Bóg naszych ojców.

Bóg naszych ojców.

ekatecheta - katecheza interaktywna

zaczekaj aż wyświetlą się wszystkie elementy

Historia Mojżesza

Historia Mojżesza

Mojżesz był Izraelitą wychowanym na dworze faraona, władcy Egiptu. Pewnego dnia, kiedy Mojżesz był już dorosłym mężczyzną, odwiedził swoich braci Izraelitów. Zobaczył Egipcjanina, który znęcał się nad ciężko pracującym Izraelitą. Oburzony Mojżesz stanął w obronie swego rodaka i zabił Egipcjanina. Kiedy wieść o tym zdarzeniu dotarła do faraona, ze strachu uciekł z Egiptu. Wyczerpany wędrówką przez pustynię, trafi ł do krainy Madianitów. Ożenił się i zajmował się wypasem owiec swego teścia. Pewnego dnia, pasąc owce, udał się na górę Horeb. Tam zobaczył krzew, który płonął, ale się nie spalał. Kiedy Mojżesz zaciekawiony tym zjawiskiem zbliżał się do krzewu, usłyszał głos, który zawołał go po imieniu. Był to głos Boga. Bóg nakazał mu wracać do Egiptu, by wyprowadzić lud Izraela z niewoli i zaprowadzić go do Ziemi Obiecanej. Bóg objawił również Mojżeszowi swoje Imię: „Jestem, który Jestem”. Z woli BogaMojżesz stał się przywódcą Izraela.

zaczekaj aż wyświetlą się wszystkie elementy

Historia Mojżesza

Historia Mojżesza

Mojżesz na polecenie Pana Boga udał się do władcy Egiptu z prośbą, by pozwolił Izraelitom powrócić do Ziemi Obiecanej. Faraon jednak nie chciał tracić taniej siły roboczej, a nawet nakazał, aby Izraelici wykonywali jeszcze cięższe prace. Wtedy Bóg zesłał na Egipt dziesięć plag. Najpierw wody Nilu zamieniły się w krew, ryby wyginęły, a ludzie umierali z pragnienia. Później w całym Egipcie zaroiło się od żab, które dostały się nawet do królewskiego pałacu. Gdy żaby wyginęły, pojawiło się nieskończenie wiele komarów. Po nich przyleciały muchy i zaczęło chorować bydło. Ale faraon nadal nie pozwalał wrócić Izraelitom do swojego kraju. Nie zmienił też decyzji, gdy ziemię opanowały ciemności, a wielki grad zniszczył pola. Następnie nadleciała szarańcza, pożerając wszystko na swej drodze. Faraon był uparty i nadal nie zgadzał się na uwolnienie Izraelitów. Wtedy Mojżesz zapowiedział, że Pan przyjdzie nocą i sprawi, że umrą wszyscy pierworodni w całym Egipcie. Gdy faraon i tym razem zlekceważył groźbę, Pan Bóg powiedział: „Tej nocy przejdę przez Egipt, zabiję wszystko pierworodne w ziemi egipskiej, od człowieka aż do bydła”.

Historia Mojżesza

Mojżesz przemówił do Izraelitów: spakujcie swój dobytek i przygotujcie się do długiej drogi. W najbliższą noc przez Egipt przejdzie anioł śmierci. Wszyscy egipscy pierworodni synowie umrą i faraon zgodzi się wreszcie na nasze wyjście z Egiptu. Niech każda rodzina upiecze w ogniu baranka i zje go wieczorem z chlebem niekwaszonym i z gorzkimi ziołami. Jedzcie na stojąco w pośpiechu, a na nogi włóżcie sandały, ponieważ jest to noc, w którą przyjdzie nasz Bóg. Będzie to Pascha na cześć Pana Boga. On polecił, by krwią baranka zaznaczyć drzwi domów. Dzięki temu znakowi wasze domy zostaną oszczędzone i nie dotknie ich nieszczęście, które spotka Egipcjan – mówi Bóg. Zapamiętajcie tę noc. Wy, wasze dzieci i dzieci waszych dzieci będziecie zawsze świętować w na jej pamiątkę.

Historia Mojżesza

Izraelici z całym dobytkiem wyruszyli do ziemi obiecanej przez Boga ich przodkom. Egipcjanie dopędzili ich, gdy rozbili obóz nad Morzem Czerwonym. Izraelitów opanował wielki strach. Przed nimi było morze, a za nimi wojska faraona. Mojżesz uspokajał wszystkich, mówiąc: „Nie bójcie się! Pan będzie walczył za was”. Bóg polecił Mojżeszowi, by wyciągnął rękę nad morze. Mojżesz to uczynił, a „Pan cofnął wody gwałtownym wiatrem wschodnim, który wiał przez całą noc, i uczynił morze suchą ziemią. Wody się rozstąpiły, a Izraelici szli przez środek morza po suchej ziemi, mając mur z wód po prawej i po lewej stronie. Egipcjanie ścigali ich. Wszystkie konie faraona, jego rydwany i jeźdźcy weszli za nimi w środek morza”. Bóg powiedział do Mojżesza: „Wyciągnij rękę nad morze, aby wody zalały Egipcjan, ich rydwany i jeźdźców”. Gdy Mojżesz wyciągnął rękę nad morze ono wróciło na swoje miejsce. Powracające fale zatopiły wojsko faraona, które weszło w morze, ścigając Izraelitów. Izraelici zaś szli dalej po suchym dnie, mając mur z wody po prawej i po lewej stronie. Był to dzień, w którym Pan Bóg wybawił Izraela z rąk Egipcjan.

zaczekaj aż wyświetlą się wszystkie elementy

Historia Mojżesza

PASCHA = PRZEJŚCIE

Hebrajskie słowo PASCHA znaczy dosłownie „przejście”. Dla Izraelitów to słowo przypomina „przejście Boga” przez Egipt. Pascha dla narodu wybranego to przejście z niewoli egipskiej do wolności.

Dlaczego Izraelici chcieli wyjść z Egiptu i powrócić do swojego kraju?

Izraelici mieli zabić i spożyć baranka, a następnie jego krwią pokropili odrzwia (futryny) i progi swych domów. Widząc ten znak, Bóg ocalił życie pierworodnych mieszkających w tych domach. Krew baranka uchroniła Izraelitów przed śmiercią, a przerażony faraon pozwolił im wyjść z Egiptu. Tego wieczoru Izraelici po raz pierwszy obchodzili Paschę ku czci Pana. Od tego czasu obchodzą ją każdego roku, ponieważ tej nocy przestali być niewolnikami, a stali się wolnym narodem. Pełni radości i nadziei wyruszyli w drogę do kraju swych przodków – do Kanaanu.

Jezus Barankiem Bożym

Podczas każdej Mszy Świętej barankiem nazywamy Jezusa, mówiąc:Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami. Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, obdarz nas pokojem. Zaraz potem kapłan zwraca się do nas słowami: Oto Baranek Boży, który gładzi grzechy świata, błogosławieni, którzy zostali wezwani na ucztę Baranka.

Jezus Barankiem Bożym - tabelkę przepisz do zeszytu pod tematem.

zaczekaj aż wyświetlą się wszystkie elementy

Zaśpiewaj

Baranek paschalny, który uratował Izraelitów od śmierci, zapowiada Jezusa Chrystusa, który przez swoją śmierć i krew przelaną na krzyżu ratuje nas od śmierci wiecznej. Jezus podczas Ostatniej Wieczerzy przemienił chleb w swoje Ciało, a wino w swoją Krew, by każdego z nas umocnić w drodze do nieba. On jest prawdziwym Barankiem Paschalnym, który wyzwala nas z niewoli grzechu i daje nam życie wieczne. Świętem Paschy dla chrześcijan jest Wielkanoc, kiedy wspominamy zwycięstwo Jezusa nad śmiercią.