Świąteczne zagadki - Jolanta Werbińska

Wesołych Świąt!

Gałązki zielone igiełkami usianema to drzewko świąteczne, przez dzieci kochane.

W święta uroczyste, grudniowe. Gdy do Wigilii już wszystko gotowe.Wisi kolorowa, okrągła i szklana, od choinkowych lampek rozgrzana.

Długim sznurem choinkę oplatają i ją pięknie oświetlają.

Dzielimy się nim w Wigilię,gdy pierwsza gwiazdka zaświeci. Łamią się nim dziadkowie, rodzice oraz dzieci.

Zalepione starannie, falbanka na obrzeżu. Z kapustą i grzybami czekają na talerzu.

Od Mikołaja je dostajemyi pod choinką odnajdujemy. Gdy tylko skończy się wieczerza, każdy z radością po nie zmierza.

Słowa i słóweczkaz uśmiechem powiedziane, szczere, wzruszające, do bliskich skierowane. Wypowiadasz je z sercem, gdy dzielisz się opłatkiem, wzruszenia łzę czasami wycierając ukradkiem.

Długi i wiotki, lecz to nie szal. I nie nadaje się on na bal. Przystroić może – ale choinkę, a nie chłopczyka albo dziewczynkę. Owiniesz nim pięknie choinkę całą, robiąc z niej damę iście wspaniałą!

Mogą być suszonelub marynowane, w Boże Narodzenie do potraw dodawane. Znajdziesz je w kapuście i w uszkach do barszczyku. Czy wiecie, o czym mowa, dziewczynko i chłopczyku?

Niepozorna rybkaw oleju lub śmietanie. Również w dzień Wigilii stanowi pyszne danie.

Słodkowodna to ryba,z dużą łuską na grzbiecie. W galarecie lub po grecku w dzień Wigilii ją zjecie.

Cztery nogi i poroże,a na szyi dzwonek. Ciągnie sanie Mikołaja w wigilijny dzionek.

Choć ma liczne uszka,to jest jak pień głuchy. Napełniają nim w święta wszyscy swoje brzuchy.

W gospodarstwie na wsi domkiem jest dla koni,lecz kiedyś, w noc cudowną, Jezuska chroniła.

Co roku wyrusza w długą drogę.Czerwoną ma czapę i długą białą brodę. Wyraz twarzy uśmiechnięty. Czy już wiecie, kto to taki?

Do zobaczenia!

Przygotowała: Jolanta Werbinska