Want to create interactive content? It’s easy in Genially!
W pamiętniku Zofii
annabaran1
Created on December 2, 2020
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Animated Chalkboard Presentation
View
Genial Storytale Presentation
View
Blackboard Presentation
View
Psychedelic Presentation
View
Chalkboard Presentation
View
Witchcraft Presentation
View
Sketchbook Presentation
Transcript
O lirycznym wpisiedo pewnego pamietnika.
Przepiszcie temat do zeszytu.
Poznamy dziś wiersz Juliusza Słowackiego "W pamiętniku ZofiiBobrówny" - jest to nasza lektura obowiązkowa, więc pracujcie rzetelnie.
Zanim jednak poznacie tekst...
... poznajcie autora
Juliusz Słowacki
Juliusz Słowacki przyszedł na świat 4 września 1809 roku. Jego ojciec, Euzebiusz, był profesorem literatury polskiej w Liceum Krzemienieckim oraz na Uniwersytecie w Wilnie. Po jego śmierci Juliusza wychowywała matka - Salomea, która w 1818 roku poślubiła doktora Augusta Becu. Słowacki był z nią bardzo mocno związany. Poeta zmarł 3 kwietnia 1849 roku w Paryżu. W czerwcu 1927 roku szczątki Juliusza sprowadzono do kraju. Po uroczystościach w stolicy (przez katedrę Świętego Jana przewinęło się podobno sto tysięcy osób) trumnę uroczyście przewieziono do Krakowa i złożono obok Mickiewicza i grobów królewskich na Wawelu.
+ info
Przyjrzyjmy się tytułowi:
W pamiętniku Zofii Bobrówny
Geneza
Utwór "W pamiętniku Zofii Bobrówny" napisany został w Paryżu, 13 marca 1844 roku. Młoda dziewczyna o imieniu Zosia prosi poetę o wpis do swojego pamiętnika, gdyż wyjeżdża z Paryża. Juliusz Słowacki, który jest przyjacielem mamy dziewczynki, w pamiętniku zapisuje piękny wiersz.
Spójrzcie, jaka odległość dzieli Paryż od Krzemieńca - miejsca, w którym urodził się Słowacki.
Przeczytaj utwór
lub wysłuchaj pięknej recytacji
Posłuchajcie też utworu Marka Grechuty
Niechaj mnie Zośka o wiersze nie prosi,Bo kiedy Zośka do ojczyzny wróci,To każdy kwiatek powie wiersze Zosi,Każda jej gwiazdka piosenkę zanuci.Nim kwiat przekwitnie, nim gwiazdeczka zleci,Słuchaj — bo to są najlepsi poeci. Gwiazdy błękitne, kwiateczki czerwoneBędą ci całe poemata składać.Jabym to samo powiedział, co one,Bo ja się od nich nauczyłem gadać;Bo tam, gdzie Ikwy srebrne fale płyną,Byłem ja niegdyś, jak Zośka, dzieciną. Dzisiaj daleko pojechałem w gościI dalej mię los nieszczęśliwy goni.Przywieź mi, Zośko, od tych gwiazd światłości,Przywieź mi, Zośko, z tamtych kwiatów woni,Bo mi zaprawdę odmłodnieć potrzeba.Wróć mi więc z kraju taką — jakby z nieba.
Zadanie
Przygotujcie notatkę na temat osoby mówiącej: Kim jest? Gdzie przebywa? Co myśli o swojej ojczyźnie? Jak się tam czuje? Do kogo się zwraca? O co prosi?
+ info
Poznaliśmy treść wiersza, dziś zajmiemy się jego budową i językiem...
Na początek policzcie: - ilość strof, - ilość werów.
Sprawdźcie, czy w utworze występują rymy.
Odgadnijcie, o jakich środkach stylistycznych jest tu mowa...
Sprawdźcie, czym jest apostrofa i zapiszcie jej definicję w zeszycie.
APOSTROFA
Pora na ćwiczenia
THANKS! A. B.