Jedyny i prawdziwy Bóg
wymienimy obowiązki chrześcijanina wynikające z pierwszego przykazania
opiszemy wykroczenia przeciwko pierwszemu przykazaniu
opiszemy wpływ zabobonu, bałwochwalstwa, wróżbiarstwa, magii na budowanie właściwych relacji między Bogiem a człowiekiem
Przypominajka:
«Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.
Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni.
Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię.
Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni. Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią.
Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą.
Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi. Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.
Błogosławieni jesteście, gdy [ludzie] wam urągają i prześladują was, i gdy z mego powodu mówią kłamliwie wszystko złe na was.
Wierność każdego dnia błogosławieństwom jest odpowiedzią człowieka udzielaną Bogu. Jest wyborem uczty miłości, na którą zaprosił nas Jezus.
"To jest największe przykazanie i pierwsze przykazanie"
Gdy faryzeusze zapytali Jezusa, które przykazanie jest najważniejsze, Ten odrzekł: "Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem" (Mt 22, 37). Bóg bowiem stworzył człowieka z miłości i na tę miłość powinniśmy odpowiadać Mu naszą miłością i naszym życiem opartym na Dekalogu. Jest to nasze największe powołanie.
<<Ja jestem Pan, twój Bóg, który cię wywiódł z ziemi egipskiej, z domu niewoli. Nie będziesz miał cudzych bogów obok Mnie!>>
"Czyż nie Ja jestem Pan, a nie ma innego Boga prócz Mnie? Bóg sprawiedliwy i zbawiający nie istnieje poza Mną."
"Panu, Bogu swemu, będziesz oddawał pokłon i Jemu samemu służyć będziesz."
Bój Ojciec, Bóg Stwórca, Bóg Wszechmogący, Pan Zastępów, Pan Wszelkiego Stworzenia, Ojciec Niebieski, Ojciec Przedwieczny, Ojciec Miłosierdzia, Ojciec Święty, Trzykroć Święty, Trójjedyny - te wszystkie określenia dotyczą Boga, w którego wierzymy i którego wyznajemy. Każde z nich uwydatnia Jego nieogarnioną wielkość oraz wyraża naszą wiarę, nadzieję i miłość, którą odpowiadamy na odwieczną miłość Stwórcy.
Wyrazem wiary, nadziei i miłości do Boga jest nasza modlitwa oraz adoracja Boga. "Adoracja jest pierwszym aktem cnoty religijności. Adorować Boga oznacza uznać Go za Boga, za Stwórcę i Zbawiciela, za Pana i Mistrza wszytskiego, co istnieje, za nieskończoną i miłosierną Miłość" oraz "wychwalać Go, wywyższać Go i uniżać samego siebie."
Czego zabrania nam pierwsze przykazanie?
- Oddawać cześć bogom i bóstwom, uwielbiać ziemskich idoli lub też dawać się całkowicie opanować dobrom ziemskim(pieniądzom, wpływom, urodzie, sukcesowi, młodości, itp.)
- Być przesądnym, czyli zamiast wierzyć w moc Bożą, Boże prowadzenie i błogosławieństwo, stosować praktyki ezoteryczne, magiczne i okultystyczne, wierzyć w horoskopy albo zajmować się wróżbarstwem i wywoływaniem duchów
- Odrzucić Boga Objawionego i oddać się pod władzę sekty
- Wystawiać Boga na próbę słowami lub czynami
- Przywłaszczać sobie kościelne dobra duchowe i materialne na drodze korupcji (symonia)
"Nie będziesz czynił żadnej rzeźby ani żadnego obrazu..." Słowa te są kontynuacją i rozszerzeniem treści słów pierwszego przykazania. Ostrzegaja nas przed "innymi bogami", a jednocześnie są wezwaniem do przyjęcia prawdzwego obrazu Boga, który przedstawia się człowiekowi w Objawieniu. W dawnych czasach bardzo często ludzie utożsamiali obraz z bóstwem. Zagrażać to mogło wierze w jednego Boga, którego wyznawał Izrael.Nawet pośród Izraelitów łatwo było o próby ubóstwienia posągu czy obrazu. Prorok Ozeasz potępił cielce pozłacane zrobione przez Jeroboama około 920 roku przed Chrystusem, aby chronić tajemnicę Boga i odrzucić wszelkie wyobrażenia bożków. Poniewąż jednak w Jezusie Bóg sam przybrał ludzkie oblicze, zakaz wykonywania obrazów został w chrześcijaństwie zniesiony. Sztuka sakralna w postaci malowideł, obrazów, rzeźb ma nas prowadzić do ciągłego odkrywania Boga i nieustannego poszukiwania Tego, którego dopiero w życiu wiecznym "ujrzymy twarzą w twarz".
Ezoteryka - nauki i praktyki spirytystyczne, dzięki którym doprowadza się człowieka do rzekomo "prawdziwej wiedzy", która już od zawsze była w nim. Doktryna ta odrzuca Objawienie, przez które Bóg ukazuje się człowiekowi z zewnątrz.
Okultyzm - określenie nauk i praktyk, dzięki którym człowiek rzekomo uzyskuje władzę nad swoim losem, materią i otoczeniem. Praktykami okultystycznymi są: wróżbiarstwo, wywoływanie duchów, astrologia i jasnowidztwo. Nie istnieją żadne nauki, za pomocą których można zmusić wszechświat do spełniania swoich życzeń i samemu się zbawić.
Sekta - grupa ludzi skupiona wokół własnej religii, tworząca zamknięty krąg, izolująca swych członków od otoczenia. Członkowie sekt wierzą, że tylko oni są w posiadaniu prawdy o Bogu i że ich zadaniem jest nieść to posłanie całemu światu, który bez niego jest skazany na potępienie. Wierzą, że jako jedyni posiadają naukę potrzebną do zbawienia. Zbawienie można osiągnąć, tylko przyłączając się do nich, akceptując ich wierzenia, przyjmując praktyki lub używając zalecanych przez nich technik. Przywódca sekty jest uważany za osobę o wyjątkowej mocy, za kogoś więcej niż zwykły śmiertelnik, a członkowie sa przekonani o swojej wyższości nad tymi ludzmi, którzy nie należą do ich grupy. Nowicjusze są tak kształceni, by wyrzec się odpowiedzialności osobistej i oddać się całkowicie pod kierownictwo swoich przełożonych.
Ateizm - pogląd głoszący nieistnienie Boga. Ateizm nie jest grzechem wtedy, gdy człowiek niczego nie wie o Bogu albo w swoim sumieniu postawił sobie pytanie o Boga i nie potrafi uwierzyć.
Agnostycyzm - pogląd zakładający, że Boga nie można poznać w sposób racjonalny. Agnostycyzm przybiera wiele form. W niektórych przypadkach agnostyk nie neguje istnienia Boga, ale uważa, że Jego istnienie jest niemożliwe do udowodnienia czy zanegowania. Według tego poglądu wiara w Boga może opierać się tylko na ludzkich wyobrazeniach i uczuciach bez udziału rozumu.
A Bóg jedyny, prawdiwy i niepojęty dał nam poznać siebie, swoją niezgłębioną tajemnicę, w Jezusie Chrystusie. On - Chrystus - jest widzilnym obrazem niewidzialnego Boga. Jest Synem współistotnym, który stał się człowiekiem - Synem Człowieczym - rodząc się z Dziwicy Maryi za sprawą Ducha Święteg. On, <<Bóg z Boga, Światłość ze Światłości>>, zabłysnął w naszych sercach, by olśnić nas jasnością poznania chwały Bożej." (JPII)
Kl. 8 katecheza 22
pieczatkiewicz.agnie
Created on November 22, 2020
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
Explore all templates
Transcript
Jedyny i prawdziwy Bóg
wymienimy obowiązki chrześcijanina wynikające z pierwszego przykazania
opiszemy wykroczenia przeciwko pierwszemu przykazaniu
opiszemy wpływ zabobonu, bałwochwalstwa, wróżbiarstwa, magii na budowanie właściwych relacji między Bogiem a człowiekiem
Przypominajka:
«Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie. Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni. Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię. Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni. Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią. Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą. Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi. Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie. Błogosławieni jesteście, gdy [ludzie] wam urągają i prześladują was, i gdy z mego powodu mówią kłamliwie wszystko złe na was.
Wierność każdego dnia błogosławieństwom jest odpowiedzią człowieka udzielaną Bogu. Jest wyborem uczty miłości, na którą zaprosił nas Jezus.
"To jest największe przykazanie i pierwsze przykazanie"
Gdy faryzeusze zapytali Jezusa, które przykazanie jest najważniejsze, Ten odrzekł: "Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem" (Mt 22, 37). Bóg bowiem stworzył człowieka z miłości i na tę miłość powinniśmy odpowiadać Mu naszą miłością i naszym życiem opartym na Dekalogu. Jest to nasze największe powołanie.
<<Ja jestem Pan, twój Bóg, który cię wywiódł z ziemi egipskiej, z domu niewoli. Nie będziesz miał cudzych bogów obok Mnie!>>
"Czyż nie Ja jestem Pan, a nie ma innego Boga prócz Mnie? Bóg sprawiedliwy i zbawiający nie istnieje poza Mną."
"Panu, Bogu swemu, będziesz oddawał pokłon i Jemu samemu służyć będziesz."
Bój Ojciec, Bóg Stwórca, Bóg Wszechmogący, Pan Zastępów, Pan Wszelkiego Stworzenia, Ojciec Niebieski, Ojciec Przedwieczny, Ojciec Miłosierdzia, Ojciec Święty, Trzykroć Święty, Trójjedyny - te wszystkie określenia dotyczą Boga, w którego wierzymy i którego wyznajemy. Każde z nich uwydatnia Jego nieogarnioną wielkość oraz wyraża naszą wiarę, nadzieję i miłość, którą odpowiadamy na odwieczną miłość Stwórcy.
Wyrazem wiary, nadziei i miłości do Boga jest nasza modlitwa oraz adoracja Boga. "Adoracja jest pierwszym aktem cnoty religijności. Adorować Boga oznacza uznać Go za Boga, za Stwórcę i Zbawiciela, za Pana i Mistrza wszytskiego, co istnieje, za nieskończoną i miłosierną Miłość" oraz "wychwalać Go, wywyższać Go i uniżać samego siebie."
Czego zabrania nam pierwsze przykazanie?
"Nie będziesz czynił żadnej rzeźby ani żadnego obrazu..." Słowa te są kontynuacją i rozszerzeniem treści słów pierwszego przykazania. Ostrzegaja nas przed "innymi bogami", a jednocześnie są wezwaniem do przyjęcia prawdzwego obrazu Boga, który przedstawia się człowiekowi w Objawieniu. W dawnych czasach bardzo często ludzie utożsamiali obraz z bóstwem. Zagrażać to mogło wierze w jednego Boga, którego wyznawał Izrael.Nawet pośród Izraelitów łatwo było o próby ubóstwienia posągu czy obrazu. Prorok Ozeasz potępił cielce pozłacane zrobione przez Jeroboama około 920 roku przed Chrystusem, aby chronić tajemnicę Boga i odrzucić wszelkie wyobrażenia bożków. Poniewąż jednak w Jezusie Bóg sam przybrał ludzkie oblicze, zakaz wykonywania obrazów został w chrześcijaństwie zniesiony. Sztuka sakralna w postaci malowideł, obrazów, rzeźb ma nas prowadzić do ciągłego odkrywania Boga i nieustannego poszukiwania Tego, którego dopiero w życiu wiecznym "ujrzymy twarzą w twarz".
Ezoteryka - nauki i praktyki spirytystyczne, dzięki którym doprowadza się człowieka do rzekomo "prawdziwej wiedzy", która już od zawsze była w nim. Doktryna ta odrzuca Objawienie, przez które Bóg ukazuje się człowiekowi z zewnątrz.
Okultyzm - określenie nauk i praktyk, dzięki którym człowiek rzekomo uzyskuje władzę nad swoim losem, materią i otoczeniem. Praktykami okultystycznymi są: wróżbiarstwo, wywoływanie duchów, astrologia i jasnowidztwo. Nie istnieją żadne nauki, za pomocą których można zmusić wszechświat do spełniania swoich życzeń i samemu się zbawić.
Sekta - grupa ludzi skupiona wokół własnej religii, tworząca zamknięty krąg, izolująca swych członków od otoczenia. Członkowie sekt wierzą, że tylko oni są w posiadaniu prawdy o Bogu i że ich zadaniem jest nieść to posłanie całemu światu, który bez niego jest skazany na potępienie. Wierzą, że jako jedyni posiadają naukę potrzebną do zbawienia. Zbawienie można osiągnąć, tylko przyłączając się do nich, akceptując ich wierzenia, przyjmując praktyki lub używając zalecanych przez nich technik. Przywódca sekty jest uważany za osobę o wyjątkowej mocy, za kogoś więcej niż zwykły śmiertelnik, a członkowie sa przekonani o swojej wyższości nad tymi ludzmi, którzy nie należą do ich grupy. Nowicjusze są tak kształceni, by wyrzec się odpowiedzialności osobistej i oddać się całkowicie pod kierownictwo swoich przełożonych.
Ateizm - pogląd głoszący nieistnienie Boga. Ateizm nie jest grzechem wtedy, gdy człowiek niczego nie wie o Bogu albo w swoim sumieniu postawił sobie pytanie o Boga i nie potrafi uwierzyć.
Agnostycyzm - pogląd zakładający, że Boga nie można poznać w sposób racjonalny. Agnostycyzm przybiera wiele form. W niektórych przypadkach agnostyk nie neguje istnienia Boga, ale uważa, że Jego istnienie jest niemożliwe do udowodnienia czy zanegowania. Według tego poglądu wiara w Boga może opierać się tylko na ludzkich wyobrazeniach i uczuciach bez udziału rozumu.
A Bóg jedyny, prawdiwy i niepojęty dał nam poznać siebie, swoją niezgłębioną tajemnicę, w Jezusie Chrystusie. On - Chrystus - jest widzilnym obrazem niewidzialnego Boga. Jest Synem współistotnym, który stał się człowiekiem - Synem Człowieczym - rodząc się z Dziwicy Maryi za sprawą Ducha Święteg. On, <<Bóg z Boga, Światłość ze Światłości>>, zabłysnął w naszych sercach, by olśnić nas jasnością poznania chwały Bożej." (JPII)