herezje

Jezus Chrystus Bóg - człowiek

WIERZĘ w jednego Pana Jezusa Chrystusa, Syna Bożego Jednorodzonego, który z Ojca jest zrodzony przed wszystkimi wiekami. Bóg z Boga, światłość ze światłości. Bóg prawdziwy z Boga prawdziwego. Zrodzony, a nie stworzony, współistotny Ojcu, a przez Niego wszystko się stało. On to dla nas, ludzi, i dla naszego zbawienia zstąpił z nieba. I za sprawą Ducha Świętego przyjął ciało z Maryi Dziewicy, i stał się człowiekiem. Ukrzyżowany również za nas, pod Poncjuszem Piłatem został umęczony i pogrzebany. I zmartwychwstał dnia trzeciego, jak oznajmia Pismo. I wstąpił do nieba; siedzi po prawicy Ojca. I powtórnie przyjdzie w chwale sądzić żywych i umarłych: a królestwu Jego nie będzie końca.

Adopcjanizm

Arianizm

Doketyzm

Ariusz i jego uczniowie głosili, że prawdziwym Bogiem jest tylko Ojciec. Syn Boży nie jest równy Ojcu, nie ma tej samej Boskiej natury, jest najdoskonalszym, ale jednak tylko stworzeniem. Ta nauka w krótkim czasie zyskała wielu zwolenników i podzieliła Kościół, który dopiero co wyszedł z podziemia po epoce prześladowań. Cesarz Konstantyn, który zwołał pierwszy sobór powszechny do Nicei (325), nie znał się na teologii, zależało mu jednak na jedności Kościoła. Biskupi wbrew twierdzeniom Ariusza podkreślili równość Ojca i Syna. Dyskretny urok arianizmu daje o sobie znać i dziś. To właśnie ze współczesnymi arianami polemizuje Benedykt XVI w swojej książce „Jezus z Nazaretu”. Jeśli z Ewangelii wytniemy prawdę o tym, że w Jezusie kryje się prawdziwa obecność Boga, zadajemy jej cios w serce – dowodzi Papież. „Co takiego właściwie dał nam Chrystus, jeśli nie zbudował światowego pokoju, powszechnego dobrobytu, lepszego świata? Co nam przyniósł?” – pyta retorycznie. „Odpowiedź jest całkiem prosta: Boga”.

Paweł z Samosaty – biskup Antiochii (III w. ) głosił pogląd, że Jezus był tylko adoptowanym, a nie naturalnym Synem Bożym. Nauka ta została potępiona przez synod w Antiochii w 268r.

W II wieku pojawiła się wczesnochrześcijańska doktryna chrystologiczna, która kwestionowała podstawowe dogmaty wiary chrześcijańskiej, czyli wcielenie i zbawienie ludzkości poprzez mękę, śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa. Nazywała się Doketyzmem (gr. dokein – wydawać się, mniemać, przypuszczać). Według doketyzmu Jezus Chrystus był tylko pozornie człowiekiem. Nie miał bowiem rzeczywistego, fizycznego ciała ludzkiego, ale jedynie eteryczne ciało niebiańskie. Tym samym pozorne były również jego cierpienia i śmierć na krzyżu. W niektórych nurtach uważano na przykład, że zamiast Syna Bożego cierpiał Szymon Cyrenejczyk. Od pierwszego soboru nicejskiego (325) doketyzm był uznawany przez chrześcijaństwo za herezję.

Apolinaryzm

Nestorianizm

Monofizytyzm

KKKK87. Co oznacza, że Jezus Chrystus jest prawdziwym Bogiem i prawdziwym człowiekiem? Jezus jest niepodzielnie prawdziwym Bogiem i prawdziwym człowiekiem w jedności swojej Osoby Boskiej. Jest On Synem Bożym, który „zrodzony, a nie stworzony, współistotny Ojcu" stał się prawdziwie człowiekiem, naszym bratem, nie przestając przez to być Bogiem, naszym Panem. KKKK89. W jaki sposób Kościół wyznaje tajemnicę Wcielenia? Wyznaje ją twierdząc, że Jezus Chrystus jest prawdziwym Bogiem i prawdziwym człowiekiem, ma dwie natury, Boską i ludzką, nie pomieszane, ale zjednoczone w jednej Osobie Syna Bożego. Wszystko w człowieczeństwie Jezusa cuda, cierpienia, śmierć powinno więc być przypisywane Jego Osobie Boskiej, która działa przez przyjętą ludzką naturę.

"O Synu Jedyny i Słowo Boga, będąc nieśmiertelny, raczyłeś dla naszego zbawienia przyjąć ciało ze świętej Bożej Rodzicielki i zawsze Dziewicy Maryi. Bez żadnej odmiany stałeś się człowiekiem i zostałeś ukrzyżowany. O Chryste Boże, który przez swoją śmierć zniweczyłeś śmierć, który jesteś Jednym z Trójcy Świętej, uwielbiony z Ojcem i Duchem Świętym, zbaw nas!"

(Liturgia bizantyjska św. Jana Chryzostoma)