QUIZ
kto jest kim?
Bohaterowie Dżumy
START
PYTANIE 1/9
Utwór ma być kroniką epidemii, która dotknęła Oran. Kronikarz nie eksponuje własnego doświadczenia, ale jest jedym z pierwszych świadków rozwoju choroby ze względu na wykonywaną profesję. Można powiedzieć, że towarzyszy dżumie od początku do końca. Swoją relację uzupełnia notatkami przyjaciela Jeana Tarrou.
Joseph Grand
Bernard Rieux
Cottard
Nim klikniesz dalej - wykonaj zadanie:
dobrze
DALEJ
PYTANIE 2/9
Dr Rieux nie godzi się z sytuacją w mieście i mimo świadomości tego, że nie wygra z dżumą, pracuje w czasie choroby ponad swoje siły, po 20 godz. dziennie. Stara się zorganizować działania prefektury, czeka na serum, chodzi do pacjentów. Przekonanie o tym, że życie jest najwyższą wartością i jedyną rzeczą, która jest nam dana, oraz bunt wobec swojej bezsilności charakteryzował również jednego z filozofów.
Dobrze!
następny
PYTANIE 3/9
Dla samego Rieux największym bohaterem był niepozorny, zupełnie zwyczajny urzędnik. Jego heroizm objawiał się tym, że w czasie epidemii ani jego życie, ani system wartości nie uległy zmianie. Po swojej pracy w merostwie rzetelnie prowadził statystyki zachorowań i zgonów dla dra Rieux.
Jean Tarrou
Joseph Grand
Raymond Rambert
dobrze!
następny
PYTANIE 4/9
Bohaterem powieści jest też miasto. Do tej pory tętniące życiem, w którym ludzie pracowali, kochali się, oddawali się prostym przyjemnościom. Ich rutyna zostaje przerwana wraz z pojawieniem się choroby. Przykładem tego może być staruszek, który dopóki nie pojawiła się dżuma, codziennie karmił ... i pluł na nie z balkonu.
Dobrze!
następny
PYTANIE 5/9
Grand uratował sąsiada, który próbował się powiesić. To jedyny człowiek, któremu choroba nie przeszkadza. Wszyscy myślą o dżumie, więc zapominają o nim i jego niejasnej, mrocznej przeszłości. Mężczyzna stara się więc pokazać od jak najlepszej strony, jakby dostał drugą szansę (chodzi po kawiarniach, korzysta z życia). Smutny i samotny przed epidemią, teraz staje się radosny i otwarty na innych. Nie chce walczyć z chorobą.
Jean Tarrou
Raymond Rambert
Cottard
dobrze!
następny
PYTANIE 6/9
Kiedy śledzimy przebieg epidemii - kolejne statystyki, zamianę instytucji publicznych w szpitale i izolatoria, nakładanie kwarantanny, wprowadzanie przez Rieux obostrzeń, masowe pogrzeby (obraz pustych tramwajów jadących przez miasto, bo zawożą zwłoki do dołów, gdzie zostaną zasypane wapnem) itd. - mieszkańcy przyjmują różne postawy. Albo wychodzą na ulice, chcą być w grupie, zaprzeczają dżumie, udają, że śmierć ich nie dotyczy; albo szukają sensu u Paneloux. Czyli gdzie?
DOBRZE!
NASTĘPNY
PYTANIE 7/9
Ojciec Paneloux wygłasza dwa kazania, które różnią się od siebie. W pierwszym mówi o tym, że choroba to kara za grzechy, stawia siebie w roli mentora. W drugim:„Paneloux mówił tonem łagodniejszym, z większym namysłem niż za pierwszym razem i zebrani zauważyli, że z wahaniem dobiera słowa. Rzecz ciekawsza, że nie mówił już >wy<, ale >my<”. Porusza problem teodycei - Bożej sprawiedliwości. Co powoduje tę zmianę?
Obecność razem z Rieux przy śmierci syna sędziego Ottona
Wrażenie, jakie robią na Paneloux statystyki Granda
Długie dni modlitwy i skupienia
DObrze!
następny
PYTANIE 8/9
Raymond Rambert przybywa do Oranu tuż przed tym, kiedy bramy miasta zostają zamknięte. Początkowo jego działania skupiają się na tym, jak nielegalnie opuścić to miejsce. Podejmuje liczne starania, podkreślając, że nie jest stąd. Ostatecznia dołącza do formacji sanitarnych i niesie pomoc chorym na dżumę. Kim był z zawodu?
RIGHT!
NASTĘPNY
PYTANIE 9/9
W kronice Rieux ważne miejsce zajmują notatki Jeana Tarrou. Przybywa on do miasta z zewnątrz, nie wiadomo do końca, czym się zajmuje. Szuka spokoju wewnętrznego. Podczas epidemii organizuje formacje sanitarne, pracuje tam razem z Rambertem i Grandem, pomagając Rieux. Zaprzyjaźnia się z lekarzem. Ostatecznie sam pada ofiarą dżumy - umiera w spokoju w domu doktora i jego matki. Tarrou walczy ze śmiercią i zobojętnieniem - świadomości, że życie jest największą wartością, nabiera jeszcze w młodości. Stara się zrzucić wyrzuty sumienia, że jego ojciec zajmował się:
karą śmierci
eksperymentami medycznymi
wysyłaniem ludzi do więzień
NIM PRZEJDZIESZ DALEJ - przeczytaj fragment rozmowy Rieux i Tarrou
DOBRZE!
NASTĘPNY
PARABOLICZNOŚĆ
Wskaż cechy, które pokazują, że Dżuma jest powieścią paraboliczną, a tytułowa choroba jest metaforą zła. W tym celu kliknij w ikonki, które odeślą Cię do zadań, a następnie wróć tu i przejdź do kolejnej strony.
NASTĘPNY
na koniec garść cytatów
cytat
cytat
cytat
KONTEKST: HISTORIA
KONTEKST:FILOZOFIA
KONIEC
dżuma_bohaterowie
Dorota Sech
Created on November 15, 2020
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Smart Quiz
View
Essential Quiz
View
Practical Quiz
View
Akihabara Quiz
View
Christmas Spirit Test
View
Piñata Challenge
View
Math Calculations
Explore all templates
Transcript
QUIZ
kto jest kim?
Bohaterowie Dżumy
START
PYTANIE 1/9
Utwór ma być kroniką epidemii, która dotknęła Oran. Kronikarz nie eksponuje własnego doświadczenia, ale jest jedym z pierwszych świadków rozwoju choroby ze względu na wykonywaną profesję. Można powiedzieć, że towarzyszy dżumie od początku do końca. Swoją relację uzupełnia notatkami przyjaciela Jeana Tarrou.
Joseph Grand
Bernard Rieux
Cottard
Nim klikniesz dalej - wykonaj zadanie:
dobrze
DALEJ
PYTANIE 2/9
Dr Rieux nie godzi się z sytuacją w mieście i mimo świadomości tego, że nie wygra z dżumą, pracuje w czasie choroby ponad swoje siły, po 20 godz. dziennie. Stara się zorganizować działania prefektury, czeka na serum, chodzi do pacjentów. Przekonanie o tym, że życie jest najwyższą wartością i jedyną rzeczą, która jest nam dana, oraz bunt wobec swojej bezsilności charakteryzował również jednego z filozofów.
Dobrze!
następny
PYTANIE 3/9
Dla samego Rieux największym bohaterem był niepozorny, zupełnie zwyczajny urzędnik. Jego heroizm objawiał się tym, że w czasie epidemii ani jego życie, ani system wartości nie uległy zmianie. Po swojej pracy w merostwie rzetelnie prowadził statystyki zachorowań i zgonów dla dra Rieux.
Jean Tarrou
Joseph Grand
Raymond Rambert
dobrze!
następny
PYTANIE 4/9
Bohaterem powieści jest też miasto. Do tej pory tętniące życiem, w którym ludzie pracowali, kochali się, oddawali się prostym przyjemnościom. Ich rutyna zostaje przerwana wraz z pojawieniem się choroby. Przykładem tego może być staruszek, który dopóki nie pojawiła się dżuma, codziennie karmił ... i pluł na nie z balkonu.
Dobrze!
następny
PYTANIE 5/9
Grand uratował sąsiada, który próbował się powiesić. To jedyny człowiek, któremu choroba nie przeszkadza. Wszyscy myślą o dżumie, więc zapominają o nim i jego niejasnej, mrocznej przeszłości. Mężczyzna stara się więc pokazać od jak najlepszej strony, jakby dostał drugą szansę (chodzi po kawiarniach, korzysta z życia). Smutny i samotny przed epidemią, teraz staje się radosny i otwarty na innych. Nie chce walczyć z chorobą.
Jean Tarrou
Raymond Rambert
Cottard
dobrze!
następny
PYTANIE 6/9
Kiedy śledzimy przebieg epidemii - kolejne statystyki, zamianę instytucji publicznych w szpitale i izolatoria, nakładanie kwarantanny, wprowadzanie przez Rieux obostrzeń, masowe pogrzeby (obraz pustych tramwajów jadących przez miasto, bo zawożą zwłoki do dołów, gdzie zostaną zasypane wapnem) itd. - mieszkańcy przyjmują różne postawy. Albo wychodzą na ulice, chcą być w grupie, zaprzeczają dżumie, udają, że śmierć ich nie dotyczy; albo szukają sensu u Paneloux. Czyli gdzie?
DOBRZE!
NASTĘPNY
PYTANIE 7/9
Ojciec Paneloux wygłasza dwa kazania, które różnią się od siebie. W pierwszym mówi o tym, że choroba to kara za grzechy, stawia siebie w roli mentora. W drugim:„Paneloux mówił tonem łagodniejszym, z większym namysłem niż za pierwszym razem i zebrani zauważyli, że z wahaniem dobiera słowa. Rzecz ciekawsza, że nie mówił już >wy<, ale >my<”. Porusza problem teodycei - Bożej sprawiedliwości. Co powoduje tę zmianę?
Obecność razem z Rieux przy śmierci syna sędziego Ottona
Wrażenie, jakie robią na Paneloux statystyki Granda
Długie dni modlitwy i skupienia
DObrze!
następny
PYTANIE 8/9
Raymond Rambert przybywa do Oranu tuż przed tym, kiedy bramy miasta zostają zamknięte. Początkowo jego działania skupiają się na tym, jak nielegalnie opuścić to miejsce. Podejmuje liczne starania, podkreślając, że nie jest stąd. Ostatecznia dołącza do formacji sanitarnych i niesie pomoc chorym na dżumę. Kim był z zawodu?
RIGHT!
NASTĘPNY
PYTANIE 9/9
W kronice Rieux ważne miejsce zajmują notatki Jeana Tarrou. Przybywa on do miasta z zewnątrz, nie wiadomo do końca, czym się zajmuje. Szuka spokoju wewnętrznego. Podczas epidemii organizuje formacje sanitarne, pracuje tam razem z Rambertem i Grandem, pomagając Rieux. Zaprzyjaźnia się z lekarzem. Ostatecznie sam pada ofiarą dżumy - umiera w spokoju w domu doktora i jego matki. Tarrou walczy ze śmiercią i zobojętnieniem - świadomości, że życie jest największą wartością, nabiera jeszcze w młodości. Stara się zrzucić wyrzuty sumienia, że jego ojciec zajmował się:
karą śmierci
eksperymentami medycznymi
wysyłaniem ludzi do więzień
NIM PRZEJDZIESZ DALEJ - przeczytaj fragment rozmowy Rieux i Tarrou
DOBRZE!
NASTĘPNY
PARABOLICZNOŚĆ
Wskaż cechy, które pokazują, że Dżuma jest powieścią paraboliczną, a tytułowa choroba jest metaforą zła. W tym celu kliknij w ikonki, które odeślą Cię do zadań, a następnie wróć tu i przejdź do kolejnej strony.
NASTĘPNY
na koniec garść cytatów
cytat
cytat
cytat
KONTEKST: HISTORIA
KONTEKST:FILOZOFIA
KONIEC