6 Izraelici na pustyni

Izraelici na pustyni

Kształtowanie postawy zaufania Bogu.

Pomódl się ze mną

Czasami jedzenie regularnych posiłków jest utrudnione, zwłaszcza gdy znajdujemy się z daleka od domu albo... na pustyni. W takiej sytuacji znaleźli się Izraelici po wyjściu z Egiptu. Wędrowali przez pustynię i tam dotknął ich problem głodu. Zaczęli okazywać Bogu swoje niezadowolenie.

Odczytaj lub odsłuchaj tekst Pisma Świętego:

Zastanów się: – Dlaczego naród szemrał przeciw Bogu? – Jaki pokarm Bóg dał narodowi? – Jaką ilość manny mieli zbierać każdego dnia? – Jak dużo mieli jej zebrać szóstego dnia? – Dlaczego w szóstym dniu mieli zbierać podwójną ilość? – Kiedy pokarm się zniszczył? – Jak długo Izraelici spożywali mannę?

Izraelici zapomnieli o mocy Boga, który wyprowadził ich z niewoli egipskiej i prowadził przez pustynię do ziemi Kanaan. Szemrali przeciw Bogu. Gdy otrzymali mannę, mieli zbierać tylko tyle, ile było im potrzebne. Niektórzy nie zaufali Bogu i starali się zachować pokarm na następny dzień, ale ich zapasy się niszczyły. Tylko szóstego dnia, gdy zebrali więcej i pozostawili na następny dzień, czyli szabat, manna nadawała się do zjedzenia.

Bóg oczekiwał od swojego narodu ufności w Jego moc i dobroć. Jak dobry Ojciec troszczył się o swój lud i karmił manną w drodze do Ziemi Obiecanej przez 40 lat. Manna jest zapowiedzią Eucharystii. Ciało i Krew Jezusa to nasz pokarm duchowy, dzięki któremu możemy dotrzeć do nieba.

Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli ktoś spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. (J 6,51)

Ten, kto karmi się Ciałem Chrystusa, otrzymuje siłę do pokonywania trudności. Eucharystia otwiera nasze oczy i serca, abyśmy mogli dostrzec, że najbliżsi, kolega czy koleżanka, potrzebują pomocy. Daje nam wewnętrzną moc do pracy nad charakterem. Wykonaj zadania 2,3 i 4 ze str. 26-27 z Zeszytu ćwiczeń.

Jezus pragnie, byśmy karmili się Jego Ciałem nieustannie. Podobnie jak nie możemy najeść się na zapas i potrzebujemy codziennego chleba, tak każdego dnia potrzebujemy Boga. Jeśli zaufamy Mu i będziemy blisko Niego, On będzie nas karmił i prowadził do nieba, naszej ziemi obiecanej. Tylko Pan Bóg może zaspokoić głód duszy. On oczekuje naszej wiary w Jego moc i dobroć.

Wiara Izraelitów osłabła podczas przedłużającej się wędrówki. Po raz kolejny zapomnieli o potędze Boga, który uwolnił ich z niewoli egipskiej. Przestali wierzyć, że Bóg pragnie ich dobra. Zatęsknili za Egiptem, choć byli tam niewolnikami. Nie docenili wolności, którą otrzymali od Boga.

Osłuchaj lub odczytaj tekst Pisma Świętego:Jadowite węże – wąż miedziany

Gdy Izraelici umierali od ukąszenia węży, zrozumieli, że bez pomocy Boga są zupełnie bezsilni. Śmierć była konsekwencją ich niewierności. Przyszli więc do Mojżesza, mówiąc „zgrzeszyliśmy”. Gdy się nawrócili, Bóg okazał im swoje miłosierdzie i uratował ich. Ten, kto został ukąszony, musiał tylko spojrzeć na miedzianego węża z wiarą, że Bóg go ocali. Wąż miedziany był znakiem miłosierdzia Boga. Przypominał o Jego pełnym mocy działaniu wobec Izraelitów i budził w nich wiarę.

Pan Jezus w rozmowie z Nikodemem powiedział: A jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak potrzeba, by wywyższono Syna Człowieczego, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne. (J 3,14-15)

Wąż umieszczony na palu zapowiada Jezusa, który zawieszony na drzewie krzyża, umrze na nim za nasze grzechy, by ocalić nas od śmierci wiecznej. Tak jak Izraelici, którzy spojrzeli na węża miedzianego, zostawali przy życiu, tak my, chrześcijanie, jednocząc się przez wiarę z Chrystusem ukrzyżowanym, otrzymujemy życie wieczne. Dlatego mówimy, że wąż miedziany jest zapowiedzią krzyża Pana Jezusa. Dzięki krzyżowi otrzymujemy ocalenie od śmierci wiecznej. Należy go więc traktować z należytym szacunkiem i czcią.

„Czyniąc znak krzyża, czyń go starannie. Nie taki zniekształcony, pośpieszny, który nie wiadomo, co oznacza. Czyń powoli duży, staranny znak krzyża: od czoła do piersi, od jednego ramienia do drugiego, czując, jak on cię całego ogarnia. Staraj się skupić wszystkie swoje myśli i zawrzyj całą siłę swojego uczucia w tym geście kreślenia krzyża...” (Życie Duchowe ) Wykonaj zadania 2,3,4 i 5 ze str. 28-29 z Zeszytu ćwiczeń.