[8] Prawo Ohma

nacobezu

temat:

Prawo ohma.opór elektryczny przewodnika.

Start

Marta Zielonka-MAterko

Georg Ohm (1789–1854)

był niemieckim nauczycielem fizyki i profesorem matematyki na politechnice w Norymberdze, a potem na uniwersytecie w Monachium. W 1826 r. przeprowadził doświadczenie, na podstawie którego sformułował następujące prawo:

natężenie prądu elektrycznego przepływającego przez przewodnik jest wprost proporcjonalne do napięcia przyłożonego między jego końcami.

Czym jest opór (inaczej rezystancja)?

Od czego zależy opór?

Ładunki elektryczne poruszają się pod wpływem przyłożonego napięcia, zderzają się z atomami i oddają im swoją energię. Dlatego napięcie elektryczne musi być przyłożone cały czas.

Opór elektryczny wynika właśnie z przeciwdziałania przepływowi prądu przez element obwodu elektrycznego. Jest dość oczywiste, że im przewodnik będzie dłuższy, tym liczba zderzeń będzie większa. Innym parametrem przewodnika jest jego grubość, a dokładnie – pole jego przekroju. Jeżeli napięcie będzie cały czas takie samo, to w tym samym czasie przez przewodnik o większym polu przekroju popłynie większy ładunek, a zatem natężenie prądu będzie większe, a opór przewodnika – mniejszy.

Opór elektryczny zależy także od rodzaju materiału, z którego wykonano dany element. Każdy materiał ma określony opór właściwy.

Interpretacja prawa Ohma

Poziom wody jest stały (napięcie). Zmianie ulega jedynie stopień otwarcia śluzy w tamie (opór).

Natężenie prądu płynącego przez przewodnik jest wprost proporcjonalne do napięcia przyłożonego między jego końcami.

Tę zależność zapisujemy w postaci wzoru:

Jak zmierzyć opór?

Jak zmierzyć opór?

doświadczenie - pomiar

Zapamiętaj

Na dziś to wszystko! Do widzenia!