Boże Narodzenie

Narodzenie Jezusa

Czego się dzisiaj dowiem?

Narodzenie

Kolędy

Co to jest Wigilia

Eucharytia

Co to jest Wigilia ?

Słowo „wigilia" pochodzi z języka łacińskiego i oznacza czuwanie. Tradycja czuwania przed świętami wywodzi się ze Starego Testamentu. W izraelskich domach w wigilię szabatu i innych świąt przygotowywano jedzenie i czyniono wszelkie przygotowania tak, aby święto mogło być dniem świętowania i odpoczynku. W Nowym Testamencie wigilie rozpoczynały obchód święta. Trwały one od godziny trzeciej po południu do wieczora.

Wieczerza Wigilijna od zawsze miała charakter bardzo uroczysty, nie rozmawiano na błahe tematy, wspominano krewnych, którzy nie mogli uczestniczyć we wsolnym świętowaniu.. Znakiem do rozpoczęcia wieczerzy było ukazanie się na niebie pierwszej gwiazdy. Gwiazda jest pamiątką gwiazdy betlejemskiej, którą ujrzeli Mędrcy. Zwyczaj ten głęboko zakorzenił się w polskiej kulturze. Pierwsza gwiazdka wyznacza granicę między codziennością a świętem, między światem bliskim, znanym, a światem cudów, nadprzyrodzonych zjawisk, tajemnicy. Jej blask napełnia ludzi wielką radością. W ten cudowny wieczór rodzi się bowiem Zbawiciel. Starym zwyczajem rozpoczynano odczytaniem fragmentu Ewangelii św. Łukasza o narodzeniu Chrystusa. Ceremoniom przewodniczyła głowa rodziny, gdzie jej zabrakło, rolę tę przejmował najstarszy mężczyzna lub najstarsza kobieta. Uczta wigilijna zbierała w krąg rodzinę, krewnych i samotnych. Religijny charakter wieczerzy wigilijnej podkreślał zwyczaj łamania się opłatkiem.

NARODZENIE

Narodzenie w Tajemnicy Różańca

Narodzenie w Piśmie Świętym

+info

+info

Kolędy

Historia

Nazwa kolęda na określenie pieśni bożonarodzeniowych pojawia się dopiero w połowie XVI w. Wcześniej stosowano nazwy: piosnka, pieśń, rotuła. Najstarsze ze znanych polskich kolęd powstały w pierwszej połowie XV w. Są to jednak tłumaczenia lub przeróbki tekstów łacińskich i czeskich. Istotnym źródłem kolędotwórczym był rozwój form widowiskowych, czyli tzw. dialogów na Boże Narodzenie oraz misteriów bożonarodzeniowych. Tradycję widowisk wyobrażających scenę narodzin w Betlejem zapoczątkował św. Franciszek z Asyżu, organizując po raz pierwszy takie przedstawienie we Włoszech w 1223 r.

Trudno przypisywać komukolwiek autorstwo pastorałek i kolęd. W przeważającej mierze mamy bowiem do czynienia z twórczością anonimową. Pieśni te wpisały się na stałe w polskie realia obyczajowe. Weszły one do kultury ludowej w postaci tzw. jasełek kolędniczych oraz tekstów kukiełkowych, przetrwały po dzień dzisiejszy. Jasełka można odgrywać zarówno w kościele, teatrze, jak i w zwykłym domu. Niestety w czasach współczesnych zwyczaj kolędników odwiedzających domy z pieśnią i przedstawieniem zamiera, a jasełka oglądamy już tylko w kościołach, czy szkołach. Wiecznie żywe i wszechobecne pozostaje jedynie śpiewanie kolęd.

+info

Eucharystia

Opłatek to biały chleb. Podczas Mszy Świętej widzimy go na ołtarzu. W nimukrywa się Pan Jezus, który przychodzi do nas w casie każdej Mszy Świętej. Przychodzi wtedy inaczej niż w Betlejem – jest ukryty w białym chlebie. Podczas Mszy Świętej możemy spotkać Pana Jezusa, który narodził się w Betlejem. Możemy Go witać, cieszyć się Nim i być blisko Niego. W szczególny sposób przyjmujemy Go podczas Komunii Świętej.

W znaku chleba możemy dostrzec coś w rodzaju klamry spinającej całe życie Pana Jezusa. Urodził się w Betlejem, czyli „Domu Chleba”, a pod koniec życia sam stał się Chlebem dla wielu. W ostatni wieczór przed swoją męką i śmiercią wziął chleb i podał swoim uczniom mówiąc: „Bierzcie i jedzcie. To jest Ciało Moje”. W elemencie chleba widzimy coś, co łączy początek i koniec ziemskiego życia naszego Zbawiciela Ale nie jest to jedyny element. Także wskazanie na żłóbek obecne zarówno w Ewangelii Pasterki, jak i w Mszy św. o świcie. Pan Jezus po urodzeniu został położony w żłóbku. Tak odnaleźli Go pasterze. Żłóbek to miejscu, gdzie owieczki znajdowały paszę. Możemy to wyjaśnić alegorycznie na dwa sposoby:

I druga interpretacja, która podoba mi się bardziej: Ten, który po swoim urodzeniu został złożony w żłobie, przed swoją śmiercią stał się pokarmem dla swoich owieczek. Zatem w znaku żłobu możemy dostrzec drugi element łączący początek ziemskiego życia Pana Jezusa z jego końcem.

- żłóbek, miejsce gdzie pasterze karmili swoje baranki, jest aluzją, że Ten, który został w nim położony, sam stał się Barankiem Bożym gładzącym grzechy świata; słowa, które słyszymy w czasie Mszy św.

A Słowo stało się ciałem i zamieszkało między nami”. Kiedy uczestniczymy w Eucharystii i przyjmujemy Komunię św., wtedy te słowa zyskują nowe znaczenie: Odwieczne Słowo staje się ciałem i zamieszkuje nie tylko między nami, ale w nas, i przez wiarę już teraz oglądamy Jego chwałę, „chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca, pełen łaski i prawdy”.

NIECH PAN BÓG NAM BŁOGOSŁAWI

Szczęść Boże