Want to create interactive content? It’s easy in Genially!

Get started free

Zabytki sztuki barokowej w Polsce

Agnieszka Gąsior- Tomanek

Created on December 8, 2020

Adam Tomanek kl. VI b

Start designing with a free template

Discover more than 1500 professional designs like these:

Vaporwave presentation

Animated Sketch Presentation

Memories Presentation

Pechakucha Presentation

Decades Presentation

Color and Shapes Presentation

Historical Presentation

Transcript

Zabytki sztuki barokowej w Polsce

NASTĘPNY

INDEX

Kolumna Zygmunta

Pałac Biskupów

wprowadzenie

Kościół w Nieświeżu

Kościół w Krakowie

Kościół w Lublinie

Podsumowanie, żródła

BAROK- PRZEŁOM XVI/ XVII WIEKU Etapy baroku okresy pokrywające się z czasem panowania władców:

z dynastii Wazów, nazywany stylem Wazów, barok wzorowany na twórczości Berniniego

czas panowania władców saskich, okres późnego baroku, w którym dominują wzory włoskie i rokoko francuskie i drezdeńskie.

okres panowania Jana III Sobieskiego, w którym barok stał się stylem dominującym; oprócz wzorów włoskich widoczna jest odmiana baroku klasycyzującego

NASTĘPNY

Następny

KOLUMNA ZYGMUNTA III WAZY W WARSZAWIE

Wzniesiona w 1644 roku kolumna Zygmunta jest najstarszym świeckim pomnikiem w Warszawie oraz pierwszą kolumną osoby świeckiej wzniesioną w nowożytnej Europie; pozostała jedynym tego typu pomnikiem do 1810 roku, kiedy to w Paryżu wzniesiono kolumnę Vendôme. Kolumna została wystawiona z fundacji jego syna Władysława IV Wazy, który chciał w ten sposób uczcić pamięć swego ojca. Kolumna była pomnikiem cnót królewskich i obrazowała świecką i sakralną istotę władzy królewskiej. Jej wzniesienie miało cel polityczny (gloryfikacja dynastii Wazów i wzmocnienie władzy króla), dlatego też została umieszczona na placu przed Bramą Krakowską – w tamtym czasie najważniejszym węźle komunikacyjnym stolicy

+info

Kolumna Zygmunta III Wazy została wzniesiona w latach 1643–1644 według projektu Augustyna Locciego i Constantino Tencalli. Pomnik był restaurowany w latach 1885–1887 i 1929–1931. Został zniszczony przez Niemców we wrześniu 1944 i zrekonstruowany w latach 1948–1949.

Krakowskie Przedmieście od strony Bramy Krakowskiej w 1767

Kolumna Zygmunta ok. 1900

Kolumna, w tle zniszczony Zamek Królewski, 1941

Obecny wygląd Kolumny Zygmunta

NASTĘPNY

Następny

PAŁAC BISKUPÓW KRAKOWSKICH W KIELCACH

Barokowy pałac w Kielcach, była rezydencja biskupów krakowskich. Najlepiej zachowana oryginalna wczesnobarokowa rezydencja pałacowa z pierwszej połowy XVII wieku w Polsce. Budowla powstawała w latach 1637–1641. Wzniesiono ją na Wzgórzu Katedralnym z inicjatywy i prywatnych funduszy kanclerza wielkiego koronnego i biskupa krakowskiego Jakuba Zadzika. Nie jest pewne kto był autorem projektu i przypuszcza się, że był to albo Tomasz Poncino albo Giovanni Trevano albo Constantino Tencalla. Dekorację malarską wnętrz wykonał warsztat Tomasza Dolabelli. Plafony przedstawiały między innymi sąd nad braćmi polskimi i rokowania pokojowe w okresie wojen ze Szwecją i Rosją, w których brał udział fundator. Pałac otaczał mur obronny ze strzelnicami kluczowymi i puntone. Cztery wieże pokryto blachą. W 1667 roku biskup Andrzej Trzebicki pokrył pałac dachówką w miejsce gontów. W 1. połowie XVIII wieku dobudowano do pałacu dwie oficyny, być może wg projektu Kacpra Bażanki.

Następny

PAŁAC BISKUPÓW KRAKOWSKICH W KIELCACH c.d

W 1806 Franciszek II Habsburg cesarz Austrii przekazał pałac będący własnością skarbu państwa na potrzeby nowo utworzonej diecezji kieleckiej. W 1816 r. Stanisław Staszic stworzył w pałacu Szkołę Akademiczno-Górniczą. Po Powstaniu styczniowym rosyjscy zaborcy usunęli hełmy na wieżach i figury posłów moskiewskiego i szwedzkiego na frontonie. Pałac w 1 połowie XX wieku pełnił rolę sztabu legionowego Józefa Piłsudskiego, biura werbunkowego, drukarni, poczty, biura przepustek i siedziby redakcji lokalnego dziennika. W latach 20. według projektu Adolfa Szyszko-Bohusza zrekonstruowano barokowe hełmy na wieżach. W latach międzywojennych urząd wojewódzki. W latach 1945–1971 siedziba Wojewódzkiej Rady Narodowej. Od 1971 r. mieści się w nim Muzeum Narodowe. Z tyłu pałacu, w 2005 roku otwarto Ogród Włoski. Pałac wraz z otoczeniem (baszta prochowa, ogród, spichlerz przy ul. Zamkowej 2) jako zespół został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych.

ZDJĘCIA PAŁACU BISKUPÓW

PLAFON Z SĄDEM NAD ARIANAMI

IZBA STOŁOWA GÓRNA

WIDOK OD OGRODU

Następny

PORTAL NAD WEJŚCIEM

PORTAL

Następny

KOŚCIÓŁ W NIEŚWIEŻU

Zabytkowy barokowy kościół rzymskokatolicki położony w mieście Nieśwież w obwodzie mińskim, siedzibie rejonu nieświeskiego na Białorusi. Jeden z pierwszych jezuickich i barokowych kościołów w Rzeczypospolitej, wzniesiony w latach 1587–1593 jako fundacja ks. Mikołaja Krzysztofa Radziwiłła (Sierotki) według projektu architekta-zakonnika z Włoch Jana Marii Bernardoniego na wzór rzymskiego kościoła Il Gesù. Obok kościoła znajdują się przebudowane budynki dawnego kolegium jezuitów oraz przed fasadą kościelną kaplica z 1747 roku. W podziemiach fary znajduje się sklepiona krypta, w której spoczywają zwłoki ponad 100 przedstawicieli rodu ks. Radziwiłłów, najczęściej w trumnach brzozowych zamkniętych plombami z radziwiłłowskim herbem. Świątynia zaprojektowana na rzucie krzyża łacińskiego jako trójnawowa z emporami nad nawami bocznymi, które obecnie nie istnieją. Kościół posiada półokrągłą absydę i kopułę na skrzyżowaniu transeptu z nawą główną, w części podpiwniczony. Fasada świątyni jest wyraźnie inspirowana rozwiązaniami rzymskimi.

ZDJĘCIA WNĘTRZ

KRYPTA RADZIWIŁŁÓW

ZDOBIENIE WEWNĄTRZ KOŚCIOŁA

KOŚCIÓŁ W PRZEDWOJENNEJ POLSCE

Następny

Następny

KOŚCIÓŁ ŚW.PAWŁA I PIOTRA W KRAKOWIE

Jest to pierwsza budowla architektury barokowej w Krakowie. Ufundowana została dla jezuitów przez króla Zygmunta III Wazę. Plan kościoła wykonał prawdopodobnie Giovanni de Rossis, plan ten był realizowany od 1597 roku – najpierw przez Józefa Britiusa (Giuseppe Brizio), a następnie modyfikowany przez Giovanniego Marię Bernardoniego. Ostateczny kształt kościołowi nadał w latach 1605-1619 Giovanni Trevano, będący autorem projektów fasady, kopuły i wystroju wnętrza. Uroczystej konsekracji kościoła dokonano 8 lipca 1635 roku. Po kasacie zakonu jezuitów w 1773 roku kościół i kolegium znalazły się w gestii Komisji Edukacji Narodowej, która przekazała te budowle uniwersytetowi krakowskiemu, a później, w roku 1786 oo. cystersom z Mogiły. W latach 1809-1815 świątynia funkcjonowała jako cerkiew prawosławna[3]. Od 1830 roku służy parafii Wszystkich Świętych. Po restauracji kopuły w latach 1822-1825 prowadzonej z budżetu Wolnego Miasta Krakowa, przeniesiona została do kościoła parafia Wszystkich Świętych (uroczystość odbyła się 8 sierpnia 1830 r. sprawował w nim św. Józef Bilczewski.

KOŚCIÓŁ ŚW.PAWŁA I PIOTRA W KRAKOWIE C.D

Następny

W roku 1899 rozpoczęta została kompleksowa konserwacja kościoła, którą prowadził architekt Zygmunt Hendel[5]. Objęto nią: kopułę z latarnią (1899-1901, 1906-1907), fasadę (1901-1907), dachy (1900, 1902-1908), wnętrze kościoła (1907-1916), schody przy ogrodzeniu. We wnętrzu jest wczesnobarokowa ambona, a także późnobarokowy ołtarz główny z roku 1735 z rzeźbami Antoniego Frączkiewicza, który zaprojektowany został prawdopodobnie przez Kacpra Bażankę. Ponadto umiejscowione jest prezbiterium, nawy boczne. Ramię północne zawiera wczesnobarokowy ołtarz z obrazem przedstawiającym Matkę Boską i śś. Annę i Joachima. W podziemiach kościoła pochowany jest ks. Piotr Skarga, biskup Andrzej Trzebicki oraz Witold Szeliga Bieliński.

Następny

KOŚCIÓŁ ŚW. PIOTRA W LUBLINIE

Kościół św. Piotra Apostoła w Lublinie (pierwotnie kościół Bernardynek w Lublinie) – zabytkowy rzymskokatolicki kościół znajdujący się w Lublinie, wybudowany w latach 1636–1658. Do czasu pożaru w 1768 r. nosił cechy renesansu lubelskiego. W 1780 zakończono odbudowę nadającą kościołowi styl barokowy. Przekształcono także wnętrze, pokryte w 1899 roku neobarokową polichromią przez Władysława Barwickiego. Od 1920 roku Kościół należał do OO. Jezuitów, którzy w listopadzie 2015 roku oddali go Archidiecezji Lubelskiej.

KOŚCIÓŁ ŚW. PIOTRA W LUBLINIE C.D

Następny

Budowę rozpoczęto w 1636 roku wznosząc jednocześnie klasztor. Kościół murowany, wybudowany w latach 1636–1658 (budowla trwała z przerwami), odbudowany po pożarze i rozbudowany o zakrystię w latach 1768–1780. Ponownie remontowany w roku 1874 i kilkakrotnie w XX wieku. Pierwotnie wystawiony w stylu renesansu lubelskiego, po pożarze w 1768 roku odbudowany w stylu barokowym. Bogata, barokowa fasada. Wewnątrz między innymi neobarokowa polichromia malarza Władysława Barwickiego. Od 1920 roku Kościół należał do OO. Jezuitów, którzy po 95 latach, w listopadzie 2015 roku oddali go Archidiecezji Lubelskiej i tak jest po dzień dzisiejszy.

Zachęcam do odwiedzenia zabytków sztuki barokowej. Mam nadzieję, że prezentacja się podobała.

Dziękuję za uwagę.

Wszystkie zdjęcia oraz informacje: pl.wikipedia.org

Adam Tomanek klasa VI b

powrót