Hans Christian Andersen
DZIEWCZYNKA Z ZAPAŁKAMI
Hans Christian Andersen
Urodził się 2.04.1805 r.
w najbiedniejszej dzielnicy Odense. Zmarł 4 sierpnia 1875 w Rolighed koło Kopenhagi. Duński pisarz i poeta, najbardziej znany ze swej twórczości baśniopisarskiej. Był synem szewca i niepiśmiennej praczki. W krainę baśni pierwsza wprowadziła go babka (którą wspomina w niektórych baśniach).
Hans Christian Andersen
Próbował gry w teatrze. Pisał również sztuki teatralne. Ponieważ popełniał wiele błędów ortograficznych, interpunkcyjnych i stylistycznych, krytycyodrzucali jego dzieła (nie miał żadnego wykształcenia). Andersen początkowo nie traktował poważnie twórczości dla dzieci, raczej jako zajęcie na marginesie pisarstwa dla dorosłych. Zastrzegał, że jego baśnie to pudełka: dzieci oglądają opakowanie, a dorośli mają zajrzeć do wnętrza. Bardzo nie lubił, że jego baśnie od początku uznano za dzieła dla dzieci, bez głębszego sensu. Jednak właśnie baśnie przyniosły mu wielki rozgłos i sławę.
Najsłynniejsze baśnie Andersena
- Księżniczka na ziarnku grochu
- Calineczka
- Mała Syrenka
- Nowe szaty cesarza
- Dzielny ołowiany żołnierz
- Dzikie łabędzie
- Słowik
- Brzydkie kaczątko
- Królowa Śniegu
- Czerwone trzewiczki
- Świniopas
- Dziewczynka z zapałkami
Hans Christian Andersen
Baśń
Baśń to niewielki utwór o treści fantastycznej, przesycony elementami magii i wierzeń ludowych, które opisują dzieje bohaterów przekraczające granicę między światem rzeczywistym, a obszarem działania sił nadprzyrodzonych. Wyraża ideały sprawiedliwości, określone normy moralne (np. dobro zwycięża nad złem) oraz wiarę w ingerencję sił nadprzyrodzonych.
Baśń i bajka
Baśń to jeden z gatunków prozy (tekst pisany) wywodzący się z tradycji folklorystycznej. Baśń określa się inaczej „bajką magiczną”, co wskazuje na jej najważniejsze cechy, czyli występowanie elementów fantastycznych i cudownych. Typowa baśń zawiera w swoim przekazie jakąś ludową mądrość wyrażoną w formie opisów wierzeń, podań, rytuałów i wspomnień. BAJKA - pisana wierszem lub prozą, to krótka opowieść o ludziach, zwierzętach, roślinach lub przedmiotach, która ma na celu wygłoszenie pewnej ogólnej nauki moralnej (morał).
Dziewczynka z zapałkami.
Sylwester. Biedna dziewczynka sprzedawała na ulicy zapałki. Było bardzo zimno, padał śnieg. Dziecko było bose i nędznie ubrane, głodne i przemarznięte. Nic jeszcze nie sprzedało i bało się wracać do domu, bo ojciec zbiłby dziewczynkę za to, że nic nie zarobiła. W domu też panowała bieda, głód i chłód.
Z innych, jasno oświetlonych domów rozchodziły się smakowite zapachy świątecznych potraw.
Dziewczynka usiadła pod murem. Skuliła się i, aby się rozgrzać, zapaliła jedną zapałkę. W jej płomieniu pojawił się piec, którego ciepło rozgrzało ją, ale wkrótce wraz ze zgaśnięciem płomienia zapałki piec zniknął.
Zapaliła drugą zapałkę i ujrzała pięknie nakryty i zastawiony stół świąteczny ze smaczną nadziewaną gęsią pośrodku. Stół też po chwili zniknął. Zapaliła kolejną zapałkę i ujrzała przepiękną choinkę, sięgającą aż do sufitu. Choinka, podobnie jak poprzednie rzeczy, znikła wraz ze zgaśnięciem zapałki.
Dziewczynka zapaliła jeszcze jedną zapałkę i ukazała się jej ukochana babcia. Chcąc, aby babcia pozostała dłużej, zapaliła wszystkie zapałki naraz. Babcia przytuliła dziewczynkę i uniosła wysoko do nieba.
Rankiem przechodnie znaleźli ciało małej zamarzniętej dziewczynki. Było im jej bardzo żal.
Twórczości dla dzieci początkowo nie traktował poważnie, raczej jako zajęcie na marginesie pisarstwa dla dorosłych. Choć zastrzegał, iż jego baśnie to pudełka: dzieci oglądają opakowanie, a dorośli mają zajrzeć do wnętrza. Bardzo nie lubił, że jego baśnie od początku uznano za dzieła dla dzieci, bez głębszego sensu. Jednak właśnie baśnie przyniosły mu wielki rozgłos i sławę.
Twórczości dla dzieci początkowo nie traktował poważnie, raczej jako zajęcie na marginesie pisarstwa dla dorosłych. Choć zastrzegał, iż jego baśnie to pudełka: dzieci oglądają opakowanie, a dorośli mają zajrzeć do wnętrza. Bardzo nie lubił, że jego baśnie od początku uznano za dzieła dla dzieci, bez głębszego sensu. Jednak właśnie baśnie przyniosły mu wielki rozgłos i sławę.
Twórczości dla dzieci początkowo nie traktował poważnie, raczej jako zajęcie na marginesie pisarstwa dla dorosłych. Choć zastrzegał, iż jego baśnie to pudełka: dzieci oglądają opakowanie, a dorośli mają zajrzeć do wnętrza. Bardzo nie lubił, że jego baśnie od początku uznano za dzieła dla dzieci, bez głębszego sensu. Jednak właśnie baśnie przyniosły mu wielki rozgłos i sławę.
Lekcja 15 XII 2020 r.
Temat: Dziewczynka z zapałkami.
Ćw. 4 str. 75
PUZZLE
Dziewczynka z zapałkami
Renata Zielińska
Created on December 14, 2020
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Modern Presentation
View
Terrazzo Presentation
View
Colorful Presentation
View
Modular Structure Presentation
View
Chromatic Presentation
View
City Presentation
View
News Presentation
Explore all templates
Transcript
Hans Christian Andersen
DZIEWCZYNKA Z ZAPAŁKAMI
Hans Christian Andersen
Urodził się 2.04.1805 r. w najbiedniejszej dzielnicy Odense. Zmarł 4 sierpnia 1875 w Rolighed koło Kopenhagi. Duński pisarz i poeta, najbardziej znany ze swej twórczości baśniopisarskiej. Był synem szewca i niepiśmiennej praczki. W krainę baśni pierwsza wprowadziła go babka (którą wspomina w niektórych baśniach).
Hans Christian Andersen
Próbował gry w teatrze. Pisał również sztuki teatralne. Ponieważ popełniał wiele błędów ortograficznych, interpunkcyjnych i stylistycznych, krytycyodrzucali jego dzieła (nie miał żadnego wykształcenia). Andersen początkowo nie traktował poważnie twórczości dla dzieci, raczej jako zajęcie na marginesie pisarstwa dla dorosłych. Zastrzegał, że jego baśnie to pudełka: dzieci oglądają opakowanie, a dorośli mają zajrzeć do wnętrza. Bardzo nie lubił, że jego baśnie od początku uznano za dzieła dla dzieci, bez głębszego sensu. Jednak właśnie baśnie przyniosły mu wielki rozgłos i sławę.
Najsłynniejsze baśnie Andersena
Hans Christian Andersen
Baśń
Baśń to niewielki utwór o treści fantastycznej, przesycony elementami magii i wierzeń ludowych, które opisują dzieje bohaterów przekraczające granicę między światem rzeczywistym, a obszarem działania sił nadprzyrodzonych. Wyraża ideały sprawiedliwości, określone normy moralne (np. dobro zwycięża nad złem) oraz wiarę w ingerencję sił nadprzyrodzonych.
Baśń i bajka
Baśń to jeden z gatunków prozy (tekst pisany) wywodzący się z tradycji folklorystycznej. Baśń określa się inaczej „bajką magiczną”, co wskazuje na jej najważniejsze cechy, czyli występowanie elementów fantastycznych i cudownych. Typowa baśń zawiera w swoim przekazie jakąś ludową mądrość wyrażoną w formie opisów wierzeń, podań, rytuałów i wspomnień. BAJKA - pisana wierszem lub prozą, to krótka opowieść o ludziach, zwierzętach, roślinach lub przedmiotach, która ma na celu wygłoszenie pewnej ogólnej nauki moralnej (morał).
Dziewczynka z zapałkami.
Sylwester. Biedna dziewczynka sprzedawała na ulicy zapałki. Było bardzo zimno, padał śnieg. Dziecko było bose i nędznie ubrane, głodne i przemarznięte. Nic jeszcze nie sprzedało i bało się wracać do domu, bo ojciec zbiłby dziewczynkę za to, że nic nie zarobiła. W domu też panowała bieda, głód i chłód. Z innych, jasno oświetlonych domów rozchodziły się smakowite zapachy świątecznych potraw. Dziewczynka usiadła pod murem. Skuliła się i, aby się rozgrzać, zapaliła jedną zapałkę. W jej płomieniu pojawił się piec, którego ciepło rozgrzało ją, ale wkrótce wraz ze zgaśnięciem płomienia zapałki piec zniknął. Zapaliła drugą zapałkę i ujrzała pięknie nakryty i zastawiony stół świąteczny ze smaczną nadziewaną gęsią pośrodku. Stół też po chwili zniknął. Zapaliła kolejną zapałkę i ujrzała przepiękną choinkę, sięgającą aż do sufitu. Choinka, podobnie jak poprzednie rzeczy, znikła wraz ze zgaśnięciem zapałki. Dziewczynka zapaliła jeszcze jedną zapałkę i ukazała się jej ukochana babcia. Chcąc, aby babcia pozostała dłużej, zapaliła wszystkie zapałki naraz. Babcia przytuliła dziewczynkę i uniosła wysoko do nieba. Rankiem przechodnie znaleźli ciało małej zamarzniętej dziewczynki. Było im jej bardzo żal.
Twórczości dla dzieci początkowo nie traktował poważnie, raczej jako zajęcie na marginesie pisarstwa dla dorosłych. Choć zastrzegał, iż jego baśnie to pudełka: dzieci oglądają opakowanie, a dorośli mają zajrzeć do wnętrza. Bardzo nie lubił, że jego baśnie od początku uznano za dzieła dla dzieci, bez głębszego sensu. Jednak właśnie baśnie przyniosły mu wielki rozgłos i sławę.
Twórczości dla dzieci początkowo nie traktował poważnie, raczej jako zajęcie na marginesie pisarstwa dla dorosłych. Choć zastrzegał, iż jego baśnie to pudełka: dzieci oglądają opakowanie, a dorośli mają zajrzeć do wnętrza. Bardzo nie lubił, że jego baśnie od początku uznano za dzieła dla dzieci, bez głębszego sensu. Jednak właśnie baśnie przyniosły mu wielki rozgłos i sławę.
Twórczości dla dzieci początkowo nie traktował poważnie, raczej jako zajęcie na marginesie pisarstwa dla dorosłych. Choć zastrzegał, iż jego baśnie to pudełka: dzieci oglądają opakowanie, a dorośli mają zajrzeć do wnętrza. Bardzo nie lubił, że jego baśnie od początku uznano za dzieła dla dzieci, bez głębszego sensu. Jednak właśnie baśnie przyniosły mu wielki rozgłos i sławę.
Lekcja 15 XII 2020 r.
Temat: Dziewczynka z zapałkami.
Ćw. 4 str. 75
PUZZLE