Narodowe Święto Niepodległości Weglówka 2020

11 listopada 1918 roku, 102 lata temu, Polska odzyskała niepodległość. Choć przez 123 lata kraj nie istniał na mapie, żył jednak naród i jego kultura. Wierzono, że tak długo jak one trwają, nie trzeba tracić nadziei. Dzięki nim nie było pokolenia Polaków, które zrezygnowałoby z niepodległości, z prób jej odzyskania. W prezentacji chcielibyśmy przybliżyć historię drogi, która przez długie lata wiodła Polaków do upragnionej niepodległości oraz zaprosić do udziału poprzez włączenie się do wspólnego śpiewania pieśni i piosenek patriotycznych.

Tragedię naszego narodu rozpoczął rok 1772, gdy Rosja, Prusy i Austria przystąpiły do I rozbioru Polski. Państwa te zmusiły posłów do uchwalenia zgody na zabór części ziem polskich. Posłowie, z tchórzostwa lub głupoty, zatwierdzili uchwałę. I choć światlejsze umysły rozpoczęły proces reform wewnętrznych w państwie zakończonych uchwaleniem Konstytucji 3 Maja, w 1793 roku doszło do kolejnego rozbioru. Tym razem Polacy nie pozostali bierni, chwycili za broń.

tekst

24 III 1794 roku na rynku w Krakowie Tadeusz Kościuszko ogłosił powstanie i jako jego naczelnik przejął władzę dyktatorską. 4 IV pod Racławicami stoczył pierwszą bitwę. Kosynierzy śmiałym atakiem zaskoczyli wroga i rozbili piechotę, rozstrzygając o powodzeniu bitwy. Po Racławicach przyszła niestety klęska maciejowicka i kapitulacja Warszawy. W końcu października 1795 roku Rosja, Austria i Prusy podpisały kolejne porozumienie, na mocy którego Królestwo Polskie „obecnie i na zawsze uznane jest za nieistniejące”.

tekst

Niecałe dwa lata po trzecim rozbiorze, w lipcu 1797 roku w miasteczku Reggio we Włoszech, gdzie stacjonowały wówczas słynne Legiony Polskie, dowodzone przez gen. Jana Henryka Dąbrowskiego, powstała najbardziej znana polska pieśń " Pieśń Legionów Polskich we Włoszech". Autorem słów był Józef Wybicki. W tej prostej żołnierskiej piosence wyraził to, o czym myśleli Polacy. Polska nie umarła, bo żyją Polacy, na gwałt trzeba odpowiedzieć gwałtem, odbić szablą to, co zabrała obca przemoc, brać przykład z Bonapartego, u jego boku walczyć za ojczyznę . Niestety Napoleon nie spełnił oczekiwań Polaków. Księstwo Warszawskie utworzone przez Bonapartego przetrwało tylko do 1815 roku.

gen. Jan Henryk Dabrowski

Józef Wybicki

W 1815 roku powstało Królestwo Polskie, którego władcą został car rosyjski, konstytucja zapewnić mu miała niezależność. Niestety, car nie miał zamiaru jej przestrzegać. Wywołało to fale protestów, zaczęły powstawać tajne organizacje m.in. w warszawskiej Szkole Podchorążych. Na czele spisku stanął porucznik Piotr Wysocki. Wieczorem 29 listopada 1830 roku nieliczna grupa spiskowców dokonała zamachu na Belweder i Arsenał. Powstanie szybko rozprzestrzeniło się na inne tereny. Armia polska, mniej liczna od rosyjskiej, stoczyła szereg zwycięskich bitew, m. in. pod Stoczkiem, Wawrem i Grochowem. Niestety, brak wiary w ostateczny sukces, głównie wśród polskich generałów, zadecydował o klęsce powstania, które upadło we wrześniu 1831 roku.

tekst

Powstanie styczniowe wybuchło nagle, w nocy z 22 na 23 stycznia 1863 roku. Jednak zadania militarne, które stały przed powstańcami, przerosły ich możliwości. W walce nie brała udziału regularna armia, jak to miało miejsce w powstaniu listopadowym, lecz nieliczne i słabo uzbrojone oddziały partyzanckie. Stoczono wiele potyczek i mniejszych bitew. Większość z nich zakończyła się niestety przegraną. Nie pomogło bohaterstwo i poświęcenie. Powstanie upadło ostatecznie w 1864 roku, a dla jego uczestników rozpoczął się okres represji i wywózek na Syberię.

tekst

Po upadku powstania styczniowego trzeba było czekać pół wieku na kolejną możliwość podjęcia walki o niepodległość. Rok 1914, kończący okres pokoju w Europie, dla Polaków stał się i szansą, i niezwykłą tragedią. I wojna światowa spowodowała walkę bratobójczą. Polacy mieszkający w zaborze rosyjskim musieli walczyć na rzecz Rosji; Polacy z zaboru niemieckiego i austriackiego walczyli po stronie przeciwnej.

Niekwestionowanym bohaterem wydarzeń I wojny światowej był Józef Piłsudski - dowódca Pierwszej Brygady, a następnie Naczelnik Państwa. To właśnie jemu - symbolowi bojownika o niepodległość Polski - Rada Regencyjna w Warszawie przekazała 11 listopada 1918 roku władzę wojskową, a później także cywilną. Tego dnia rozbrojono niemiecki garnizon w Warszawie, co stanowiło symbol uwolnienia Polski od znienawidzonego okupanta. 11 listopada 1918 roku w Campiegne pod Paryżem zostało podpisane zawieszenie broni między Niemcami a mocarstwami zachodnimi - symbol zakończenia I wojny światowej.

DZIEJE OBCHODÓW Do czasu wybuchu II wojny światowej święto obchodzono tylko dwa razy - w roku 1937 i 1938. Podczas okupacji hitlerowskiej oficjalne lub jawne świętowanie było niemożliwe. W roku 1945 władze komunistyczne świętem państwowym uczyniły dzień 22 lipca - datę podpisania Manifestu PKWN, jako Narodowe święto Odrodzenia Polski. W okresie PRL święto niepodległości zostało zakazane. Narodowe Święto Niepodległości obchodzone 11 listopada przywrócono, ustawą Sejmu w 1989 roku. W III Rzeczpospolitej święto to jest najważniejszym świętem narodowym Polski. Dzień ten jest dniem wolnym od pracy. Rocznicowe uroczystości mają miejsce w wielu polskich miastach, jednak największe obchody z udziałem najwyższych władz państwowych odbywają się w Warszawie na placu Józefa Piłsudskiego, przed Grobem Nieznanego Żołnierza.

Uczestnicząc corocznie w obchodach Święta Niepodległości dajemy wyraz pamięci o tych wszystkich, dzięki którym żyjemy dzisiaj w wolnej Polsce. Dzięki którym przetrwał nasz język, nasza kultura i tradycja .