Want to create interactive content? It’s easy in Genially!

Get started free

W pamiętniku Zofii

annabaran1

Created on December 2, 2020

Start designing with a free template

Discover more than 1500 professional designs like these:

Animated Chalkboard Presentation

Genial Storytale Presentation

Blackboard Presentation

Psychedelic Presentation

Chalkboard Presentation

Witchcraft Presentation

Sketchbook Presentation

Transcript

O lirycznym wpisiedo pewnego pamietnika.

Przepiszcie temat do zeszytu.

Poznamy dziś wiersz Juliusza Słowackiego "W pamiętniku ZofiiBobrówny" - jest to nasza lektura obowiązkowa, więc pracujcie rzetelnie.

Zanim jednak poznacie tekst...

... poznajcie autora

Juliusz Słowacki

Juliusz Słowacki przyszedł na świat 4 września 1809 roku. Jego ojciec, Euzebiusz, był profesorem literatury polskiej w Liceum Krzemienieckim oraz na Uniwersytecie w Wilnie. Po jego śmierci Juliusza wychowywała matka - Salomea, która w 1818 roku poślubiła doktora Augusta Becu. Słowacki był z nią bardzo mocno związany. Poeta zmarł 3 kwietnia 1849 roku w Paryżu. W czerwcu 1927 roku szczątki Juliusza sprowadzono do kraju. Po uroczystościach w stolicy (przez katedrę Świętego Jana przewinęło się podobno sto tysięcy osób) trumnę uroczyście przewieziono do Krakowa i złożono obok Mickiewicza i grobów królewskich na Wawelu.

+ info

Przyjrzyjmy się tytułowi:

W pamiętniku Zofii Bobrówny

Geneza

Utwór "W pamiętniku Zofii Bobrówny" napisany został w Paryżu, 13 marca 1844 roku. Młoda dziewczyna o imieniu Zosia prosi poetę o wpis do swojego pamiętnika, gdyż wyjeżdża z Paryża. Juliusz Słowacki, który jest przyjacielem mamy dziewczynki, w pamiętniku zapisuje piękny wiersz.

Spójrzcie, jaka odległość dzieli Paryż od Krzemieńca - miejsca, w którym urodził się Słowacki.

Przeczytaj utwór

lub wysłuchaj pięknej recytacji

Posłuchajcie też utworu Marka Grechuty

Niechaj mnie Zośka o wiersze nie prosi,Bo kiedy Zośka do ojczyzny wróci,To każdy kwiatek powie wiersze Zosi,Każda jej gwiazdka piosenkę zanuci.Nim kwiat przekwitnie, nim gwiazdeczka zleci,Słuchaj — bo to są najlepsi poeci. Gwiazdy błękitne, kwiateczki czerwoneBędą ci całe poemata składać.Jabym to samo powiedział, co one,Bo ja się od nich nauczyłem gadać;Bo tam, gdzie Ikwy srebrne fale płyną,Byłem ja niegdyś, jak Zośka, dzieciną. Dzisiaj daleko pojechałem w gościI dalej mię los nieszczęśliwy goni.Przywieź mi, Zośko, od tych gwiazd światłości,Przywieź mi, Zośko, z tamtych kwiatów woni,Bo mi zaprawdę odmłodnieć potrzeba.Wróć mi więc z kraju taką — jakby z nieba.

Zadanie

Przygotujcie notatkę na temat osoby mówiącej: Kim jest? Gdzie przebywa? Co myśli o swojej ojczyźnie? Jak się tam czuje? Do kogo się zwraca? O co prosi?

+ info

Poznaliśmy treść wiersza, dziś zajmiemy się jego budową i językiem...

Na początek policzcie: - ilość strof, - ilość werów.

Sprawdźcie, czy w utworze występują rymy.

Odgadnijcie, o jakich środkach stylistycznych jest tu mowa...

Sprawdźcie, czym jest apostrofa i zapiszcie jej definicję w zeszycie.

APOSTROFA

Pora na ćwiczenia

THANKS! A. B.