Mały Książę - opowiastka czy baśń

Opowiastka dla dzieci czy mądra baśń dla wszystkich?

ANTOINE DE SAINT-EXUPERY

"MAŁY KSIĄŻĘ"

Czym ta książka was ujęła? Czy w przypadku "Małego Księcia" można mówić o dziele ponadczasowym? Jeśli tak, to dlaczego? A jeśli nie, to dlaczego?

notatka

„W jaki sposób kończy się historia Małego Księcia? Jaki jest sens zakończenia?

notatka

Czy "Mały Książę" to baśń?

TAK

• obecność elementów fantastycznych (Mały Książę i jego planeta, planety odwiedzane przez bohatera, tajemniczy sposób pojawienia się Małego Księcia na pustyni, niejasny sposób przemieszczania się Małego Księcia po świecie) • czas akcji jest nieokreślony, można jedynie odnosić się do informacji szczątkowych (np. kiedy miałem sześć lat), obecność w świecie przedstawionym elementów wskazujących na XX wiek (samolot, pociąg) • miejsce akcji jest w przeważającej mierze nieokreślone; tylko Ziemia i Sahara pozwalają określić przestrzeń pod względem geograficznym; • motyw walki dobra ze złem (np. walka Małego Księcia z baobabami symbolizującymi zło niewiadomego pochodzenia; „walka” między światem dzieci i światem dorosłych)

notatka

Czy "Mały Książę" to baśń?

NIE

• inne niż w baśni zakończenie (dobro nie wygrywa, ponieważ Mały Książę umiera) • brak podziału na postaci dobre i złe • występowanie wielu symboli • obecność treści filozoficznych (np. obecność dobra i zła w świecie; sens i cel ludzkiego życia)

notatka

"Mały Książę" to utwór niezwykły

Niezwykłość Małego Księcia uwidacznia się w tym, że jest to książka zarówno dla dzieci, młodzieży, jak i dorosłych. Obecność elementów baśniowych, dziecięcy bohater tytułowy, ilustracje wykonane przez Exupéry’ego powodują, że książka jest bliska młodym odbiorcom. Mały Książę, choćby z racji dedykacji, może być też czytany przez dorosłych. Symbole, aforyzmy, pouczenia obecne w dziele Exupéry’ego są kierowane do dorosłych – dają im szansę zrozumienia istotnych wartości w życiu, takich jak: miłość, odpowiedzialność, przyjaźń, pozwalają przypomnieć sobie, że sami też kiedyś byli dziećmi, potrafili się wzruszać i cieszyć.

Dziękuję!

Anita Czernik-Kubiak