Want to create interactive content? It’s easy in Genially!
Tańce renesansu
anjaszabala
Created on November 29, 2020
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Higher Education Presentation
View
Psychedelic Presentation
View
Vaporwave presentation
View
Geniaflix Presentation
View
Vintage Mosaic Presentation
View
Modern Zen Presentation
View
Newspaper Presentation
Transcript
Taniec
w epoce renesnsu
+ info
Taniec
Taniec w renesansie stał się powszechną formą rozrywki.
Powstało wówczas wiele utworów tanecznych.
- Przez cały czas trwania epoki renesansu tańce dzieliły się na ludowe i dworskie. Te drugie wymagały od tancerzy wcześniejszych przygotowań i nauki, były bardzo widowiskowe i dostarczały wspaniałych wrażeń oglądającym. Z kolei tańce ludowe dostępne były właściwie dla wszystkich.
Taniec
Jeśli chodzi o informacje dotyczące tańca w czasie renesansu, to najstarsze pochodzą z XV wieku. Zachowały się one w różnego rodzaju manuskryptach przede wszystkim włoskich, francuskich, angielskich, jak również i burgundzkich. Powinniśmy wiedzieć także jakie tańce zaliczamy do tych najważniejszych jeśli chodzi o epokę renesansu. Tańce opisane w instrukcjach były bardzo zróżnicowane, od powolnych i statycznych, po żwawe i skoczne. Niektóre były przeznaczone dla par damsko-męskich, inne do wykonywania zbiorowego (w linii lub w okręgu).
+ info
Basse danse
Pierwszym renesansowym tańcem dworskim, na który warto zwrócić uwagę jest taniec niski, czyli basse danse. Był on przeznaczony do wykonywania w parach. Jego korzenie sięgają początków XV wieku. Wywodzi się prawdopodobnie z południowej Francji. Nazwa basse danse oznacza dosłownie niski taniec, bez skoków, wykonywany z powagą, godnością, gracją i dostojeństwem.
Pawana
Pawana to taniec dworski z XVI w. rozpowszechniony na wszystkich dworach Europy. Tańczony w układzie korowodowym parami dobranymi według hierarchii. Taniec powolny, poważny, dystyngowany, tańczony na pokaz.
branle
Kolejnym popularnym tańcem dworskim renesansu były branle, czyli grupa szesnastowiecznych tańców francuskich, których główną cechą był ruch z boku na bok. Branle wykonywane były w parach ustawionych najczęściej w kręgu, a rzadziej w linii, głównie przez zwykłych ludzi, a nie dworzan.
Lorem ipsum dolor sit amet
galiarda
Pochodząca z Włoch galiarda z kolei była tańcem szybkim i skocznym, opierającym się na bardzo prostym rytmie. Często wykonywano ją po basse danse lub pawanie, z którymi była spokrewniona pod względem muzycznym. Przeważnie galiarda była tańcem improwizowanym, w którym wykonujący popisywali się kombinacjami standardowych kroków i podskoków.
Lorem ipsum dolor sit amet
tańce ludowe
Saltarello
Specific
Jednym z najpopularniejszych z nich był, wywodzący się ze średniowiecza, włoski saltarello. Określenie „saltarello” odnosi się do charakterystycznego podwójnego korku zwieńczonego podskokiem, który jest podstawą tego tańca.
Estampie to drugi taniec ludowy także wywodzący się z epoki średniowiecza. Estampie było tańcem szybkim, skocznym i wykonywanym w parach. Nazwa tańca pochodzi od słowa „stempel”.