Stanisław August Poniatowski

Panowanie ostatniego króla

Przedstawiam

Stanisław August Poniatowski

Data panowania

Stanisław August Poniatowski

Stanisław August, urodzony jako Stanisław Antoni Poniatowski herbu Ciołek (ur. 17 stycznia 1732 w Wołczynie, zm. 12 lutego 1798 w Petersburgu) – król Polski w latach 1764–1795, ostatni władca Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Mimo że wybrany został na tron polski dzięki poparciu cesarzowej Imperium Rosyjskiego Katarzyny II, był inicjatorem i współautorem reform ustrojowych Sejmu Czteroletniego oraz jednym z głównych autorów Konstytucji 3 maja. Był mecenasem nauki i sztuki, pisarzem politycznym i mówcą, pamiętnikarzem, tłumaczem i epistolografem. Po III rozbiorze (1795) opuścił Warszawę i udał się do Grodna, pod opiekę i nadzór namiestnika rosyjskiego, po czym abdykował 25 listopada 1795 na rzecz Rosji. Ostatnie lata życia spędził na wygnaniu w Petersburgu.

Reformy króla

Poniatowski przeprowadził reformę finansów, wprowadził w obieg 2 monety

Założył w Warszawie Szkołę Rycerską, w której uczyli się przyszli oficerowie wojska oraz urzędnicy

Chciał ograniczyć liberum veto

Teatr Narodowy

Czaopismo monitr

Reformy

obiady czwartkowe

Komisja Edukacji Narodowej

Rozbudowa łązienek

Sprowadzenie malarza i portrecisty

brukowanie ulic

oś czasu

Prawa kardynalne

sejm 1768

Zasada wolnej elekcji Zasada Liberum veto Zasada Neminem Captivabimus – nietykalności osobistej szlachty Prawo do wypowiadania posłuszeństwa królowi (zawiązywania konfederacji i rokoszu) Wyłączne prawo dla szlachty do piastowania urzędów i posiadania ziemi Niemal nieograniczona władza dziedziców nad chłopami (oprócz możliwości karania śmiercią) Unia z Litwą Utrzymanie przywilejów Prus Królewskich Równouprawnienie dysydentów (protestantów i prawosławnych)

Konfederacja barska 1768-1772

29 lutego 1768 r. w Barze na Podolu została zawiązana konfederacja barska – związek zbrojny szlachty powołany, jak głosiła deklaracja, w obronie wiary katolickiej, wymierzony przeciw kurateli rosyjskiej i uważanemu za moskiewską marionetkę królowi Stanisławowi Augustowi. Forma konfederacji gwarantowała, że głosowanie odbywać się będzie większością, a nie zgodnie ze zmorą polskiego parlamentaryzmu – zasadą jednomyślności. Choć w tekście założycielskim nie napisano tego wprost, konfederacja była skierowana przeciw panoszeniu się carycy Katarzyny II w Polsce

Tadeusz Reytan

Tadeusz Reytan (Rejtan, Reyten) herbu Rejtan (ur. 20 sierpnia 1742 w Hruszówce, zm. 8 sierpnia 1780 tamże) – szlachcic, w 1773 poseł województwa nowogródzkiego na Sejm Rozbiorowy w Warszawie. Jego bohaterski opór przeciw skonfederowaniu Sejmu Rozbiorowego uznawany jest za jedną z ostatnich pozytywnych prób zastosowania liberum veto[1]

Rozbiór

Przyczyną rozbiorów była niezdolność kraju do reform, mogących wzmocnić siłę militarną Polsk

1 rozbiór Polski

Video

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit, sed diam nonummy nibh euismod tincidunt ut laoreet dolore magna aliquam erat volutpat.

Thanks!