RECYTACJA!
Uczymy się recytować! Poezja kaszubska.
autor: Anna Dąbrowska
Jak wymawiać kaszubskie głoski?
Przypomnienie
"Jiwer z pùpką", "Mój janiółk"
"Skòwrónk", "Czemù lecysz"
"Na dobranoc", "Jak tósz z kòta"
"Redosc", "Mòwa", "Wiesołi swiat"
"Kapitón"
"Gãsë w szkòdze"
"Papùga i słowik"
Wybierz wierszi naucz się go recytować po kaszubsku!
" Zymkòwé kwiôtczi", "Zymkòwé ptôchë"
"Jaskùlëczka"
"Zymk"
"Slédz i flądra"
"Òwca i kòza"
Gotowa?
Gotowy?
autor: Anna Dąbrowska
Klasa 1-2
"Skòwrónk" Aleksander Labùda Pitają sã cebieCo to je za zwónkTaczi malinëszcziWësok tam na niebie? - To je nasz skòwrónk,Spiéwôk pëszinëszczi! Co dzéń òn renëchnoPłënie w zweż niebieską, Spiéwie tak milëchnoGwes na chwałã Bòsku.
Klasa 1
"Czemù lecysz" Antoni PeplińscziCzemù lecysz w cëzé stronë, czë cë ptôszkù ù nas zle?Më téż tobie wszëtkò dómë,môłi ptôszkù òstóńże.Lecã dalek w swiata kùńce, bò tu przińdze mrozny czas.A tam swiécy złoté słuńce,òno wòłô wszëtczich nas.Zdżiną sniedżi, zdżiną lodëzakwitnie na łące kwiat.Tedë wrócã w waju dodóm,tak jak bëło z dôwnëch lat.
MENU
Klasa 2 - 3
Klasa 1 - 3
Éwa Warmòwskô
Klasa 1
MENU
Ana Dąbrowskô Anna Dąbrowska
Tłumaczenie
“Wiosenne ptaki” Dzieci się cieszą, że jest już cieplej, wkoło zielono, tak jest najlepiej. Wiosenne ptaki znowu śpiewają, swoje przybycie już ogłaszają, Wiosenne śpiewanie i w drzewach latanie, to głos skowronka jest słychać. Żurawie klangory i klekot bociani, to znak, że wiosna musi być! Kwiecień to miesiąc, kiedy czas wiosny, ptaki tańczą już wciąż na rogu. Kukułka, słowik, wilga, jaskółka, zboże chowają w naszą stodółkę.
"Zymkòwé ptôchë" Dzecë sã ceszą, że je ju cepli, wkòło zelono, tak je nôlepi Zymkòwé ptôchë znôwù spiéwają, swòje przëbëcé ju ògłôszają. Zymkòwé spiéwanié i w drzewach lôtanié,
to głos skòwrónka je czëc. Trulôczów klãgòrë i klëkòt bòcanié, to znak, że zymk mùszi bëc!Łżëkwiat to miesąc, czej je czas zymkù,
ptôchë tuńcëją ju dërch na winklu,
Kùkówka, słowik, żołna, jaskùłka, zbòżé chòwają w najã stodółkã.
MENU
Klasa 2 - 3
Ana Dąbrowskô Anna Dąbrowska
"Wiosenne kwiatki"" W trawie, na łące wida już kwiatki, a cieszą się mama, tata i dzieciaki.W domu, w ogrodziesą stokrotki, bratki, zawilce, pierwiosnki. Sasankę widać przy lesie, Julka krokusa już do domu niesie. Ze śniegu przebiśnieg się pokazuje, nasza mama się radośnie śmieje.Tulipan, narcyz w słońcu się grzeją, piękne rośliny kolorowe szaleją, Fiołek, konwalia też mają kwiaty, a dzieci je biorą do swojej chaty.
Tłumaczenie
“Zymkòwé kwiôtczi” W trôwie, na łące widac ju kwiôtczi, a ceszą sã mëma, tatk i dzôtczi. Doma, w ògardze są marzëbiónczi, jaskùlczé òczka, zawiłczi, kluczczi. Grużdżelicã je widzec przë lese, Jùlka krokùsa ju dodóm niese.Ze sniégù pòdsnéżk sã ùkazëjë,najô mëmka sã radosno smieje. Tëlpa, lilejô w słuńcù sã grzeją,
piãkné roslënë farwama szaleją. Proliszk, majewnik téż mają kwiatë, a dzecë je biorą do swòji chatë.
MENU
Klasa 2 - 3
Ana Dąbrowskô Anna Dąbrowska
Klasa 2 - 3
“Kapitan"Myślę o Kolumbie, tu każdy go zna, śnię o podróżowaniu, jak on chcę znać kraje. Patrzę na mój kompas i na statku płynę, widzę gdzie jest północ, teraz nie zaginę. Jako kapitan za sterem stoję, na północ świata mój kompas stroję. Na wschód i zachód wiatry mnie pchają, płynę na Kaszuby, tam na mnie czekają. Mapę już biorę, na dobrym jestem szlaku, płynę sobie spokojnie, leżę na hamaku. Gdzie płynąć? Gdzie płynąć? Pytam się druha. On mówi - Kaszuby! Tam będzie uciecha. Cały świat zwiedziłam, odkrywcą się stałam, Amerykę, Azję, Europę widziałam. Teraz z powrotem do domu, codziennie o nim śnię. To koniec podróżowania, szybko na Kaszuby mknę.
“Kapitón"Mëszlã ò Kòlumbie, tu kòżdi gò znaje,
snijã ò wanodze, jak òn chcã znac kraje.
Tej zdrzã na mój kómpas i na bôce płënã,
widzã gdze je norda, jô terô nie zadżinã. Jakò kapitón, za sterã stojã,
na nordã swiata, mój kómpas strojã.
Na wschód i zôpôd wiatrë mie pchają,
płënã na Kaszëbë, tam na mie żdają.
Jô kôrtã ju bierzã, na dobrim jem szlakù, płenã so spòkójno, leżã na hamakù.
Gdze płënąc? Gdze płënąc? Pëtóm sã i drëha.
Òn gôdô - Kaszëbë! Tam bãdze ùcecha!
Całi swiat jô zwiedza, òdkriwcą sã stała,
Amerikã, Azjã, Eùropã widzała.
Terô nazôd dodóm, co dzéń ò nim ju sniã.
To kùńc wanożeniô, flot na Kaszëbë mknã.
Tłumaczenie
MENU
Janusz Mamelsczi "Gãsë w szkòdze" Janusz Mamelski "Gęsi w szkodzie"
Gdy gęsi idą w żyto, tak mówią tajemniczo: ,,Żeby tak choć pół kłoska, żeby choć pół tam dostać".Gdy blisko jest już żyto, wtedy do siebie syczą: ,,Żeby choć jeden kłos, choć jeden dał nam ktoś".
Gdy gęsi były w życie, znikł umiar w apetycie: ,,Aż dwa, trzy, cztery, sześć, Najlepiej wszystko zjeść".
Daj małej szkodzie zgodę, wywołasz wielką szkodę
Czej gāsë jidą w żëtkò, tak mówią do se letkò: Żebe le chòc pół kłoska, żebe chòc pół tam dostac!"
Jak są ju krótkò żëtka, takô tam jidze gôdka: ,,Żebe chòc jeden kłos, le jeden dôł nóm chtos". Czej gāsë bëłë w żëce,
dostałë richtich hëcë: Kò dwa, trzë, sztërë, szesc, nôlepi wszëtkò zjesc".
Na môłą szkódkã zgòda mòże dac wiôlgą szkòdā.
Klasa 1 - 3
MENU
Éwa Warmòwskô
Klasa 1 - 3
MENU
Janusz Mamelsczi "Jaskùlëczka" Janusz Mamelski "Jaskółka"
Czej jaskúlka òd nas lecy w cepłé kraje, w swiat daleczi, ful stodołë, spichrze wszādze, jestkù dosc na zëmã bãdze.
Jak jaskùlka nazôd wrôcô, czej ta pierszô ju przëlôtô, ni ma stogów, pùsto w sklepach, pùsto w spichrzach, pùsto w miechach.
Pòwiédz, jaskùleczkò drogô, czemù w dalek lecysz drogã, czej môltëchù je dostatk, wrôcôsz, jak wszëtczégò brak?
,,Za nôtërë głosem jidã. Zëmą bem miã wiôlgą biédã. Nënka roda lepi wié, czedë i co kòżdi jé".
Gdy jaskółka od nas leci w ciepłe kraje, w świat daleki,tu stodoły pełne wszędzie, jadła dość na zimę będzie.Kiedy do nas wraca, właśnie rozpoczyna się przedwiośnie, nie ma stogów, znikło zboże, pusto w spichrzach i w komorze.
Powiedz, jaskółeczko droga, czemu lecisz wtedy w drogę, kiedy u nas wszystko jest, wracasz, gdy nie ma co jeść?
,,Za natury głosem biegam. Zimą czeka mnie tu bieda. Bo przyroda lepiej wie, kiedy i co każdy je".
Klasa 1 - 3
MENU
Éwa Warmòwskô
Klasa 1 - 2
MENU
Nôprzód stwòrzëł Bóg Kaszëbë, pózni w wòdë wpùscył rëbë.
Rëbë terô mòcno chcałë, jak zwiérzãta co biegałë westrzód lasów, łąk i pól, żebë nima rządzëł król.
Chãtnëch bëło wiele, tej tak ùradzëlë:
Reszą w miónkach wszëtczé rëbë bez Gduńsczégò Wikù wòdë. Piérszi chto dobãdze môl, ten to bãdze rëbów król.
Slédz tej te mijónczi wëgrôł, sadnąc na swój trón sã wëbrôł.
Flądra na to skrzëwia pësk: „Slédz je królem!? Żóden zwësk". Krzewô mùnia tak ji òsta, tak za swòje zôzdrosc dosta.
Kòżdi mùszi dobrze znac, dze je jegò bëlny plac.
Janusz Mamelsczi "Slédz i flądra"
MENU
Janusz Mamelsczi "Slédz i flądra" Janusz Mamelski "Śledź i flądra"
Najpierw stworzył Bóg Kaszuby, potem w wody wpuścił ryby.Ryby teraz bardzo chciały, jak zwierzęta, co biegały, pośród lasów, łąk i pól, żeby nimi rządził król.
Chętnych wielu mieli, więc tak rozstrzygnęli:
Przez Zatokę Gdańską ryby ruszą wszystkie na wyścigi. A kto wygra te zawody, będzie królem ryb i wody.
Śledź zaś te zawody wygrał, zasiąść na swój tron się wybrał.
Na to flądra pyszczek krzywi: ,,Śledź jest królem? Niemożliwe". Krzywa buzia jej została, zazdrość za swoje dostała.Każdy musi dobrze wiedzieć, w jakim miejscu może siedzieć.
Nôprzód stwòrzëł Bóg Kaszëbë, pózni w wòdë wpùscył rëbë.
Rëbë terô mòcno chcałë, jak zwiérzãta co biegałë westrzód lasów, łąk i pól, żebë nima rządzëł król.
Chãtnëch bëło wiele, tej tak ùradzëlë:
Reszą w miónkach wszëtczé rëbë bez Gduńsczégò Wikù wòdë. Piérszi chto dobãdze môl, ten to bãdze rëbów król.
Slédz tej te mijónczi wëgrôł, sadnąc na swój trón sã wëbrôł.
Flądra na to skrzëwia pësk: „Slédz je królem!? Żóden zwësk". Krzewô mùnia tak ji òsta, tak za swòje zôzdrosc dosta.
Kòżdi mùszi dobrze znac, dze je jegò bëlny plac.
Klasa 2-3
MENU
Papùga, czej ji pani zabôcza dwiérka w klôtce zasztëkac, wëleca bùten, na òkno, do sadu.Takô bëła mòcno swiata cekawô. Tam czëła - słowik piãkno spiéwôł,lëdzy do gòńbë codniowi zagrzéwôł.Jaż papùdze w sercu słodëchno sã stało, wnet skùczëł, szkòda, wszëtczim bëło mało. Tej papùga zdrzi i do slowika wòłô:"Jene, cëz za bòżerinka môłô!Wzerôj le na mòje farwné piórka,na mój dzób i sztôłtną mã figurkã! Mògã skakac, wrzeszczec, gadac,cëda rozmajité stwarzac,kòżdi rôd sã na mie przëzdrzi,Chteż za tobą sã òbezdrzi?" "Mòżesz wiele, mùszã przëznac,leno, jeżlë mògã wëznac,lepi méstrem bëc le w jednym,jak we wiele òstac slédnym".
Janusz Mamelsczi "Papùga i słowik"
MENU
Janusz Mamelsczi "Papùga i słowik"
Klasa 2-3
Papuga, gdy się jej pani zmyliła - w klatce drzwi nie zakluczyła, z domku wyszła, na okno i w pole, choć całkiem dobrze znosiła niewolę.Tam słyszy - słowik pięknie śpiewa, ludzi do pracy codziennej zagrzewa. Aż papudze w sercu słodziutko się stało, lecz skończył, szkoda, wszystkim było mało.
Patrzy na słowika papuga i szepcze: ,,Jejku, co to za biedulka drepcze.
Popatrz tylko na mnie, moje barwne piórka!
Śliczny dziób mój! A jaka figurka! Umiem skakać, wrzeszczeć, gadać, cuda rozmaite stwarzać, każdy chętnie na mnie wejrzy, któż za tobą się obejrzy?" ,,Umiesz dużo, muszę przyznać, ale, jeśli wolno wyznać, lepiej mistrzem być choć w jednym,
niż we wszystkim tylko średnim".
Papùga, czej ji pani zabôcza dwiérka w klôtce zasztëkac, wëleca bùten, na òkno, do sadu.Takô bëła mòcno swiata cekawô. Tam czëła - słowik piãkno spiéwôł,lëdzy do gòńbë codniowi zagrzéwôł.Jaż papùdze w sercu słodëchno sã stało, wnet skùczëł, szkòda, wszëtczim bëło mało. Tej papùga zdrzi i do słowika wòłô:"Jene, cëż za bòżerinka môłô!Wzerôj le na mòje farwné piórka,na mój dzób i sztôłtną mã figurkã! Mògã skakac, wrzeszczec, gadac,cëda rozmajité stwarzac,kòżdi rôd sã na mie przëzdrzi,Chteż za tobą sã òbezdrzi?" "Mòżesz wiele, mùszã przëznac,leno, jeżlë mògã wëznac,lepi méstrem bëc le w jednym,jak we wiele òstac slédnym".
MENU
Aleksander Majkowski
Zymk Kaczczi na jezorze, kwiôtczi na ùgòrze, A słunuszkò swiécy, skòwrónk w niebò lecy I tak bëlno spiéwô, że le sã òdzéwô.
Na słómianym dakù bòcón na òdwachù Stoji jedną nogą, a na pòle drogą Pasturk bëdło wiedze, slôdë òrôcz jedze.Kùkówczi kùkają, a pòd lasă grają Pasturcë na rogù, a tatink na progù W słuńcu sã ògrzewô, wiāze séc i spiéwô. Jaskółk czôrné roje môłé gniôzdka swòje Nad òknama lepią, a pò płotach trzepią Szaré wróble wszādze: snôżé latkò bādze.
Klasa 1 - 3
MENU
Ewa Warmòwskô
Klasa 1 - 3
MENU
Janusz Mamelsczi "Òwca i kòza" Janusz Mamelski "Owca i koza"
Przeszło latko, jesień przeszła, na Kaszuby zima przyszła. Spadły liście, spadły śniegi, trzoda w chlewie ciągle siedzi.
W jednym kojcu, blisko okna zimą z kozą mieszka owca. A na kozę i owieczkę zimno ciągnie, gdy jest wietrznie.
Koza chuda, kość na kości, cała trzęsie się nieznośnie. ,,Ale zimno! Uhu, hu! Mróz już przyszedł! Mróz jest tu!
Owca w ciepłą wełnę skryta, mróz jej wcale nie dotyka. Nawet nie wie, że on jest: ,,Mróz wnet przyjdzie! Będzie źle!"
W jednym kojcu, blisko okna zimą z kozą mieszka owca. Choć ze sobą kojec dzielą, wcale się nie rozumieją.
Przeszło latkò, jeséń przeszła, na Kaszëbë zëma przeszła. Spadłë lëstë, spadłë sniedzi, chòwa w chléwach derchem sedzy.
W jedny bùchce, bliskò òkna
zëmą z kòzą mieszka òwca. A na kòza i na òwcã
zëma cygnã òd te òkna.
Kòza zmiartô, gnôt przë gnôce, wszetkò na ni wcyg dërgòce. ,,Je to zëmno! Alaże! Mróz ju przeszedł! Mróz ju je!"
Òwca w cepłą wełnã skrëtô, mróz ji wcale nie dotëkô. Nawet nie wie, że òn je: "Mróz le przińdze! Mróz le mdze!"
W jedny bùchce, bliskò òknów, zëmą òwca z kòzą mieszkô.
Midzë nima tak sa dzeje: jedna drëdzi nie rozmieje.
Klasa 2-3
MENU
Naùcz sã wiészta na pamiãc! Pòwòdzeniô :)
Do ùzdrzeniô!
POWRÓT
autor: Anna Dąbrowska
Poezja_wiersze kaszubskie kl.1-3
Anna Dąbrowska
Created on November 21, 2020
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Essential Interactive Card
View
Happy Holidays Mobile Card
View
Christmas Invitation
View
Professional Christmas Greeting
View
Christmas present card
View
Holiday Card
View
Vintage Holiday Card
Explore all templates
Transcript
RECYTACJA!
Uczymy się recytować! Poezja kaszubska.
autor: Anna Dąbrowska
Jak wymawiać kaszubskie głoski?
Przypomnienie
"Jiwer z pùpką", "Mój janiółk"
"Skòwrónk", "Czemù lecysz"
"Na dobranoc", "Jak tósz z kòta"
"Redosc", "Mòwa", "Wiesołi swiat"
"Kapitón"
"Gãsë w szkòdze"
"Papùga i słowik"
Wybierz wierszi naucz się go recytować po kaszubsku!
" Zymkòwé kwiôtczi", "Zymkòwé ptôchë"
"Jaskùlëczka"
"Zymk"
"Slédz i flądra"
"Òwca i kòza"
Gotowa?
Gotowy?
autor: Anna Dąbrowska
Klasa 1-2
"Skòwrónk" Aleksander Labùda Pitają sã cebieCo to je za zwónkTaczi malinëszcziWësok tam na niebie? - To je nasz skòwrónk,Spiéwôk pëszinëszczi! Co dzéń òn renëchnoPłënie w zweż niebieską, Spiéwie tak milëchnoGwes na chwałã Bòsku.
Klasa 1
"Czemù lecysz" Antoni PeplińscziCzemù lecysz w cëzé stronë, czë cë ptôszkù ù nas zle?Më téż tobie wszëtkò dómë,môłi ptôszkù òstóńże.Lecã dalek w swiata kùńce, bò tu przińdze mrozny czas.A tam swiécy złoté słuńce,òno wòłô wszëtczich nas.Zdżiną sniedżi, zdżiną lodëzakwitnie na łące kwiat.Tedë wrócã w waju dodóm,tak jak bëło z dôwnëch lat.
MENU
Klasa 2 - 3
Klasa 1 - 3
Éwa Warmòwskô
Klasa 1
MENU
Ana Dąbrowskô Anna Dąbrowska
Tłumaczenie
“Wiosenne ptaki” Dzieci się cieszą, że jest już cieplej, wkoło zielono, tak jest najlepiej. Wiosenne ptaki znowu śpiewają, swoje przybycie już ogłaszają, Wiosenne śpiewanie i w drzewach latanie, to głos skowronka jest słychać. Żurawie klangory i klekot bociani, to znak, że wiosna musi być! Kwiecień to miesiąc, kiedy czas wiosny, ptaki tańczą już wciąż na rogu. Kukułka, słowik, wilga, jaskółka, zboże chowają w naszą stodółkę.
"Zymkòwé ptôchë" Dzecë sã ceszą, że je ju cepli, wkòło zelono, tak je nôlepi Zymkòwé ptôchë znôwù spiéwają, swòje przëbëcé ju ògłôszają. Zymkòwé spiéwanié i w drzewach lôtanié, to głos skòwrónka je czëc. Trulôczów klãgòrë i klëkòt bòcanié, to znak, że zymk mùszi bëc!Łżëkwiat to miesąc, czej je czas zymkù, ptôchë tuńcëją ju dërch na winklu, Kùkówka, słowik, żołna, jaskùłka, zbòżé chòwają w najã stodółkã.
MENU
Klasa 2 - 3
Ana Dąbrowskô Anna Dąbrowska
"Wiosenne kwiatki"" W trawie, na łące wida już kwiatki, a cieszą się mama, tata i dzieciaki.W domu, w ogrodziesą stokrotki, bratki, zawilce, pierwiosnki. Sasankę widać przy lesie, Julka krokusa już do domu niesie. Ze śniegu przebiśnieg się pokazuje, nasza mama się radośnie śmieje.Tulipan, narcyz w słońcu się grzeją, piękne rośliny kolorowe szaleją, Fiołek, konwalia też mają kwiaty, a dzieci je biorą do swojej chaty.
Tłumaczenie
“Zymkòwé kwiôtczi” W trôwie, na łące widac ju kwiôtczi, a ceszą sã mëma, tatk i dzôtczi. Doma, w ògardze są marzëbiónczi, jaskùlczé òczka, zawiłczi, kluczczi. Grużdżelicã je widzec przë lese, Jùlka krokùsa ju dodóm niese.Ze sniégù pòdsnéżk sã ùkazëjë,najô mëmka sã radosno smieje. Tëlpa, lilejô w słuńcù sã grzeją, piãkné roslënë farwama szaleją. Proliszk, majewnik téż mają kwiatë, a dzecë je biorą do swòji chatë.
MENU
Klasa 2 - 3
Ana Dąbrowskô Anna Dąbrowska
Klasa 2 - 3
“Kapitan"Myślę o Kolumbie, tu każdy go zna, śnię o podróżowaniu, jak on chcę znać kraje. Patrzę na mój kompas i na statku płynę, widzę gdzie jest północ, teraz nie zaginę. Jako kapitan za sterem stoję, na północ świata mój kompas stroję. Na wschód i zachód wiatry mnie pchają, płynę na Kaszuby, tam na mnie czekają. Mapę już biorę, na dobrym jestem szlaku, płynę sobie spokojnie, leżę na hamaku. Gdzie płynąć? Gdzie płynąć? Pytam się druha. On mówi - Kaszuby! Tam będzie uciecha. Cały świat zwiedziłam, odkrywcą się stałam, Amerykę, Azję, Europę widziałam. Teraz z powrotem do domu, codziennie o nim śnię. To koniec podróżowania, szybko na Kaszuby mknę.
“Kapitón"Mëszlã ò Kòlumbie, tu kòżdi gò znaje, snijã ò wanodze, jak òn chcã znac kraje. Tej zdrzã na mój kómpas i na bôce płënã, widzã gdze je norda, jô terô nie zadżinã. Jakò kapitón, za sterã stojã, na nordã swiata, mój kómpas strojã. Na wschód i zôpôd wiatrë mie pchają, płënã na Kaszëbë, tam na mie żdają. Jô kôrtã ju bierzã, na dobrim jem szlakù, płenã so spòkójno, leżã na hamakù. Gdze płënąc? Gdze płënąc? Pëtóm sã i drëha. Òn gôdô - Kaszëbë! Tam bãdze ùcecha! Całi swiat jô zwiedza, òdkriwcą sã stała, Amerikã, Azjã, Eùropã widzała. Terô nazôd dodóm, co dzéń ò nim ju sniã. To kùńc wanożeniô, flot na Kaszëbë mknã.
Tłumaczenie
MENU
Janusz Mamelsczi "Gãsë w szkòdze" Janusz Mamelski "Gęsi w szkodzie"
Gdy gęsi idą w żyto, tak mówią tajemniczo: ,,Żeby tak choć pół kłoska, żeby choć pół tam dostać".Gdy blisko jest już żyto, wtedy do siebie syczą: ,,Żeby choć jeden kłos, choć jeden dał nam ktoś". Gdy gęsi były w życie, znikł umiar w apetycie: ,,Aż dwa, trzy, cztery, sześć, Najlepiej wszystko zjeść". Daj małej szkodzie zgodę, wywołasz wielką szkodę
Czej gāsë jidą w żëtkò, tak mówią do se letkò: Żebe le chòc pół kłoska, żebe chòc pół tam dostac!" Jak są ju krótkò żëtka, takô tam jidze gôdka: ,,Żebe chòc jeden kłos, le jeden dôł nóm chtos". Czej gāsë bëłë w żëce, dostałë richtich hëcë: Kò dwa, trzë, sztërë, szesc, nôlepi wszëtkò zjesc". Na môłą szkódkã zgòda mòże dac wiôlgą szkòdā.
Klasa 1 - 3
MENU
Éwa Warmòwskô
Klasa 1 - 3
MENU
Janusz Mamelsczi "Jaskùlëczka" Janusz Mamelski "Jaskółka"
Czej jaskúlka òd nas lecy w cepłé kraje, w swiat daleczi, ful stodołë, spichrze wszādze, jestkù dosc na zëmã bãdze. Jak jaskùlka nazôd wrôcô, czej ta pierszô ju przëlôtô, ni ma stogów, pùsto w sklepach, pùsto w spichrzach, pùsto w miechach. Pòwiédz, jaskùleczkò drogô, czemù w dalek lecysz drogã, czej môltëchù je dostatk, wrôcôsz, jak wszëtczégò brak? ,,Za nôtërë głosem jidã. Zëmą bem miã wiôlgą biédã. Nënka roda lepi wié, czedë i co kòżdi jé".
Gdy jaskółka od nas leci w ciepłe kraje, w świat daleki,tu stodoły pełne wszędzie, jadła dość na zimę będzie.Kiedy do nas wraca, właśnie rozpoczyna się przedwiośnie, nie ma stogów, znikło zboże, pusto w spichrzach i w komorze. Powiedz, jaskółeczko droga, czemu lecisz wtedy w drogę, kiedy u nas wszystko jest, wracasz, gdy nie ma co jeść? ,,Za natury głosem biegam. Zimą czeka mnie tu bieda. Bo przyroda lepiej wie, kiedy i co każdy je".
Klasa 1 - 3
MENU
Éwa Warmòwskô
Klasa 1 - 2
MENU
Nôprzód stwòrzëł Bóg Kaszëbë, pózni w wòdë wpùscył rëbë. Rëbë terô mòcno chcałë, jak zwiérzãta co biegałë westrzód lasów, łąk i pól, żebë nima rządzëł król. Chãtnëch bëło wiele, tej tak ùradzëlë: Reszą w miónkach wszëtczé rëbë bez Gduńsczégò Wikù wòdë. Piérszi chto dobãdze môl, ten to bãdze rëbów król. Slédz tej te mijónczi wëgrôł, sadnąc na swój trón sã wëbrôł. Flądra na to skrzëwia pësk: „Slédz je królem!? Żóden zwësk". Krzewô mùnia tak ji òsta, tak za swòje zôzdrosc dosta. Kòżdi mùszi dobrze znac, dze je jegò bëlny plac.
Janusz Mamelsczi "Slédz i flądra"
MENU
Janusz Mamelsczi "Slédz i flądra" Janusz Mamelski "Śledź i flądra"
Najpierw stworzył Bóg Kaszuby, potem w wody wpuścił ryby.Ryby teraz bardzo chciały, jak zwierzęta, co biegały, pośród lasów, łąk i pól, żeby nimi rządził król. Chętnych wielu mieli, więc tak rozstrzygnęli: Przez Zatokę Gdańską ryby ruszą wszystkie na wyścigi. A kto wygra te zawody, będzie królem ryb i wody. Śledź zaś te zawody wygrał, zasiąść na swój tron się wybrał. Na to flądra pyszczek krzywi: ,,Śledź jest królem? Niemożliwe". Krzywa buzia jej została, zazdrość za swoje dostała.Każdy musi dobrze wiedzieć, w jakim miejscu może siedzieć.
Nôprzód stwòrzëł Bóg Kaszëbë, pózni w wòdë wpùscył rëbë. Rëbë terô mòcno chcałë, jak zwiérzãta co biegałë westrzód lasów, łąk i pól, żebë nima rządzëł król. Chãtnëch bëło wiele, tej tak ùradzëlë: Reszą w miónkach wszëtczé rëbë bez Gduńsczégò Wikù wòdë. Piérszi chto dobãdze môl, ten to bãdze rëbów król. Slédz tej te mijónczi wëgrôł, sadnąc na swój trón sã wëbrôł. Flądra na to skrzëwia pësk: „Slédz je królem!? Żóden zwësk". Krzewô mùnia tak ji òsta, tak za swòje zôzdrosc dosta. Kòżdi mùszi dobrze znac, dze je jegò bëlny plac.
Klasa 2-3
MENU
Papùga, czej ji pani zabôcza dwiérka w klôtce zasztëkac, wëleca bùten, na òkno, do sadu.Takô bëła mòcno swiata cekawô. Tam czëła - słowik piãkno spiéwôł,lëdzy do gòńbë codniowi zagrzéwôł.Jaż papùdze w sercu słodëchno sã stało, wnet skùczëł, szkòda, wszëtczim bëło mało. Tej papùga zdrzi i do slowika wòłô:"Jene, cëz za bòżerinka môłô!Wzerôj le na mòje farwné piórka,na mój dzób i sztôłtną mã figurkã! Mògã skakac, wrzeszczec, gadac,cëda rozmajité stwarzac,kòżdi rôd sã na mie przëzdrzi,Chteż za tobą sã òbezdrzi?" "Mòżesz wiele, mùszã przëznac,leno, jeżlë mògã wëznac,lepi méstrem bëc le w jednym,jak we wiele òstac slédnym".
Janusz Mamelsczi "Papùga i słowik"
MENU
Janusz Mamelsczi "Papùga i słowik"
Klasa 2-3
Papuga, gdy się jej pani zmyliła - w klatce drzwi nie zakluczyła, z domku wyszła, na okno i w pole, choć całkiem dobrze znosiła niewolę.Tam słyszy - słowik pięknie śpiewa, ludzi do pracy codziennej zagrzewa. Aż papudze w sercu słodziutko się stało, lecz skończył, szkoda, wszystkim było mało. Patrzy na słowika papuga i szepcze: ,,Jejku, co to za biedulka drepcze. Popatrz tylko na mnie, moje barwne piórka! Śliczny dziób mój! A jaka figurka! Umiem skakać, wrzeszczeć, gadać, cuda rozmaite stwarzać, każdy chętnie na mnie wejrzy, któż za tobą się obejrzy?" ,,Umiesz dużo, muszę przyznać, ale, jeśli wolno wyznać, lepiej mistrzem być choć w jednym, niż we wszystkim tylko średnim".
Papùga, czej ji pani zabôcza dwiérka w klôtce zasztëkac, wëleca bùten, na òkno, do sadu.Takô bëła mòcno swiata cekawô. Tam czëła - słowik piãkno spiéwôł,lëdzy do gòńbë codniowi zagrzéwôł.Jaż papùdze w sercu słodëchno sã stało, wnet skùczëł, szkòda, wszëtczim bëło mało. Tej papùga zdrzi i do słowika wòłô:"Jene, cëż za bòżerinka môłô!Wzerôj le na mòje farwné piórka,na mój dzób i sztôłtną mã figurkã! Mògã skakac, wrzeszczec, gadac,cëda rozmajité stwarzac,kòżdi rôd sã na mie przëzdrzi,Chteż za tobą sã òbezdrzi?" "Mòżesz wiele, mùszã przëznac,leno, jeżlë mògã wëznac,lepi méstrem bëc le w jednym,jak we wiele òstac slédnym".
MENU
Aleksander Majkowski
Zymk Kaczczi na jezorze, kwiôtczi na ùgòrze, A słunuszkò swiécy, skòwrónk w niebò lecy I tak bëlno spiéwô, że le sã òdzéwô. Na słómianym dakù bòcón na òdwachù Stoji jedną nogą, a na pòle drogą Pasturk bëdło wiedze, slôdë òrôcz jedze.Kùkówczi kùkają, a pòd lasă grają Pasturcë na rogù, a tatink na progù W słuńcu sã ògrzewô, wiāze séc i spiéwô. Jaskółk czôrné roje môłé gniôzdka swòje Nad òknama lepią, a pò płotach trzepią Szaré wróble wszādze: snôżé latkò bādze.
Klasa 1 - 3
MENU
Ewa Warmòwskô
Klasa 1 - 3
MENU
Janusz Mamelsczi "Òwca i kòza" Janusz Mamelski "Owca i koza"
Przeszło latko, jesień przeszła, na Kaszuby zima przyszła. Spadły liście, spadły śniegi, trzoda w chlewie ciągle siedzi. W jednym kojcu, blisko okna zimą z kozą mieszka owca. A na kozę i owieczkę zimno ciągnie, gdy jest wietrznie. Koza chuda, kość na kości, cała trzęsie się nieznośnie. ,,Ale zimno! Uhu, hu! Mróz już przyszedł! Mróz jest tu! Owca w ciepłą wełnę skryta, mróz jej wcale nie dotyka. Nawet nie wie, że on jest: ,,Mróz wnet przyjdzie! Będzie źle!" W jednym kojcu, blisko okna zimą z kozą mieszka owca. Choć ze sobą kojec dzielą, wcale się nie rozumieją.
Przeszło latkò, jeséń przeszła, na Kaszëbë zëma przeszła. Spadłë lëstë, spadłë sniedzi, chòwa w chléwach derchem sedzy. W jedny bùchce, bliskò òkna zëmą z kòzą mieszka òwca. A na kòza i na òwcã zëma cygnã òd te òkna. Kòza zmiartô, gnôt przë gnôce, wszetkò na ni wcyg dërgòce. ,,Je to zëmno! Alaże! Mróz ju przeszedł! Mróz ju je!" Òwca w cepłą wełnã skrëtô, mróz ji wcale nie dotëkô. Nawet nie wie, że òn je: "Mróz le przińdze! Mróz le mdze!" W jedny bùchce, bliskò òknów, zëmą òwca z kòzą mieszkô. Midzë nima tak sa dzeje: jedna drëdzi nie rozmieje.
Klasa 2-3
MENU
Naùcz sã wiészta na pamiãc! Pòwòdzeniô :)
Do ùzdrzeniô!
POWRÓT
autor: Anna Dąbrowska