolnikow i podaj ich cechy. 3. Podaj argumenty których używa Raskolnikow dla poparcia swojej tezy.

.02

Jaka jest główna myśl artykułu Raskolnikowa i jak tę myśl oceniają Porfiry Pietrowicz i Razumichin?

Istnieje grupa ludzi, która ma prawo poświęcić życie wielu osób (popełnić zbrodnię) w imię wyższych celów, nie odczuwając wyrzutów sumienia - jest to wyraz buntu Raskolnikowa wobec zasad moralności chrześcijańskiej. Porfiry Pietrowicz bardzo sceptycznie ocenił artykuł Raskolnikowa, podejrzewa on już go o morderstwo, więc w rozmowie prowokuje i celowo upraszcza tezy artykułu, aby zmusić go do otwartości i w konsekwencji do przyznania się do winy. Razumichin jest przerażony tym artykułem, zwłaszcza faktem, że człowiek może dać sobie przyzwolenie na jakąkolwiek zbrodnię.

.03

Określ dwie kategorie ludzo o których mówi Raskolnikow i podaj ich cechy.

Ludzie zwykli - są ich miliony, służą jedynie przedłużaniu gatunku. Są konserwatywni, przyzwoici, przyzwyczajeni do życia w posłuchu. Raskolnikow nazywa ich władcami teraźniejszości. Mają wysokie poczucie moralności, dlatego odczuwają wyrzuty sumienia. Ludzie niezwykli - są to jednostki genialne, a więc bardzo nieliczne. Mogą nie przestrzegać prawa jeżeli służy to jakiejś wielkiej idei. Mogą popełniać czyny niemoralne i nie będą z tego powodu odczuwać wyrzutów sumienia. Mają prawo w imię postępu pozbawić życia ludzi stojących im na drodze. Są nazwam i władcami przyszłości. To "burzyciele", ponieważ burzą ustalony ład społeczny.

.04

Podaj argumenty których używa Raskolnikow dla poparcia swojej tezy.

WNIOSKI

Raskolnikow dla poparcia swojej idei używa następujących argumentów:- przywołuje nazwiska wielkich ludzi np. Kepler, Newton, Napoleon, którzy w imię dobra ludzkości usuwali ze swej drogi tych, którzy im przeszkadzali w urzeczywistnianiu jakiejś wielkiej idei.- ludzie nie odczuwali wyrzutów sumienia po popełnieniu czynów uwazanych przez ogół społeczeństwa za niemoralne-działanie poza prawem w imię wyższych idei pozwala człowiekowi odkryć prawdę o sobie - tych, który nie odczuwają wyrzutów sumienia z pewnością zaliczyć można do kategorii ludzi niezwykłych.

Po wykonaniu planu Raskolnikow przekonał się, że nie jest człowiekiem niezwykłym, nie sprawdził się jako nadczłowiek. Po zbrodni czuje się samotny, odrzucony, dręczony wynutami sumienia, walczy o odzyskanie spokoju.

Temat: Droga Raskolnikowa do "zmartwychwstania" - "Zbrodnia i kara" F. Dostojewskiego.

.01

Rola Soni

Sonia była osobą bardzo religijną, wrażliwą, największą wartością był dla nieh Bóg. Zajmowała się prostytucją, a pracę tą traktowała jako poświęcenie dla rodziny. Czyta Raskolnikowi fragment Biblii (o wskrzeszeniu Łazarza), robi to z przejęciem głęboko przezywając każde wypowiadane słowo. Czyta dobitnie, ze zrozumieniem, ma drżący głos, bo niewie czy jest godna czytania Pisma Świętego ( ze względu na grzeszne życie prostytutki). Ma nadzieję, że czytany fragment sprawi, że Rodion narodzi się na nowo, zmartwychwstanie, otrzymując w ten sposób szansę nowego życia. Tekst ten znacząco wpływa na Raskolnikowa, zaczyna on dostrzegać wartość czytanego słowa. Bohater zrozumiał, że Sonia jest mu bliska, że ma powierniczkę, której może o wszystkim powiedzieć. Dziewczyna wysłucha go, doradzi i co najważniejsze, nie wyda jego tajemnicy. Sonia przekonała go, że przyznanie się do winy sprawi, że odnajdzie spokój i przebaczenie Boga, a w ten sposób "zmartwychwstanie" (niczym Łazarz). Jej postawa, wiernej Bogu i głęboko wierzącej, poruszyła Raskolnikowa tak, że przeszedł przemianę wewnętrzną. Z ateisty stał się człowiekiem wierzącym i wrócił na drogę moralności chrześcijańskiej. W konsekwencji przyznał się do winy, odbył karę i w ten sposób mógł rozpocząć nowe życie. Na Syberii zrozumiał, że naprawdę kocha Sonię.

.02

Rola Porfirego Piotrowicza

Śledczy prowadzący sprawę zabójstwa jest niezwykle inteligentny i przebiegły. Dostrzega w Rodionie bliską sobie duszę, ale też i godnego przeciwnika. Od początku podejrzewa Raskolnikowa, więc drogą trudnych pytań i rozmów rozszyfrowuje jego tajemnicę. Zmusza to głównego bohatera do przyznania się do winy, by mógł żyć bez udręki ciągłej niepewności.

.03

Historia Swidrygajłowa

Swidrygajłow popełnił w życiu wiele grzechów, skrzywdził wiele osób i nie mogąc poradzić sobie z wyrzutami sumienia popełnił samobójstwo. Swidrygajłow stanowi lustrzane odbicie Raskolnikowa. Rodion, sam rozważając możliwość samobójstwa, widzi cały jego bezsens po śmierci Swidrygajłowa. Dostrzega wówczas sens życia, choćby było ono pokutą najbardziej surową, a to jedyny sposób moralnego oczyszczenia.

Własne wnioski i przemyślenia

.04

Raskolnikow zrozumiał, że mordując lichwiarkę "zabił siebie", nie żałuje Alony, ale uświadomił sobie okrucieństwo zbrodni jako samego aktu morderstwa. To zdecydowało o klęsce jego ideologii o nadczłowieku.

.05

Rola Biblii

Pierwsze zetknięcie z Biblią powoduje "pragnienie" posiadania tej księgi na zsyłce. Nie odważył się jednak jej otworzyć, ponieważ nieodbywszy swojej kary, nie czuł się godny czytania jej.

.06

Rola odbycia kary

Zsyłka na Syberię, a więc kara fizyczna, odbierana jest przez Raskolnikowa jako najbardziej zasłużona pokuta. Odnajduje tam spokój w cierpieniu, pokornie znosi ból i samotność, uczy się tolerować współwięźniów. Nie traci nadziei i powoli staje się lepszym człowiekiem. Otuchę niesie mu świadomość wsparcia ze strony Soni.

.07

Przesłanie powieści

• Zabijanie jest zawsze złem i nie ma ideii, ani szlachetnych celów, którymi można wyjaśnić jakąkolwiek zbrodnię.
• Odbycie kary to jedyna szansa na odzyskanie wewnętrznej harmonii i spokoju duszy.
• "Nie ma winy bez kary".

Dziękuję