TAŃCE NARODOWE

POLSKIE TAŃCE NARODOWE

Polskie tańce narodowe to tańce, które wywodzą się z tańców ludowych z terenów całej Polski. Taniec ludowy jest wytworem kultury ludowej. Stał się określeniem dotyczącym nie tylko samego sposobu poruszania się, ale również tradycyjnej muzyki, a dokładnie utworów komponowanych specjalnie z myślą o konkretnym rodzaju tańca.

POLONEZ

• Jest tańcem uroczystym.
• Zwany tańcem dworskim.
• Towarzyszą mu dostojne kroki oraz gracja ruchów.
• Jest to taniec kołowy, korowodowy.
• Ma metrum ¾.
• Tempo powolne, umiarkowane.

KRAKOWIAK

• Pochodzi z okolic Krakowa.
• Często tańczy się go na festynach ludowych.
• Ma metrum 2/4.
• Charakterystyczny synkopowany rytm.

MAZUR

• Wesoły.
• Dynamiczny.
• Często tańczony był na szlacheckich dworach.
• Charakteryzuje się on tendencją do akcentowania drugiej i trzeciej części taktu
• Figura rytmiczna o 4-sylabowej grupie.
• Ma metrum 3/4 lub 3/8.

KUJAWIAK

• Pochodzi z Kujaw.
• Nazwa po raz pierwszy pojawiła się w 1827r.
• Powolny – najwolniejszy z tańców narodowych.
• Taniec spokojny.
• Ma metrum ¾.
• Wykonywany w tempie rubato.

OBEREK

• Oberek – najszybszy z tańców narodowych, którego charakter dobrze oddaje nazwa “obertas”.
• Wesoły, żywy, metrum 3/8, 3/4 Był tańczony w różnym tempie w zależności od regionu. Mniej żwawo w Wielkopolsce i na Kujawach, a najżywiej w Krakowskiem.
• Był tańczony w różnym tempie \w zależności od regionu.
• Mniej żwawo w Wielkopolsce i na Kujawach, a najżywiej w Krakowskiem.