Stowarzyszenie Brata Alberta

... każdemu głodnemu dać jeść, bezdomnemu miejsce, a nagiemu odzież. Jak nie można dużo to mało. ..." Św. Brat Albert

Towarzystwo Pomocy im. św. Brata Alberta Jest niezależną katolicką organizacją dobroczynną. Celem Towarzystwa jest niesienie pomocy osobom bezdomnym i ubogim - w duchu Patrona, św. Brata Alberta.

Towarzystwo działa od 1981 roku Jest pierwszą w Polsce organizacją pozarządową która zajęła się pomocą bezdomnym. Do 1989 r nosiło nazwę Towarzystwo Pomocy im. Adama Chmielowskiego. Zrzesza 2300 członków zorganizowanych w 64 kołach. Każde koło stara się zorganizować schronisko, kuchnię lub inną formę pomocy ludziom bezdomnym i ubogim.Towarzystwo realizuje swoje cele poprzez:zakładanie i prowadzenie schronisk, noclegowni, domów stałego pobytu i innych placówek pomocowych pracę socjalną, pomoc prawną i psychologiczną, posługę religijną reintegrację społeczną i zawodową prowadzenie kuchni, łaźni świetlic, klubów, organizowanie wigilii i śniadań wielkanocnych, kolonii wydawanie żywności, odzieży, sprzętów, środków czystości, leków współdziałanie z samorządem terytorialnym, administracją państwową, Kościołem Katolickim, organizacjami pozarządowymi działalność informacyjną, inspirowanie badań naukowych szkolenie pracowników i wolontariuszy

Prowadzimy:170 placówek pobytowych 59 schronisk i 7 schronisk z usługami opiekuńczymi – 3072 miejsca 4 domy dla kobiet i matek z dziećmi – 50 miejsc 1 Dom dziecka – 30 miejsc 2 Domy Pomocy Społecznej 98 miejsc 1 Zakład Pielęgnacyjno-Opiekuńczy – 30 miejsc 1 Hospicjum - 15 miejsc 67 mieszkań readaptacyjnych – 126 miejsc 1 Ośrodek dla eksmitowanych – 47 mieszkań 14 noclegowni – 490 miejsc 13 ogrzewalni – 350 miejsc W tych placówkach przebywa 4000 osób .Prowadzimy także: 1 ośrodek pomocy osobom nietrzeźwym – 20 miejsc 15 kuchni, wydających 1,8 tys. obiadów dziennie 11 bezpłatnych łaźni 25 punktów wydawania odzieży, żywności, sprzętów 3 świetlice dla dzieci i 4 dla dorosłych 3 Centra Integracji Społecznej, 2 Kluby Integracji Społecznej, 4 Spółdzielnie Socjalne Ośrodek Miser Art we Wrocławiu – miejsce spotkań artystów i ludzi wykluczonych Café Albert w Gdańsku - klub dla mieszkańców dzielnicy Dolny Wrzeszcz

Misja

Celem działania Towarzystwa Pomocy im. św. Brata Alberta jest pomoc osobom bezdomnym i ubogim, w tym niepełnosprawnym, w duchu przesłania głoszonego przez św. Brata Alberta. Istotą tego działania jest odbudowa godności człowieka. Godność tą przywraca się nie tylko poprzez zaspokajanie elementarnych potrzeb materialnych, ale przede wszystkim przez rozwój życia duchowego i uczuciowego - przez doświadczanie miłości i wspólnoty, odtwarzanie i umacnianie więzi rodzinnych, odbudowę świata wartości oraz przez zdobycie umiejętności pozwalających na funkcjonowanie w społeczeństwie. Swoją misję Towarzystwo zawierza Opatrzności Bożej, z przekonaniem, że to, co niemożliwe dla człowieka, jest możliwe dla Boga; wiara w działanie Opatrzności i wstawiennictwo św. Brata Alberta jest podstawą naszej służby ubogim. “Nie chciejmy się niepokoić, bo dobrego Pana mamy, który ma w ręku wszystko, aż do najdrobniejszych szczegółów. Doznamy cudów Opatrzności Bożej, która czynić je będzie dla naszych ubogich przez nasze ręce.” św. Brat Albert Podkreślamy również znaczenie wartości społecznych, bowiem pomoc udzielana bezdomnym przynosi korzyści całemu społeczeństwu i nam samym. Jest faktem niekwestionowanym, że ograniczenie zjawiska bezdomności i likwidacja jego najbardziej drastycznych przejawów to równocześnie ograniczenie przestępczości, zachorowań, wzrost poczucia bezpieczeństwa, porządek w miejscach publicznych. Poza wskazanymi wyżej wartościami o charakterze podstawowym 3 Towarzystwo realizując swoją misję kieruje się szczegółowymi wartościami i zasadami postępowania, które realizowane są w następujących trzech płaszczyznach: – relacji podstawowych - dotyczących stosunków pomiędzy potrzebującym pomocy, szczególnie bezdomnym, a Towarzystwem; – relacji wewnętrznych - dotyczących funkcjonowania Towarzystwa jako organizacji i współpracy pomiędzy osobami zaangażowanymi w jego posługę; – relacji zewnętrznych - dotyczących stosunków pomiędzy Towarzystwem a otoczeniem.

1. Pomoc osobom bezdomnym jest podstawowym celem działania Towarzystwa. W realizacji tego celu należy dążyć do wysokiej specjalizacji i profesjonalizmu. Inne rodzaje działalności istniejące w Towarzystwie są cennym uzupełnieniem jego pracy, pozostają jednak działalnością dodatkową, która nie powinna być prowadzona kosztem działalności podstawowej. 2. Towarzystwo udziela pomocy wszystkim potrzebującym bez względu na ich wyznanie, światopogląd lub narodowość. Świadcząc pomoc, czyni to w duchu św. Brata Alberta - z maksymalną troską i poszanowaniem godności osoby ludzkiej. 3. We wszystkich prowadzonych placówkach Towarzystwo organizuje posługę duszpasterską dla jego mieszkańców. Należy zachęcać do korzystania z tej posługi, lecz bez narzucania praktyk religijnych i pamiętać, że ewangelizacja dokonuje się przede wszystkim przez praktykowaną postawę miłości i gotowość pomocy w duchu Ewangelii. 4. Udzielając pomocy, Towarzystwo w pierwszym rzędzie zapewnia doraźną opiekę przez zabezpieczenie noclegu, odzieży i wyżywienia. 5. W żadnym jednak wypadku Towarzystwo swojej działalności nie ogranicza do pomocy doraźnej, która jest tylko warunkiem wstępnym do trwałego rozwiązywania problemów osoby bezdomnej. Każda osoba potrzebująca, przyjmowana jest z założeniem, że we współpracy z nią podjęty wysiłek będzie trwałym wyprowadzeniem jej z bezdomności. Sprzeciwiamy się poglądowi, że istnieje kategoria bezdomnych z wyboru – ten “wybór” to tylko konsekwencja nieszczęść i słabości, którym człowiek w pewnym momencie nie jest w stanie sprostać, to konsekwencja braku okazanej w porę pomocy.

6. Wskazując na konieczność uszanowania godności potrzebujących pomocy Towarzystwo podkreśla, że jednym z jej składników jest odpowiedzialność i zdolność dzielenia się i dawania siebie oraz umiejętność stawiania wymagań i egzekwowania odpowiedzialności. Tak działając, Towarzystwo przygotowuje bezdomnych i potrzebujących do wzięcia na siebie odpowiedzialności za swój los.7. Podstawowym obowiązkiem, którego spełniania oczekuje Towarzystwo od mieszkańców albertyńskich placówek jest wymóg zachowania trzeźwości i respektowania wewnętrznych zasad w nich obowiązujących. Osobom uzależnionym zapewnia pomoc w postaci organizowania terapii – samodzielnie lub w porozumieniu z placówkami służby zdrowia i innymi organizacjami. 8. Duże znaczenie Towarzystwo przywiązuje do pracy bezdomnych i potrzebujących. Uważa, że praca nie może być traktowana tylko jako wartość ekonomiczna. Praca jest, bowiem powołaniem i obowiązkiem człowieka; w wypadku osób bezdomnych istotne jest jej terapeutyczne znaczenie. “Człowiek, jeżeli jest już poratowany, trzeba mu bezpośrednio otworzyć niejako furtkę do wyjścia z nędzy, inaczej bowiem prawie i nie warto go było ratować, stać się zaś to może tylko przez pracę, którą wtedy podsunąć i ułatwić mu trzeba – a już najlepiej przez zarobkową” (św. Brat Albert). Towarzystwo stara się, by mieszkańcy albertyńskich placówek wykonywali pracę nie tylko na rzecz swojego domu, ale również na rzecz najbliższego otoczenia i współpracujących z nim instytucji i organizacji. 9. Towarzystwo niesie pomoc, nie kierując się tak zwaną “rejonizacją”. Potrzebujący, bez względu na to skąd przychodzi, powinien otrzymać wsparcie. Towarzystwo uznaje jednak prawo poszczególnych kół i prowadzonych przez nie placówek do ubiegania się o pomoc materialną dla bezdomnego od gminy, z której on pochodzi, a której ustawowym obowiązkiem jest zorganizowanie i finansowanie pomocy.

10. Przywiązując dużą wagę do budowania wspólnoty mieszkańców, pracowników, członków i wolontariuszy, do płynącego z tej wspólnoty doświadczenia miłości, Towarzystwo nie wyklucza prowadzenia placówek o charakterze wspólnotowym, to jest oferujących trwałą formę takiego życia. Schroniska dla bezdomnych powinny być jednak tylko przejściowym etapem w życiu człowieka. Towarzystwo nie prowadzi placówek koedukacyjnych, jak również placówek dla pełnych rodzin. 11. Towarzystwo w swojej pracy stosuje zdobycze współczesnej wiedzy o człowieku, tj. z zakresu pedagogiki, psychologii i socjologii, oraz wartości, na które wskazał św. Brat Albert: modlitwę, pracę, wspólnotę i reintegrację ze społeczeństwem. 12. Towarzystwo podejmuje wielopłaszczyznowe i wieloetapowe działania zmierzające do reintegracji potrzebujących ze społeczeństwem. Zapewnia pomoc duchową poprzez pomoc psychologiczno-terapeutyczną, medyczną, socjalną i prawną. Pomaga również w znalezieniu zatrudnienia, miejsca zamieszkania, powrotu do rodziny, uczy wypełniać wolny czas organizując zajęcia kulturalne, oświatowe, sportowe, stara się wskazywać potrzebującym pozytywne modele życia. 13. Towarzystwo stara się utrzymywać kontakty z osobami, które już opuściły jego placówki, wspiera je w rozwiązywaniu codziennych problemów i angażuje się w pracę grup wsparcia dla osób realizujących program wychodzenia z bezdomności. Stara się również rozpoznawać i udzielać pomocy osobom ze środowisk patologicznych i zagrożonych bezdomnością, szczególnie dzieciom i młodzieży, aby w ten sposób przeciwdziałać żebractwu i bezdomności. 14. Towarzystwo organizuje i prowadzi kluby, których celem jest przywrócenie bezdomnych normalnemu życiu społecznemu. Kluby oparte na zasadzie samopomocowej skupiają osoby bezdomne realizujące programy wychodzenia z bezdomności, osoby zagrożone bezdomnością i osoby, które wyszły z bezdomności.

1. Ukierunkowanie na świadczenie pomocy długofalowej i kompleksowej zmierzającej do zapobiegania i trwałego wyprowadzania z bezdomności stawia przed Towarzystwem wymóg wysokiego profesjonalizmu. Mając powyższe na uwadze, Towarzystwo inicjuje i wspiera badania naukowe nad zjawiskiem bezdomności, metod zapobiegania oraz wyprowadzania z bezdomności, wykorzystuje w swej pracy zdobytą wiedzę i systematycznie podnosi kwalifi kacje swoich członków, pracowników i wolontariuszy. 2. Towarzystwo dąży również do rozwoju terytorialnego, stawiając sobie za cel organizację swoich placówek we wszystkich rejonach kraju; chce, aby oferta pomocy była dostępna wszędzie i dla każdego. Rozwijając sieć placówek, Towarzystwo dąży także do pozyskiwania środków z funduszów zewnętrznych na prowadzenie statutowej działalności. . 3. Towarzystwo popiera rozwój placówek specjalizujących się w pomocy dla różnych przypadków bezdomności. Równocześnie dąży do optymalizacji wielkości placówek, odpowiednio do istniejących potrzeb i możliwości. 4. Dążąc do prawidłowego rozpoznania każdego przypadku i udzielenia pomocy w najbardziej odpowiedniej formie, Towarzystwo organizuje bazę danych osób bezdomnych. 5. Wiedza i doświadczenie zdobyte w Towarzystwie są dobrem wspólnym. Członkowie i pracownicy mają obowiązek dzielić się zdobytą wiedzą, a władze Towarzystwa organizują profesjonalny system wymiany informacji o jego zasobach; promują nowatorskie rozwiązania w działalności; rozwijają informatyzację swoich struktur, ułatwiając upowszechnianie i wymianę doświadczeń.

6. Podstawową formą działalności Towarzystwa jest praca w kołach. Koła utrzymują więź łączącą całą społeczność Towarzystwa i realizują jego strategię. Równocześnie różnorodność, jaka występuje w ramach poszczególnych kół, uważa za bogactwo i jedną z istotnych jego wartości, którą należy chronić. Obowiązkiem każdego koła jest przekazywanie ustalonej przez władze Towarzystwa części środków własnych z przeznaczeniem na jego działalność, dzielenie się posiadaną wiedzą i doświadczeniem, dzielenie się nadwyżkami zasobów materialnych oraz udział we wspólnych przedsięwzięciach organizowanych w zwalczaniu biedy i bezdomności. 7. Każda złotówka otrzymana przez Towarzystwo jest własnością ubogich; zobowiązuje to do oszczędności i racjonalności w wydawaniu posiadanych środków. Realizując powyższe należy popierać dążenia k ół do zapewnienia niezależności majątkowej i uzyskania osobowości prawnej. Koła, prowadząc działalność, unikają zaciągania zobowiązań, które mogłyby obciążać całe Towarzystwo, prowadzą racjonalną gospodarkę finansową, dbając nie tylko o zaspokojenie wszystkich potrzeb, ale również o swoją wypłacalność i związane z tym dobre imię. Dopuszczalną formą użytkowania obiektów, w których prowadzona jest działalność, jest prawo własności. Towarzystwo stara się, by nakłady ponoszone na obiekty były nakładami na jego własność i rozsądnie pomnażały jego majątek w duchu ubóstwa chrześcijańskiego.8. Postulat służenia potrzebującym zobowiązuje przede wszystkim członków Towarzystwa do pracy na jego rzecz. Realizując zasadę oszczędności i racjonalności stara się korzystać z pracy swoich członków, jak również pozyskiwać dla niego wolontariuszy.

9. Zarząd Główny wytycza kierunki działalności dla całego Towarzystwa, zajmuje stanowisko w sprawach dotyczących bezdomności w związku z polityką państwa i samorządu: opracowuje własne propozycje rozwiązań systemowych i promuje działania w zakresie zapobiegania bezdomności; organizuje działalność szkoleniową i formacyjną dla członków i pracowników; wytycza i nadzoruje jednolity system księgowości oraz system informatyczny; opracowuje wzory regulaminów i umów, a także procedury postępowania w zakresie świadczenia pomocy; prowadzi współpracę zagraniczną; stara się o środki z funduszy państwa i zagranicznych środków pomocowych; pozyskuje darczyńców strategicznych. 10. Członkostwo Towarzystwa otwarte jest dla wszystkich, którzy akceptują jego statut i zasadę pracy w duchu św. Brata Alberta. Członkostwo w Towarzystwie nie może być traktowane instrumentalnie dla osiągania indywidualnych celów czy rodzinnych, jedynym celem jest dobro człowieka potrzebującego realizowane z poszanowaniem jego godności i integralności. Tak rozumiemy pracę w duchu św. Alberta. Wyrzeczenie się własnych spraw i oddanie w całości sprawom ubogich jest wezwaniem do życia w doskonałości chrześcijańskiej. Niemożliwość sprostania temu wezwaniu nikogo nie dyskwalifi kuje. 11. Obowiązkiem członka Towarzystwa, poza udziałem w zebraniach i płaceniem składek, jest utrzymywanie więzi z prowadzonymi placówkami i udział w podejmowanych akcjach, a przede wszystkim praca w duchu św. Brata Alberta. 12. Podobnie jak członkostwo, zatrudnienie pracownika i wolontariusza warunkowane jest akceptacją statutu i zasady pracy w duchu św. Brata Alberta. Towarzystwo jest otwarte na wszystkich, którzy chcą nieść pomoc bezdomnym – funkcje decyzyjne zastrzega się jednak dla chrześcijan. Od pracowników Towarzystwo oczekuje również posiadania osobistych predyspozycji do pracy z ludźmi bezdomnymi i potrzebującymi pomocy, nienagannej postawy etycznej, a przede wszystkim wyznawania w życiu wartości chrześcijańskich i systematycznego podnoszenia kwalifikacji.

1. Towarzystwo dąży do aktywnego kształtowania otoczenia w następujących obszarach: a) zmiana nastawienia do osób bezdomnych; b) edukowanie o sposobach niesienia pomocy bezdomnym; c) zmiana warunków prawnych i ekonomicznych niesienia pomocy. 2. W relacjach z otoczeniem uważamy za niezwykle istotne zachowanie neutralności politycznej Towarzystwa. Nie wykluczając politycznej aktywności poszczególnych członków, uważamy za niedopuszczalne angażowanie Towarzystwa w gry polityczne czy prowadzenie na jego terenie propagandy partyjnej. Dla wszystkich członków powinna być oczywista zasada rozdziału aktywności politycznej od działalności charytatywnej. 3. Państwo jako instytucja kształtująca bieżącą politykę społeczną oraz tworząca prawo, w niezwykle istotny sposób kształtuje warunki, w których porusza się Towarzystwo, prowadząc swoją działalność. Zarówno bieżąca polityka społeczna jak i proces tworzenia prawa są przedmiotem nie tylko zainteresowania, ale również oddziaływania Towarzystwa. Realizując powyższe Towarzystwo: a) współpracuje z komisjami Sejmu i Senatu zajmującymi się zagadnieniami dotyczącymi działalności Towarzystwa, przedstawiając im swoje stanowisko i służąc pomocą; b) współpracuje z odpowiednimi ministerstwami i prowadzi aktywną promocję interesów Towarzystwa w tych instytucjach; c) aktywnie uczestniczy w pracach Rady Pożytku Publicznego; d) wypracowuje własne stanowisko we wszystkich istotnych sprawach z zakresu polityki społecznej, przede wszystkim dotyczących bezdomności; e) wypracowuje i lansje własną wizję systemowych rozwiązań opieki nad bezdomnymi w Polsce.

4. Towarzystwo współpracuje z instytucjami zajmującymi się problemami osób wykluczonych społecznie oraz z instytucjami wymiaru sprawiedliwości i porządku publicznego. Pomoc w zwalczaniu patologii życia społecznego jest zadaniem i istotną formą zapobiegania zjawiskom bezdomności i wykluczenia społecznego. 5. Koła Towarzystwa współpracują z lokalnym samorządem terytorialnym i dążą do zawarcia długoterminowych umów, na podstawie których przejmuje zadania własne jednostek samorządu z zakresu opieki nad bezdomnymi. Władze krajowe Towarzystwa wypracowują wspólną strategię współpracy i opracowują dla kół wytyczne, ułatwiające prowadzenie negocjacji z samorządami. Towarzystwo dąży do egzekwowania od wszystkich samorządów ustawowego obowiązku fi nansowania opieki nad bezdomnymi. 6. Towarzystwo w wykonywaniu swojej misji ściśle współpracuje ze strukturami Kościoła Katolickiego i z innymi kościołami chrześcijańskimi, powierza im opiekę duchową w prowadzonych placówkach. Najważniejszym z oczekiwanych efektów współpracy powinny być: regularna opieka duszpasterska w kołach i utworzenie krajowego duszpasterstwa ludzi bezdomnych. 7. Władze Towarzystwa prowadzą aktywną politykę pozyskiwania środków z funduszy europejskich na własną działalność. W tym celu prowadzą szkolenia dla kół, monitorują pojawiające się programy, w ramach systemu informacji wewnętrznej udzielają wszechstronnej pomocy w zdobywaniu środków; podejmują też starania o uruchomienie programów pomocowych na rozwój infrastruktury opieki nad bezdomnymi – budowy mieszkań chronionych, schronisk, noclegowni, itp. 8. Pozyskiwanie darczyńców jest istotną sprawą działalności Towarzystwa. Dlatego z wdzięcznością przyjmuje każdą formę pomocy i nie odmawia współpracy z nikim, kto chce świadczyć pomoc na rzecz mieszkańców placówek albertyńskich. Towarzystwo odmawia jednak skorzystania z pomocy, jeżeli zachodzi podejrzenie, że jej celem jest chęć instrumentalizacji i politycznego wykorzystania Towarzystwa oraz „prania brudnych pieniędzy”.

9. Towarzystwo przyjmuje zasadę szerokiej prezentacji swojej działalności i podejmuje wysiłek zwiększenia swojej obecności w mediach, w szczególności w ogólnopolskiej telewizji. Systematyczna i bieżąca informacja o problemach bezdomności, sposobach jej zapobiegania, o metodach udzielania pomocy bezdomnym jest skuteczną metodą pozyskiwania środków na działalność, pozyskiwania nowych członków i wolontariuszy, wpływu na politykę państwa i samorządów w zakresie opieki nad bezdomnymi. 10. Towarzystwo współpracuje z uczelniami wyższymi i dąży do uruchomienia programów badawczych dotyczących zjawiska bezdomności – przede wszystkim ukierunkowanych na metody pracy z bezdomnymi; współpracuje z placówkami oświatowymi i dąży do podniesienia poziomu edukacji na temat bezdomności. Formą edukacji jest angażowanie młodzieży szkolnej w prowadzone przez Towarzystwo akcje, w szczególności udział młodzieży w kwestach i innych pracach na rzecz bezdomnego człowieka. 11. Towarzystwo stara się nawiązać współpracę z samorządami zawodowymi oraz związkami zawodowymi, dążąc do pozyskania na rzecz bezdomnych niezbędnych profesjonalistów, przedstawicieli wolnych zawodów. 12. Zgodne współżycie i współpraca z lokalnymi społecznościami w miejscach lokalizacji placówek Towarzystwa jest istotną zasadą pracy wszystkich jego kół. Placówki albertyńskie starają się wykonywać użyteczne prace na rzecz lokalnego otoczenia; współpracować z najbliższymi sąsiadami i wspomagać instytucje zajmujące się wychowaniem dzieci i młodzieży a także kościelną działalnością charytatywną.

Struktura

Koła Podstawową komórką Towarzystwa jest Koło. Koło to grupa ludzi połączona ideą albertyńską. Głównym zadaniem Koła jest zakładanie i prowadzenie placówek pomocowych. Koła działają samodzielnie (w granicach określonych w statucie), w tym samodzielnie zdobywają środki na prowadzoną działalność. Najwyższą władzą koła jest zebranie członków. Bieżącą działalnością kieruje kilkuosobowy Zarząd pod przewodnictwem Prezesa. Komisja Rewizyjna koła kontroluje i wspiera Zarząd. Władze koła wybierane są na 4-letnie kadencje przez zebranie członków. Do prowadzenia placówek z reguły zatrudniani są pracownicy. Członkowie i wolontariusze wg możliwości wspomagają pracę koła i placówek. Koło może uzyskać osobowość prawną. Osobowość prawna daje kołu większą samodzielność finansową i ułatwia udział w konkursach o dotacje. Obecnie Towarzystwo stanowi 67 kół, w tym 21 kół ma osobowość prawną. Władze naczelne Zadania i kompetencje jednostek organizacyjnych i władz określają statut i regulaminy. woj. małopolskie Koło Krakowskie – os. prawna ul. Józefa 5, 31-156 Kraków tel. 12 430 64 72 krakow@tpba.pl. Koło prowadzi: Punkt wydawania odzieży i żywności - ul. Józefa 5 (wejście od ul. Bożego Ciała 21) Punkt opieki i kontaktu z osadzonymi więźniami Koło Miechowskie - os. prawna ul. M. Konopnickiej 11, 32-200 Miechów tel./Fax 41 383 00 78 e-mail: miechow@tpba.pl; schronisko@bratalbertwmiechowie.org Koło prowadzi: Schronisko dla mężczyzn - 40 miejsc, ul. M. Konopnickiej 11, tel. 41 383-00-78 Punkt wydawania żywności, odzieży, mebli, AGD - ul. M. Konopnickiej 11, tel. 41 383-00-78

Artysta, gorący patriota, powstaniec 1863, heroiczny sługa i ojciec ubogich

Adam Chmielowski, 1845-1916

Jako człowiek wyjątkowego talentu, wrażliwy artysta, przez wiele lat poszukiwał Adam Chmielowski coraz dojrzalszych wymiarów piękna dobra i prawdy. Znalazł je w drugim człowieku, i to w tym najbiedniejszym, w którego twarzy dostrzegł znieważone oblicze Chrystusa. Właśnie to mistyczne przeżycie stanęło u podstaw jego przemiany. Jak powiedział o nim kard. Karol Wojtyła, "rzucony na kolana przed majestatem Bożym, upadł na kolana przed majestatem człowieka i to najbiedniejszego, najbardziej upośledzonego, przed majestatem ostatniego nędzarza". Urodzony w rodzinie szlacheckiej, wcześnie osierocony, w latach młodzieńczych wziął udział w Powstaniu Styczniowym, w którym stracił nogę. Obdarzony silną wiarą i niebywałą siłą charakteru - jak na osiemnaście lat - nie załamał się, lecz z uporem szukając swojej drogi życiowej, dał się porwać sztuce. Studiował malarstwo w Warszawie, Paryżu i Monachium. Po ukończeniu studiów plastycznych, jako dojrzały i utalentowany malarz rozpoczął okres twórczości zapewniający mu trwałe miejsce w sztuce.

Title here

"...BYĆ DOBRYM JAK CHLEB."

W pełni sił twórczych ten świetny artysta, przyjaciel Wyczółkowskiego, Gierymskiego, Witkiewicza, Modrzejewskiej oraz wielu innych ludzi kultury i nauki, porzucił karierę, aby w 42 roku życia oddać swe siły temu "co najważniejsze" - pomocy ludziom bezdomnym. Dla nich zakładał przytuliska i warsztaty uczące pracy. Sam z nimi zamieszkał dzieląc ich warunki życia jako biedny wśród biednych, by drogą apostolstwa obecności dźwigać człowieka z nędzy moralnej i materialnej, pomagać odzyskiwać ludzka godność i podmiotowość. Będąc z ubogimi nie udzielał im lecz dawał samego siebie, gdyż rozumiał dobrze Brat Albert, że aby naprawdę pomóc biednym, trzeba stać się tak ubogim jako oni i tak dobrym jak chleb. Jak mówił "żeby podeprzeć kulawy stół, nie można go obciążać, pochylić się trzeba i z dołu podeprzeć. To samo z nędzą ludzką". Jego humanizm był konkretny, realny i zaraźliwy, od jego serca zapalały się inne i samoistnie przyłączali się do jego dzieła heroiczni naśladowcy.

ZGROMADZENIE BRACI I SIÓSTR POSŁUGUJĄCYCH UBOGIM

Sam przywdział habit zakonny i złożył śluby zakonne dając początek Zgromadzeniom Braci i Sióstr Posługujących Ubogim (Albertynów i Albertynek), których organizację i sposób życia oparł na pierwotnym franciszkanizmie, praktykując radosne, ewangeliczne ubóstwo. Do końca oddany dziełu miłosierdzia dla najuboższych, po prawie 30 latach służby zmarł Brat Albert w opinii świętości w sam dzień Bożego Narodzenia 1916 roku. Jego pogrzeb był manifestacja uznania i miłości. Cały Kraków żegnał tego "najpiękniejszego człowieka pokolenia". Obok duchowieństwa, władz, świata artystycznego w pochodzie za trumną szedł tłum najbiedniejszych. Nazywany drugim św. Franciszkiem z Asyżu, gdyż jak on wcielał w swe życie z prostotą i dosłownością całą treść Ewangelii, pozostał jednocześnie Brat św. Brat Albert na zawsze artystą, by służyć pięknu w sponiewieranym człowieczeństwie.

Projekty realizowane przez stowarzyszenie

- Akademia Streetworkingu- Housing first - najpierw mieszkanie - Wspólnie tworzymy naszą rzeczywistość - Podyplomowe studia trzeciego wieku „Sejsmograf” Celem nadrzędnym projektu jest poprawa jakości i poziomu życia seniorów dla godziwego starzenia się przez aktywność społeczną w ramach rówieśniczych grup rozwijających zainteresowania i hobby, budowanie postaw sprzyjających działalności wolontariackiej oraz czynny udział w życiu publicznym poprzez zaangażowanie w wydarzenia kulturalno-informacyjne realizowane na rzecz lokalnej społeczności. Realizacja programu jest świadectwem zaangażowania Zarządu Głównego TPBA w kreowanie Wrocławia miastem, w którym seniorzy są partnerami wszelkich działań mających na celu uczynienie ich życia lepszym i wartościowszym. Przygotowanie Sejsmografu stanowi punt wyjścia dla wszystkich zainteresowanych Wrocławian, którzy chcą przyłączyć się do kształtowania lokalnej rzeczywistości. Projekt skierowany jest do osób w wieku powyżej 60 r. ż. obojga płci. W roli członków–wolontariuszy wystąpią liderzy wrocławskich uniwersytetów trzeciego wieku, klubów seniora i senioralnych organizacji społecznych. W roli odbiorców i uczestników wybranych form zajęć – wrocławscy bezdomni, mieszkańcy schronisk dla pań i panów. W roli przyszłych uczestników otwartej dla miasta oferty zajęciowej - wrocławscy seniorzy poszukujący możliwych dla siebie obszarów aktywności. Sejsmograf opiera się na cyklu zajęć rozwijających kompetencje osobiste i społeczne seniorów, jednocześnie angażując ich w nurt działań na rzecz lokalnej społeczności. Aktywni w ramach projektu seniorzy zorganizują i prowadzą m. in. warsztaty twórczej pracy, zajęcia wzmacniające aktywność intelektualną i fizyczną, a także zbudują rówieśniczą grupę wspierającą osoby samotne i pomagającą im przełamywać własną izolację.

Pomagaj z nami

"Dlaczego Być bezdomnym - spróbuj wyobrazić sobie jak to jest nie masz mieszkania, pracy, pieniędzy nie masz już dokąd pójść .. . Ten los staje się udziałem wielu ludzi żyjących wśród nas. Nie mogą żyć jak inni; czują się pokrzywdzeni i zdegradowani. Możesz im pomóc wspierając Schroniska i Kuchnie św. Brata Alberta. Nasze placówki są punktem oparcia dla ludzi w dramatycznej sytuacji: bezrobotnych usuniętych z kwater i hoteli pracowniczych, matek z dziećmi maltretowanych przez mężów, opuszczających więzienie, dom dziecka, chorych, niedołężnych, niechcianych przez, rodziny Prowadzimy w całej Polsce 80 schronisk i noclegowni - dla mężczyzn, matek z dziećmi,dzieci, osób starszych i chorych - w których przebywa 3600 osób, a także 15 jadłodajni, 6 łaźni i inne placówki. Dotacje władz pokrywają połowę kosztów ich utrzymania - bez ofiarności społeczeństwa nie mogłyby istnieć. Dlaczego miałbyś pomóc bezdomnym ? dla Jezusa z ludzkiej solidarności ponieważ są w skrajnej nędzy bo wielu nie chce im pomagać bo dzielenie się daje radość bo dotarłeś aż tutaj

Dziękuję