Want to create interactive content? It’s easy in Genially!

Get started free

Tańce renesansu

anjaszabala

Created on November 29, 2020

Start designing with a free template

Discover more than 1500 professional designs like these:

Higher Education Presentation

Psychedelic Presentation

Vaporwave presentation

Geniaflix Presentation

Vintage Mosaic Presentation

Modern Zen Presentation

Newspaper Presentation

Transcript

Taniec

w epoce renesnsu

+ info

Taniec

Taniec w renesansie stał się powszechną formą rozrywki.

Powstało wówczas wiele utworów tanecznych.

  • Przez cały czas trwania epoki renesansu tańce dzieliły się na ludowe i dworskie. Te drugie wymagały od tancerzy wcześniejszych przygotowań i nauki, były bardzo widowiskowe i dostarczały wspaniałych wrażeń oglądającym. Z kolei tańce ludowe dostępne były właściwie dla wszystkich.

Taniec

Jeśli chodzi o informacje dotyczące tańca w czasie renesansu, to najstarsze pochodzą z XV wieku. Zachowały się one w różnego rodzaju manuskryptach przede wszystkim włoskich, francuskich, angielskich, jak również i burgundzkich. Powinniśmy wiedzieć także jakie tańce zaliczamy do tych najważniejszych jeśli chodzi o epokę renesansu. Tańce opisane w instrukcjach były bardzo zróżnicowane, od powolnych i statycznych, po żwawe i skoczne. Niektóre były przeznaczone dla par damsko-męskich, inne do wykonywania zbiorowego (w linii lub w okręgu).

+ info

Basse danse

Pierwszym renesansowym tańcem dworskim, na który warto zwrócić uwagę jest taniec niski, czyli basse danse. Był on przeznaczony do wykonywania w parach. Jego korzenie sięgają początków XV wieku. Wywodzi się prawdopodobnie z południowej Francji. Nazwa basse danse oznacza dosłownie niski taniec, bez skoków, wykonywany z powagą, godnością, gracją i dostojeństwem.

Pawana

Pawana to taniec dworski z XVI w. rozpowszechniony na wszystkich dworach Europy. Tańczony w układzie korowodowym parami dobranymi według hierarchii. Taniec powolny, poważny, dystyngowany, tańczony na pokaz.

branle

Kolejnym popularnym tańcem dworskim renesansu były branle, czyli grupa szesnastowiecznych tańców francuskich, których główną cechą był ruch z boku na bok. Branle wykonywane były w parach ustawionych najczęściej w kręgu, a rzadziej w linii, głównie przez zwykłych ludzi, a nie dworzan.

Lorem ipsum dolor sit amet

galiarda

Pochodząca z Włoch galiarda z kolei była tańcem szybkim i skocznym, opierającym się na bardzo prostym rytmie. Często wykonywano ją po basse danse lub pawanie, z którymi była spokrewniona pod względem muzycznym. Przeważnie galiarda była tańcem improwizowanym, w którym wykonujący popisywali się kombinacjami standardowych kroków i podskoków.

Lorem ipsum dolor sit amet

tańce ludowe

Saltarello

Specific

Jednym z najpopularniejszych z nich był, wywodzący się ze średniowiecza, włoski saltarello. Określenie „saltarello” odnosi się do charakterystycznego podwójnego korku zwieńczonego podskokiem, który jest podstawą tego tańca.

Estampie to drugi taniec ludowy także wywodzący się z epoki średniowiecza. Estampie było tańcem szybkim, skocznym i wykonywanym w parach. Nazwa tańca pochodzi od słowa „stempel”.