Pierścienice Nicole Urbaszek kl.6c

Charakterystyka pierścienic

Nicole Urbaszek kl.6c

INDEX

3. Rodzaje pierścienic

1. Środowisko i tryb życia pierścienic

4. Rozmnażanie pierścienic

2. Charakterystyczne cechy pierścienic

5. Film

Środowisko i tryb życia pierścienic

Pierścienice żyją na lądzie, w wodach słodkich (np. pijawki) oraz w słonych (np. nereida). Gatunki lądowe (np. dżdżownica) żyją w glebie, natomiast wodne pełzają po dnie zbiorników wodnych, ryją w podłożu długie korytarze albo pływają pod powierzchnią wody. Jeszcze inne prowadzą osiadły tryb życia, mieszkają w zbudowanych przez siebie schronieniach w kształcie rurek, przyczepionych przeważnie do dna zbiorników wodnych (np. słodkowodny rurecznik, znany akwarystom jako pokarm dla rybek).

chrakterystyczne cechy pierścienic

Pierścienice to zwierzęta o symetrii dwubocznej. Ich wydłużone, obłe ciało składa się z segmentów, zwanych pierścieniami, stąd nazwa zwierząt segmenty tworzą odcinki: głowowy, tułowiowy i odbytowy. Ciało pierścienic pokrywa wór powłokowo-mięśniowy utworzony z jednowarstwowego nabłonka i mięśni. Mięśnie te są odpowiedzialne za poruszanie się pierścienic. Pierścienice dzieli się na: skąposzczety (np. dżdżownica), wieloszczety (np. nereida) i pijawki.

Budowa dżdżownicy

Ciało dżdżownicy osiąga długość nawet 35 cm. Kilka do kilkudziesięciu pierścieni w przedniej części ciała u dorosłych dżdżownic jest wyraźnie grubszych i tworzy tzw. siodełko. Narząd ten odgrywa istotną rolę w rozmnażaniu płciowym, a jego nabłonek zawiera wiele gruczołów wydzielających śluz. Odcinek głowowy dżdżownicy jest delikatnie zaostrzony i pozbawiony wyrostków, co ułatwia drążenie korytarzy w glebie. Dżdżownica nie posiada oczu, jest jednak wrażliwa na światło dzięki obecności komórek światłoczułych występujących na całej powierzchni jej ciała.

Nereidy

Nereida to morska pierścienica występująca pospolicie w Morzu Bałtyckim. Aktywnie poszukuje pożywienia, pływając przy morskim dnie oraz poruszając się po jego powierzchni. Ma spłaszczone grzbietobrzusznie ciało, silnie zwężające się ku tyłowi. Wszystkie jego segmenty są do siebie podobne. W przeciwieństwie do dżdżownicy ma wyodrębnioną głowę wyposażoną w 2 pary oczu i wyrostki zaopatrzone w narządy dotyku. Każdy segment odcinka tułowiowego nereidy jest zaopatrzony w parę odnóży. Kończą się one pęczkami szczecinek, które tworzą powierzchnię służącą do pływania. Na odnóżach znajdują się skrzela – narządy wymiany gazowej.

Pijawki

Pijawki w większości są pasożytami zewnętrznymi. Odżywiają się krwią swoich żywicieli. Na przedniej i tylnej części ciała mają przyssawki. Za ich pomocą przyczepiają się do żywiciela i nacinają jego skórę ząbkami znajdującymi się w otworze gębowym umieszczonym wewnątrz jednej z przyssawek. Pijawki wpuszczają do ciała ofiary substancję znieczulającą, dzięki której ofiara nie zauważa obecności pasożyta, oraz hirudynę, substancję zapobiegającą krzepnięciu krwi. Pijawki jednorazowo wysysają dużą ilość krwi, a następnie przechowują ją w wolu, części przewodu pokarmowego. Trawienie krwi może trwać nawet 2 lata. Nieliczne pijawki i niektóre morskie pierścienice są drapieżnikami. Polują na swoje ofiary, głównie drobne skorupiaki i mięczaki, ścigając je w toni wodnej.

Rozmnażanie się Pierścienic

Dżdżownice i pijawki są obojnakami. Charakteryzuje je rozwój prosty, czyli bez stadium larwy. Występuje u nich zapłodnienie krzyżowe, podczas którego dwie pierścienice sklejają się ze sobą brzusznymi stronami ciała i wymieniają się plemnikami. Istotną rolę podczas rozmnażania odgrywa siodełko, którego segmenty wytwarzają plemniki i komórki jajowe oraz wydzielają duże ilości śluzu służącego do połączenia osobników. Potem śluz tworzy obrączkę, która przemieszcza się wzdłuż ciała dżdżownicy, zbierając gamety. Na koniec obrączka jest zrzucana i zamyka się, tworząc kokon, w którym będą się rozwijały zapłodnione jaja. Połączenie komórek jajowych i plemników następuje dopiero w kokonie, a nie w ciele dżdżownicy. Liczba jaj w nim zgromadzonych wynosi od 1 do 300. Kokony są składane w glebie, na roślinach, kamieniach lub na stronie brzusznej organizmu macierzystego.

Dziękuję!