Sens cierpienia-Hiob kl.7 t.25

sens cierpienia hiob

Człowiek niejednokrotnie doświadcza cierpienia, choroby, różnorakich przykrości.Cierpienie jest to odczuwanie bólu zarówno fizycznego, jak i psychicznego (duchowego). Może mieć postać zarówno pewnego rodzaju lęku, żalu, swoistej krzywdy, czy też smutku, a także bólu fizycznego spowodowanego chorobą, urazem czy kontuzją. Przyczyny cierpienia mogą być różne i dlatego zajmuje się nim zarówno medycyna, psychologia, filozofia jak i etyka. .

– Jakie nieszczęścia nawiedziły Hioba?

– Jaka była postawa Hioba wobec cierpienia?

. Każdy z nas w chorobie, cierpieniu powinien starać się bezgranicznie – tak jak Hiob – zaufać Bogu. Powinniśmy często zwracać się do Boga z prośbą o potrzebne łaski, a szczególnie o łaskę cierpliwości i wytrwałości w przeżywaniu cierpienia.

„Choroba i cierpienie zawsze należały do najpoważniejszych problemów, poddających próbie życie ludzkie. Człowiek doświadcza w chorobie swojej niemocy, ograniczeń i skończoności. Każda choroba może łączyć się z przewidywaniem śmierci” (KKK 1500). – Czego doświadcza człowiek w chorobie?

„Choroba może prowadzić do niepokoju, do zamknięcia się w sobie, czasem nawet do rozpaczy i buntu przeciw Bogu, ale może także być drogą do większej dojrzałości, może pomóc lepiej rozeznać w swoim życiu to, co nieistotne, aby zwrócić się ku temu, co istotne. Bardzo często choroba pobudza do szukania Boga i powrotu do Niego” (KKK 1501). – Do czego może prowadzić choroba? – Do czego może pobudzić choroba?

„Współczucie Chrystusa dla chorych i liczne uzdrowienia z różnego rodzaju chorób są wymownym znakiem, że «Bóg łaskawie nawiedził lud swój» (Łk 7,16) i że Królestwo Boże jest bliskie. Jezus ma nie tylko moc uzdrawiania, lecz także moc przebaczania grzechów. Przyszedł, by uleczyć całego człowieka, duszę i ciało; jest lekarzem, którego potrzebują chorzy” (KKK 1503). – Czym Chrystus obdarza człowieka cierpiącego?

„Za przykładem Miłosiernego Samarytanina potrzebni są ci, którzy pochylają się nad osobami tak ciężko doświadczanymi i potrzebne jest wspieranie ich konkretną solidarnością. (…) Wszystko to zakłada miłość bezinteresowną i hojną, odzwierciedlenie i znak miłosiernej miłości Boga, który nigdy nie porzuca swoich dzieci w godzinie próby, lecz nieustannie dostarcza im niezwykłej mocy serca i umysłu, by mogły odpowiednio stawić czoła trudnościom życia” (Orędzie na Światowy Dzień Chorego, Watykan, 2 lutego 2009 r.). – Kogo papież Benedykt XVI stawia nam za wzór do naśladowania? – Do czego zachęca nas Ojciec Święty?

Papież Benedykt XVI na temat ludzkiego cierpienia naucza:

Ludzie chorzy, cierpiący potrzebują wsparcia, aby wytrwać w tym doświadczeniu. Na sens cierpienia wskazuje Ojciec Święty Jan Paweł II.

„Odpowiedzi na pytanie o sens cierpienia «udzielił Bóg człowiekowi w Krzyżu Jezusa Chrystusa» (…). Przez swoje cierpienie na krzyżu Chrystus zwyciężył zło i nas też uzdolnił do pokonania go. Nasze cierpienia nabierają znaczenia i wartości, gdy są zjednoczone z Jego cierpieniem” (Jan Paweł II, „Aby mieli życie i mieli je w obfitości”. Orędzie na X Światowy Dzień Chorego 2002 roku, Castel Gandolfo, 6 sierpnia 2001 r.). – Jaki jest sens cierpienia?

Każdy z nas w chorobie, cierpieniu powinien starać się bezgranicznie – tak jak Hiob – zaufać Bogu. Powinniśmy często zwracać się do Boga z prośbą o potrzebne łaski, a szczególnie o łaskę cierpliwości i wytrwałości w przeżywaniu cierpienia. Autorefleksja. Cierpliwość jest cnotą, dzięki której ze spokojem przyjmuje się to, co jest trudne, bolesne. Ożywia ją i umacnia miłość. Pomyślmy: – Jaka jest moja postawa wobec cierpienia? – Co czynię, by doskonalić w sobie cnotę cierpliwości?

„Modlitwa w każdej potrzebie”

Do Ciebie wszechmogący, wieczny Boże, którego miłosierdzie i dobroć są nieograniczone, ja, grzeszny, przychodzę ze skruszonym sercem i dziecięcym zaufaniem i błagam Cię w pokorze: nie odrzucaj mnie od oblicza Twego. Ty mnie z niczego stworzyłeś, z miłości ku mnie swym dzieckiem uczyniłeś, odkupiłeś i uświęciłeś. Ty każdego grzesznika pokutującego przyjmujesz i grzechy mu odpuszczasz, ulituj się przeto, Ojcze miłosierny, i nade mną otwórz skarby Twej niewysłowionej dobroci i udziel mi Twej szczodrobliwości… (wymieniamy prośbę). O Panie, obróć Twe miłosierne oczy na mnie, Twoje niegodne stworzenie, i bądź miłościw mej prośbie! Jeszcze raz błagam, o Panie, przez wszystko to, co Ci jest miłe w niebie i na ziemi, wysłuchaj mej prośby! Amen.

PRACA DOMOWA

Ułóż modlitwę za ludzi cierpiących. (Zeszyt ćwiczeń – ćw. 5)

dziękuję! Z BOGIEM!