(klasa 4, t. 23 świątynia - mieszkanie Boga

Klasa 4

Temat: Świątynia - mieszkanie Boga

Klasa 4, t.23, wyd. "Jedność"

Cele:

– Poznanie przesłania biblijnych tekstów dotyczących świątyni. – Kształtowanie postawy troski o świątynię materialną i duchową.

Dziś będziemy mówić o różnych świątyniach. Poznacie świątynię Izraela oraz dowiecie się, czym jest świątynia duchowa. Zrozumiecie, jak należy się troszczyć o świątynię materialną, a jak o świątynię duchową.

Ludzie budują kościoły, sanktuaria, kapliczki, aby oddać Bogu chwałę. To miejsca kultu, które pomagają nam dobrze przeżywać spotkania z Bogiem. Do tej pory Izraelici nie mieli świątyni. Oddawali Bogu cześć w Namiocie Spotkania. Przychodzili tam, by powierzać Bogu swoje kłopoty, prosić o opiekę czy ochronę przed wrogami. Bóg pozwolił na wybudowanie świątyni królowi Salomonowi.

Co do tej pory zastępowało Izraelowi świątynię?

Do tej pory Izraelici nie mieli świątyni. Oddawali Bogu cześć w Namiocie Spotkania. Przychodzili tam, by powierzać Bogu swoje kłopoty, prosić o opiekę czy ochronę przed wrogami. Bóg pozwolił na wybudowanie świątyni królowi Salomonowi.

Salomon rozpoczął budowę domu dla Pana w czwartym roku swojego panowania nad Izraelem. Świątynię wzniesiono na planie prostokąta. Była długa na 30 m, wysoka na 15 m i szeroka na 10 m. Z przodu znajdował się przedsionek, a wewnątrz dwie sale. W pierwszej był ołtarz, na którym dzień i noc płonęły kadzidła. W drugiej, nazywanej Miejscem Najświętszym, w całkowitej ciemności stała Arka Przymierza. Strzegły jej figury dwóch aniołów o rozłożystych skrzydłach. Znajdowały się w niej tablice z przykazaniami Bożymi. Świątynia cała była zbudowana z kamieni, a jej wnętrze pokrywało cenne drzewo cedrowe. Najważniejsze miejsce, gdzie stała Arka, miało ściany wyłożone szczerym złotem. Wszystko wewnątrz było ozdobione rzeźbami podkreślającymi piękno domu Pana. Podczas poświęcenia świątyni Salomon modlił się:

Salomon, syn króla Dawida buduje pierwszą świątynię dla Boga.

Przeczytaj, posłuchaj

Czy naprawdę zamieszka Bóg na ziemi? Przecież niebo i niebiosa najwyższe nie mogą Cię objąć, a tym mniej ta świątynia, którą zbudowałem. Wysłuchaj błaganie sługi Twego i Twojego ludu, Izraela, ilekroć modlić się będzie na tym miejscu. (1 Krl 8,27.30)

Świątynia to miejsce, gdzie Bóg wysłuchuje naszych modlitw. Kościoły są poświęcane w uroczysty sposób, ponieważ są oddane na własność Bogu. Każda świątynia to miejsce święte. Wszyscy powinniśmy dbać, by były one coraz piękniejsze. Świątynią jest również każdy z nas. W Piśmie Świętym czytamy:

Przeczytaj, posłuchaj

Czyż nie wiecie, że jesteście świątynią Boga i że Duch Boży mieszka w was? Świątynia Boga jest święta, a wy nią jesteście. (1 Kor 3,16.17b)

Każda świątynia to miejsce, w którym Bóg w szczególny sposób wysłuchuje modlitw ludzi. Jest nam potrzebna, by przypominać nam o Bogu. Jest znakiem Jego obecności.

– Czym jesteśmy dla Boga? – Kiedy zamieszkał w nas Duch Boży? Przez chrzest Bóg uwolnił nas od grzechu pierworodnego i uczynił świętymi. Napełnił nas swoją łaską i uzdolnił do świętego życia. Już nie jesteśmy sami. Zawsze możemy liczyć na Bożą pomoc. Boży Duch zamieszkujący nasze serca podsuwa nam dobre, święte myśli, podpowiada nam dobre słowa, zachęca do dobrych czynów.

Jest jeszcze inna świątynia. Każdy z nas staje się nią, gdy mieszka w nas Bóg. Posłuchajcie teraz opowiadania o dwóch niebieskich kamyczkach, próbując znaleźć odpowiedź na pytanie: – Co się zmieniło, gdy niebieskie kamienie nie pozostały tam, gdzie przewidział dla nich miejsce Bóg?

Jestem odpowiedzialny za dom Boga – opowiadanie

Na brzegu strumyka leżało wiele kamieni. Wśród nich były dwa wyjątkowe – intensywnie niebieskie. Miały one świadomość swojego niezwykłego piękna, co napawało je ogromną dumą. „Synowie nieba” – tak nazywały siebie kamienie. Drwiły z innych, leżących obok i poniżały je. Snuły też wspaniałe wizje swojej przyszłości. Widziały się w koronach królewskich, w luksusowych hotelach, na palcach wielkich dam. Pewnego dnia ktoś wyjął kamyki z wody. Sądziły, że to początek wielkiej kariery, ale ku ich rozczarowaniu znalazły się w zwykły pudełku. Potem przekładano je do kolejnych pudełek, aż w końcu czyjaś ręka zanurzyła je w cemencie i przykleiła do ściany. Na nic się zdały groźby. Kamienie nie zamierzały jednak rezygnować.

Jestem odpowiedzialny za dom Boga – cd. opowiadania

Zaprzyjaźniły się z wodą i poprosiły ją, by wypłukała je z muru. Długo to trwało, aż pewnej zimnej i wilgotnej nocy spadły na ziemię. Wydawało im się, że wreszcie osiągnęły sukces. Kiedy księżyc oświetlił ścianę, na której dotąd się znajdowały, zobaczyły przepiękną mozaikę – postać Jezusa, ale z pustymi oczodołami. Zrozumiały wówczas, że to one były oczami Pana i gorzko pożałowały swojej głupoty i próżności. Rano zakrystianin zamiótł je do kosza, bo w cieniu wszystkie kamienie wyglądają tak samo.

(na podst. Bruno Ferrero, Historie. Katecheza w opowiadaniach, Warszawa 1996, s. 214)

Lorem ipsum dolor sit amet consectetuer

Niebieskie kamienie straciły uprzywilejowane miejsce w bliskości Jezusa. Nie służyły innym, a same zostały wyrzucone. Każdy, kto przestaje być dobrym, uczciwym i oddanym Bogu, zaczyna od Niego odchodzić. Gdy wtedy zastanowi się nad swoim życiem, zobaczy zło, które czyni. Żal zawsze pomoże wrócić do Boga.

Lorem ipsum dolor sit amet consectetuer

Sed diam nonummy nibh euismod tincidunt ut laoreet dolore magna aliquam erat volutpat. Ut wisi enim ad minim veniam, quis nostrud exerci tation ullamcorper suscipit lobortis nisl.

VS

+info

KOŚCIÓŁ - mieszkanie Boga - znak obecności Boga - miejsce, gdzie Bóg wysłuchuje naszych modlitw

Niebieskie kamienie straciły uprzywilejowane miejsce w bliskości Jezusa. Nie służyły innym, a same zostały wyrzucone. Każdy, kto przestaje być dobrym, uczciwym i oddanym Bogu, zaczyna od Niego odchodzić. Gdy wtedy zastanowi się nad swoim życiem, zobaczy zło, które czyni. Żal zawsze pomoże wrócić do Boga.

Tak jak nasze ciała zostały poświęcone Bogu tak też każdy kościół jest poświęcany w uroczysty sposób. To wydarzenie ma przypominać, że to miejsce jest oddane na własność Bogu. Jest miejscem świętym. Każdy z nas powinien o nią dbać, by była coraz piękniejsza.

Zaśpiewaj, posłuchaj

Ziarenko do ziarenka, kamyczek do kamyczka, A cegiełka do cegiełki na nasz wspólny dom. W każdy ranek, w każdy wieczór budujemy Kościół Boży. Każdym gestem, każdym słowem budujemy Kościół Boży. Budujemy Kościół Boży, najpiękniejszy w świecie dom. W naszych troskach i radościach budujemy Kościół Boży. Każdym gestem, każdym słowem budujemy Kościół Boży. Budujemy Kościół Boży najmocniejszy w świecie dom. W naszych sercach, w naszych wnętrzach budujemy Kościół Boży. Każdym wierszem i piosenką budujemy Kościół Boży. Budujemy Kościół Boży, gdzie zamieszka z nami Pan.

Przejdź do pracy w ćwiczeniach na stronie 48/49.

Dziękuję!

Opracowanie prezentacji: Joanna Białek