Odpowiedzialność

Co to znaczy być odpowiedzialnym?

Na dzisiejszych zajęciach: Dowiesz się, jak w codziennym życiu może przejawiać się odpowiedzialność za siebie i innych. Dokonasz analizy zakresu własnej odpowiedzialności w rozwiązywaniu społecznie ważnych problemów. Nauczysz się stosować narzędzie do analizy zakresu odpowiedzialności. Rozwiniesz umiejętność dyskusji, kreatywnego myślenia i współpracy w grupie.

"Być człowiekiemznaczy być odpowiedzialnym"

Antoine de Saint - Exupery

Za co jesteśmy odpowiedzialni?

Pytania:

Za co i za kogo jest odpowiedzialny człowiek? Kto nie jest obciążony odpowiedzialnością? Dlaczego warto być odpowiedzialnym? Za kogo wy sami jesteście odpowiedzialni?

Co to znaczy być odpowiedzialnym?

Zadanie:

Wymieńcie przykłady zachowań innych ludzi, które Wam przeszkadzają. Przykład: Przeszkadza mi, gdy ludzie wyrzucają zużyte rzeczy na trawnik zamiast do kosza na śmieci.

Wspólnie wybierzcie jedno zachowanie i zapiszcie je na kartce! - będzie później potrzebne.

Zadanie

Narysuj na kartce schemat znajdujący się obok.Wpisz swoje propozycje na to, co musiałoby się zadziać w Polsce, twojej miejscowości, twojej szkole lub klasie oraz w Tobie samym, aby WYBRANE PRZEZ WAS zachowanie nie miało miejsca.

MACIE 5 MINUT NA WYKONANIE ĆWICZENIA!

Zadanie

Zastanówcie się nad poniższymi pytaniami. Swoje wnioski możecie zanotować pod każdym pytaniem lub na oddzielnej kartce. Które z zanotowanych pomysłów wydają się Ci najbardziej skuteczne? Które są najbardziej realne? Które pomysły są najprostsze do zastosowania? Dlaczego? Gdzie najłatwiej wprowadzić zmianę? Jak to się ma do odpowiedzialności każdego z nas? Na czym ta odpowiedzialność może polegać?

MACIE 5 MINUT NA WYKONANIE ĆWICZENIA! Uwaga: Pracujecie w zespole. Pamiętajcie o wytypowaniu lidera - osoby prowadzącej dyskusję oraz osoby odpowiedzialnej za zanotowanie Waszych wspólnych usateleń.

Jak można postrzegać odpowiedzialność?

Warto się zastanawiać, co w skali kraju, czy świata możemy zrobić żeby rozwiązać określony problem społeczny.

Zmiana

Zmiana zaczyna się od decyzji konkretnej osoby w danej sytuacji. Każda taka decyzja może być początkiem zmiany także dla szerszej społeczności. Możemy to sobie wyobrazić na przykładzie bąbli:

Zmiana

A) Osoba, która w jakieś sytuacji zachowuje się tak jak by chciała żeby zachowywali się inni (np. w tramwaju idzie tam, gdzie jest wolne miejsce, a nie stoi przy drzwiach) jest takim „bąblem zmiany”. B) W jej ślady mogą pójść inne osoby. Wtedy bąbli robi się coraz więcej i pojawiają się w innych miejscach (np. w innych tramwajach czy autobusach). C) Stopniowo z małej grupy bąbli tworzy się cała wanna bąbli. To pokazuje, że stopniowo mniejszość może stać się większością.

Zmiana

Powyższe zależności opisuje gronowy model zmian społecznych stworzony przez prof. Andrzeja Nowaka i współpracowników.

Model pokazuje, w jakich warunkach mniejszość może zwyciężyć większość.

Zadanie domowe

Moja analiza kręgów

Na zajęciach analizowaliśmy problem społeczny. Zastanawialiśmy się, jak można go rozwiązać i stworzyliśmy kręgi odpowiedzialności. Przed Tobą kolejna okazja, żeby rozpracować sytuację, która Ci przeszkadza i Twoim zdaniem stanowi problem. Co warto zmienić w Twoim najbliższym otoczeniu? A może jest coś takiego w szkole lub klasie? Jak odpowiedzialnie podejść do rozwiązania tego problemu? Kto może się w to zaangażować?

Zadanie domowe

Moja analiza kręgów

Zapisz problem na karcie pracy i uzupełnij na niej kręgi odpowiedzialności. Zwróć uwagę, że każdy krąg odnosi się do odpowiedzialności innej części otoczenia: • Krąg pierwszy (zewnętrzny) – co by się musiało stać w Twojej miejscowości, żeby rozwiązać wybrany przez Ciebie problem? • Krąg drugi – co by się musiało stać w szkole, żeby rozwiązać problem? • Krąg trzeci – co by się musiało stać w Twoim domu, żeby rozwiązać problem? • Krąg czwarty (najbardziej wewnętrzny) – co Ty sama/sam możesz zrobić, żeby rozwiązać problem?

Ślepiec

Instrukcja

1. Wraz z rodzicem lub rodzeństwem weź udział w zabawie Ślepiec. 2. Jedno z was przyjmuje rolę przewodnika, a druga ślepca. 3. Ślepiec musi mieć zamknięte lub zasłonięte oczy. Przewodnik bierze ślepca za rękę prowadzi go pomieszczeniu. 4. Rolą przewodnika jest dostarczenie jak największej liczby informacji ślepcowi o otaczającej go rzeczywistości. Ślepiec z kolei może swobodnie rozmawiać z przewodnikiem oraz poznawać otoczenie za pomocą dotyku, słuchu, węchu. 5. Po kilku minutach zamieńcie się rolami. 6. Po zakończeniu zabawy zastanów się nad poniższymi pytaniami: Jakie były najciekawsze doświadczenia uzyskane dzięki przewodnikowi? Czego dowiedzieliście się o przewodniku? Czego dowiedzieliście się o ślepcu? Jakie to uczucie być przewodnikiem? Co myślicie o waszej współpracy w parze?

"Odpowiedzialność przygniata, gdy myślisz o tym, co jeszcze MUSISZ zrobić, uwalnia - gdy myślisz, ile jeszcze MOŻESZ zrobić"

Mateusz Dąbrowski

by A.Mróz