TOPIC
CZASOWNIKI MODALNE
MUST
MUST – musisz – wyraża obowiązek i konieczność
MUSTN’T – nie możesz – wyraża zakaz
Formy MUST używamy: • do wyrażenia obowiązku, np.: You must clean your room. • do wyrażenia przypuszczeń (graniczących z pewnością), np.: There's someone at the door. It must be John.
Formy MUSTN’T używamy:
• do wyrażania zakazu, szczególnie mówiąc o przepisach, np.: Students mustn't wear make-up at school.
• do wyrażenia silnej sugestii, np.: You really mustn't worry about him. He’s fine.
UWAGA!
Zauważ, że forma MUSTN’T oznacza NIE WOLNO, a nie NIE MUSIEĆ.
HAVE TO
DON'T HAVE TO – nie musisz – wyraża brak obowiązku
HAVE TO – musisz – wyraża obowiązek i konieczność
Czasownika HAVE TO używamy wtedy, gdy mówimy o:
• rutynowych czynnościach i obowiązujących zasadach, np.: We have to learn two languages at school.
• obowiązkach narzuconych nam przez inne osoby, np.: I have to post these letters for my mum. (Mama mnie prosiła).
UWAGA! Czasownik must zwykle oznacza przymus, który narzucamy sami sobie, np.: I must get up early tomorrow and do some cleaning. Czasownik have to częściej mówi o zewnętrznej, obiektywnej konieczności, np.: Carol has to be at the office at 9 every morning.
CAN
CAN – możesz – wyraża pozwolenie i prośbę
CAN'T – nie możesz – wyraża brak pozwolenia
Czasownika CAN (czas teraźniejszy) i could (czas przeszły) używamy do mówienia o:
• umiejętnościach, np.: He is only four years old and he can already read! He could read when he was only four years old.
• możliwości lub przyzwoleniu (pytania i przeczenia), np.: Can I come in? I couldn’t go to Rebecca’s party because I was ill.
MAY
MAY – możesz – wyraża pozwolenie, możliwość i prośbę o pozwolenie
MAY NOT – nie możesz – wyraża brak pozwolenia
Czasownika MAY używamy do: • pytania o pozwolenie i wyrażenie pozwolenia, np.: May I park here?, The kids may not play here.
• wyrażania prawdopodobieństwa, przypuszczeń i możliwości (również w przyszłości), np.: It may rain tomorrow., He may be at home
BE ALLOWED TO
BE ALLOWED TO – wyraża pozwolenie
BE NOT ALLOWED TO – wyraża brak pozwolenia
Konstrukcji BE ALLOWED TO używamy gdy: • mówiący chce podkreślić, że może coś zrobić, ponieważ ktoś (lub sytuacja) mu na to zezwala, np.: My brother is allowed to come home after midnight. When I was a child, I wasn’t allowed to watch films late at night.
UWAGA!
• Czasowniki modalne nie odmieniają się przez osoby.
• Po czasowniku modalnym zawsze używaj podstawowej formy czasownika.
Thanks!
Klasa 8 - Czasowniki modalne
kostyk.katarzyna
Created on November 24, 2020
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Vaporwave presentation
View
Animated Sketch Presentation
View
Memories Presentation
View
Pechakucha Presentation
View
Decades Presentation
View
Color and Shapes Presentation
View
Historical Presentation
Explore all templates
Transcript
TOPIC
CZASOWNIKI MODALNE
MUST
MUST – musisz – wyraża obowiązek i konieczność
MUSTN’T – nie możesz – wyraża zakaz
Formy MUST używamy: • do wyrażenia obowiązku, np.: You must clean your room. • do wyrażenia przypuszczeń (graniczących z pewnością), np.: There's someone at the door. It must be John.
Formy MUSTN’T używamy: • do wyrażania zakazu, szczególnie mówiąc o przepisach, np.: Students mustn't wear make-up at school. • do wyrażenia silnej sugestii, np.: You really mustn't worry about him. He’s fine.
UWAGA! Zauważ, że forma MUSTN’T oznacza NIE WOLNO, a nie NIE MUSIEĆ.
HAVE TO
DON'T HAVE TO – nie musisz – wyraża brak obowiązku
HAVE TO – musisz – wyraża obowiązek i konieczność
Czasownika HAVE TO używamy wtedy, gdy mówimy o: • rutynowych czynnościach i obowiązujących zasadach, np.: We have to learn two languages at school. • obowiązkach narzuconych nam przez inne osoby, np.: I have to post these letters for my mum. (Mama mnie prosiła).
UWAGA! Czasownik must zwykle oznacza przymus, który narzucamy sami sobie, np.: I must get up early tomorrow and do some cleaning. Czasownik have to częściej mówi o zewnętrznej, obiektywnej konieczności, np.: Carol has to be at the office at 9 every morning.
CAN
CAN – możesz – wyraża pozwolenie i prośbę
CAN'T – nie możesz – wyraża brak pozwolenia
Czasownika CAN (czas teraźniejszy) i could (czas przeszły) używamy do mówienia o: • umiejętnościach, np.: He is only four years old and he can already read! He could read when he was only four years old. • możliwości lub przyzwoleniu (pytania i przeczenia), np.: Can I come in? I couldn’t go to Rebecca’s party because I was ill.
MAY
MAY – możesz – wyraża pozwolenie, możliwość i prośbę o pozwolenie
MAY NOT – nie możesz – wyraża brak pozwolenia
Czasownika MAY używamy do: • pytania o pozwolenie i wyrażenie pozwolenia, np.: May I park here?, The kids may not play here. • wyrażania prawdopodobieństwa, przypuszczeń i możliwości (również w przyszłości), np.: It may rain tomorrow., He may be at home
BE ALLOWED TO
BE ALLOWED TO – wyraża pozwolenie
BE NOT ALLOWED TO – wyraża brak pozwolenia
Konstrukcji BE ALLOWED TO używamy gdy: • mówiący chce podkreślić, że może coś zrobić, ponieważ ktoś (lub sytuacja) mu na to zezwala, np.: My brother is allowed to come home after midnight. When I was a child, I wasn’t allowed to watch films late at night.
UWAGA!
• Czasowniki modalne nie odmieniają się przez osoby. • Po czasowniku modalnym zawsze używaj podstawowej formy czasownika.
Thanks!