deklinacja rzeczownika

Za pan brat z przypadkami!

To, jaką formę przybierze słowo, zależy od tego, co chcemy powiedzieć

To jest pingwin.

>To jest (kto? co?) pingwin.

Jeśli pingwin schowa się za swoją mamą, nie będę widziała pingwina.

>Nie ma (kogo? czego?) pingwin-a

Jestem badaczem i przyglądam się pingwinowi.

>Przyglądam się (komu? czemu?)Pingwin-owi

Na zdjęciu widzę wesołego pingwina.

>Lubię (kogo? co?) pingwin-a

Pingwin idzie z innym pingwinem.

>idzie (z kim? z czym?) z pingwin-em

Mówię o pingwinie.

>mówię (o kim? o czym?) o pingwini-e

Wołam go: o! hej! pingwinie!

>(o!) pingwini-e

właśnie odmieniliśmy wyraz "pingwin" przez wszystkie przypadki gramatyczne, które występują w języku polskim

przez przypadki odmieniają się rzeczowniki, przymiotniki, liczebniki i zaimki.

aby robić to poprawnie, musimy nauczyć się nazw przypadków oraz pytań, na które odpowiada każdy z nich.

Kiedy odmieniamy wyraz przez przypadki, wyróżniamy w nim temat fleksyjny oraz końcówkę fleksyjną.

Temat fleksyjny to ta część wyrazu, która pozostaje bez zmian. Końcówka fleksyjna to ta część, która się zmienia w zależności od przypadka.

Spróbuj odmienić przez przypadki kilka wyrazów. Przy każdym przypadku spróbuj wskazać, która część jest końcówką fleksyjną.

Teraz zmierz się z zadaniem, w którym należy określić, w którym przypadku znajduje się wyraz w zdaniu.

Czasem w temacie fleksyjnym odmienianego przez przypadki wyrazu mogą zachodzić pewne zmiany. nazywamy je obocznościami (oboczność)

Mianownik: to jest much-a.Celownik: Przyglądam się musz-e. Mianownik: to jest mój tat-a. Celowinik: przyglądam się mojemu taci-e.