Języki Biblii - tekst oryginalny i przekłady Pisma Świętego

Języki Biblii

- tekst oryginalny i przekłady Pisma Świętego

Basic guide to create an awesome presentation

Pismo Święte

Przeczytaj fragment biblijny z Księgi Powtórzonego Prawa

W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego

poznaj te słowa w różnych wersjach językowych

Stary Testament został spisany w języku hebrajskim, a niektóre fragmenty w aramejskim i greckim. Nowy Testament natomiast powstał w języku greckim, z wyjątkiem Ewangelii św. Mateusza, którą napisano w języku aramejskim. Dziś nad wiernym tłumaczeniem czuwa Urząd Nauczycielski Kościoła. Księgi, co do których Kościół jest pewien, że są wierne oryginałowi. Przekłady (tłumaczenia) Pisma Świętego: Septuaginta, Wulgata, Biblia Królowej Zofii, Biblia ks. Jakuba Wujka, Biblia Tysiąclecia.

Septuaginta – najstarsze tłumaczenie Starego Testamentu z języka hebrajskiego na język grecki. Powstało ono w Aleksandrii w III–II w. przed Chr. dla Żydów żyjących z dala od kraju. Nie znali oni już języka hebrajskiego, w którym napisana była Biblia. Językiem greckim, na który przetłumaczono Biblię, posługiwano się w wielu krajach. Dzięki temu znacznie powiększyło się grono odbiorców Biblii. Legenda opowiada o tym, że tłumaczyło ją siedemdziesięciu dwóch mędrców i tak powstała Septuaginta, co znaczy właśnie „siedemdziesiąt” (w zapisie cyframi rzymskimi: LXX).

Wulgata jest tłumaczeniem całej Biblii na język łaciński. Powstało ono na przełomie IV–V w. z języków oryginalnych, czyli hebrajskiego i greckiego. Przekładu tego dokonał św. Hieronim, który nawet udał się do Palestyny, ojczyzny Pisma Świętego, by tam nad nim pracować. Wulgatę wydano drukiem po raz pierwszy w 1466 r. (w tłumaczeniu na język niemiecki) – jest to tzw. Biblia Gutenberga. Łacińskim tekstem Biblii posługiwano się w wielu krajach – poszerzył on znacznie grono jej czytelników.

Pierwszy polski przekład to tzw. Biblia królowej Zofii (żony króla Władysława Jagiełły). Dokonany został w drugiej połowie XV w. Było to tłumaczenie Starego Testamentu dokonane z łaciny w oparciu o Wulgatę św. Hieronima oraz przekłady czeskie. Biblię tę nazywa się również Biblią szaroszpatacką, ponieważ jej fragmenty odnaleziono w Sárospatak na Węgrzech.

Drugim z polskich tłumaczeń jest Biblia w przekładzie ks. Jakuba Wujka. Powstała w latach 1584–1597 (ogłoszona drukiem w 1599 r.). Ks. Jakub Wujek tłumaczył ją z Wulgaty, napisanej w języku łacińskim, ale sięgał również do tekstów w językach oryginalnych. Stała się oficjalnym przekładem polskim, używanym zarówno przez katolików, jak i protestantów.

W roku 1965 wydano zbiorowy przekład Biblii pod redakcją benedyktynów z Tyńca. Bibliści polscy, posługując się tekstami napisanymi w języku hebrajskim i greckim, przetłumaczyli Biblię na język polski. Ponieważ została wydana na pamiątkę milenium chrztu Polski, nazwano ją Biblią Tysiąclecia. Jest to współcześnie najbardziej znana i najczęściej używana Biblia w języku polskim.

„Kto zgubił swego Boga, może go odnaleźć w tej Księdze, a tego, kto Go nigdy nie poznał, owieje tchnienie Bożego słowa” (Heinrich Heine).