cesarstwo bizantyjskie

Cesarstwa bizantyjskie

Średniowiecze – epoka w historii Europy trwająca od V do XV wieku, która rozpoczęła się wraz z upadkiem cesarstwa zachodniorzymskiego i trwała do epoki renesansu i wielkich odkryć geograficznych. Jest środkowym okresem w tradycyjnym podziale historii Europy na starożytność, średniowiecze i nowożytność.

• Średniowiecze – ramy czasowe
• Ramy czasowe średniowiecza obejmują w Europie nawet 10 wieków.
• Średniowiecze – ramy czasowe w Europie
• Początek – 476 r. upadek cesarstwa zachodniorzymskiego
• Koniec – 1453 r. zdobycie Konstantynopola przez Turków, 1452–1455 r. wynalezienie druku przez Gutenberga (wydruk Biblii), 1492 r. odkrycie Ameryki przez KrzysztofaKolumba

Średniowiecze – ramy czasowe w Polsce Początek – X w. Koniec – przełom XV i XVI w.

Cesarstwo bizantyjskie Cesarstwo bizantyjskie, nazywane Bizancjum, istniało w latach 395–1453. Jego stolicą był Konstantynopol. Jednym z wybitniejszych bizantyjskich cesarzy był Justynian Wielki. Cezaropapizm to system polityczny funkcjonujący w Bizancjum. Bizantyjczycy mieli duże osiągnięcia w sztuce i architekturze. W cesarstwie bizantyjskim rozwijał się obrządek wschodni chrześcijaństwa. Bizancjum upadło po zdobyciu Konstantynopola przez Turków w 1453 r.

Od połowy IV wieku regułą stały się jednoczesne rządy dwóch cesarzy – jednego w Europie i Afryce (poza Egiptem), a drugiego w okolicach Konstantynopola – Syria, Egipt oraz reszta Azji Mniejszej. Rozgraniczenie to pokrywało się z podziałem językowym – zachód mówił po łacinie a na Wschodzie dominowała greka. W ten właśnie sposób Teodozjusz w roku 395, podzielił cesarstwo między swoich dwóch synó

1. Stolicą Konstantynopol (Bizancjum) 2. Podstawy funkcjonowania państwa: a. rozwinięta gospodarka b. kompetentna kadra urzędnicza c. skuteczna służba dyplomatyczna d. silna armia e.język grecki f.prawosławie

1. Stolicą Rzym 2. Podstawy funkcjonowania państwa: a. brak gospodarki b. ruina -powstawanie nowych państw c. królowie d. powstawanie armii e.język łaciński f rzymsko katolicka

Prawosławie – jeden z głównych odłamów chrześcijaństwa. Termin oznacza również ogół zasad wiary i życia religijnego, do których odwołuje się Cerkiew prawosławna.t

Chrześcijaństwo (gr. Χριστιανισμóς, łac. Christianitas) – monoteistyczna religia objawiona, określana niekiedy jako „chrystianizm

Wielka schizma wschodnia[a] – rozłam w chrześcijaństwie na Kościół wschodni i zachodni. Za symboliczną datę tego wydarzenia przyjmuje się rok 1054. Nie był to jednorazowy akt, lecz proces, który rozciągał się w szerokich ramach chronologicznych, trwający aż do XIII w. Wtedy wiele osób nie zdawało sobie sprawy z istnienia schizmy. Winą za jej powstanie obarcza się zarówno Rzym, jak i Konstantynopol.

różnice cywilizacyjno-kulturowe (bogaty wschód, biedny zachód); patriarchowie Konstantynopola nie chcieli podporządkować się papieżom; oskarżenie o odejście Kościoła rzymskiego od czystości kultu; spór o pochodzenie Ducha Świętego; wzajemne obłożenie się klątwą przez Kościoły Wschodni i Zachodni 1054 (prawosławie i katolicyzm);

Styl romański

Styl gotycki

Dziękuję!