Spojrzenie ratujące życie - wąż miedziany

Katecheza

Temat:Spojrzenie Ratujące życie-wąż miedziany

W jakich sytuacjach podczas meczu piłki nożnej sędzia wręcza zawodnikowi żółtą albo czerwoną kartkę?

Sędzia podczas meczu piłki nożnej pokazuje żółtą lub czerwoną kartkę, żeby ukarać zawodnika za poważne naruszenie zasad gry. Pierwsza żółta kartka jest karą, która pełni rolę ostrzeżenia, ale już druga żółta kartka oznacza przyznanie kartki czerwonej, której skutkiem jest konieczność opuszczenia boiska przez zawodnika do końca meczu, bez możliwości zastąpienia go innym zawodnikiem. Sędzia może od razu przyznać zawodnikowi czerwoną kartkę, np. za wyjątkowo niewłaściwe zachowanie. Okoliczności przyznania żółtych i czerwonych kartek oraz ich ilość mogą również powodować dalsze konsekwencje, np. dyskwalifikację zawodnika z udziału w jednym, dwóch lub w większej liczbie kolejnych meczów.

W codziennym życiu również macie do czynienia z „żółtymi” lub „czerwonymi” kartkami. Otrzymujecie je od nauczycieli lub rodziców.

Zachowania, które pociągają za sobą przykre konsekwencje: a) w szkole: wagary, ściąganie na klasówce, uderzenie kolegi, niestosowne zachowanie względem nauczycieli. b) w domu: słabe oceny, zaniedbywanie obowiązków domowych, zbyt długie przesiadywanie przed komputerem, kłótnie z rodzeństwem itp. Kary za niewłaściwe zachowanie: a) w szkole: upomnienie od nauczyciela, uwaga do dzienniczka, obniżenie oceny z zachowania, obniżenie oceny z przedmiotu, wezwanie rodziców itp. b) w domu: zakaz korzystania z komputera, telewizora przez określony czas, zakaz wychodzenia na spotkania z kolegami.

Na poprzedniej katechezie mówiliśmy, że Pan Bóg opiekował się swoim narodem. Pan Bóg zsyłał im codziennie mannę i przepiórki, aby nie umarli z głodu w drodze przez pustynię. Gdy potrzebowali wody, otrzymywali ją. Naród wybrany miał więc wszystko, co było potrzebne do życia. Ale po pewnym czasie zaczął narzekać.

„Szli [Izraelici] w kierunku Morza Czerwonego, aby obejść ziemię Edom; podczas drogi jednak lud stracił cierpliwość. I zaczęli mówić przeciw Bogu i Mojżeszowi: «Czemu wyprowadziliście nas z Egiptu, byśmy tu na pustyni pomarli? Nie ma chleba ani wody, a uprzykrzył się nam już ten pokarm mizerny». Zesłał więc Pan na lud węże o jadzie palącym, które kąsały ludzi, tak że wielka liczba Izraelitów zmarła. Przybyli więc ludzie do Mojżesza, mówiąc: «Zgrzeszyliśmy, szemrząc przeciw Panu i przeciwko tobie. Wstaw się za nami do Pana, aby oddalił od nas węże». I wstawił się Mojżesz za ludem. Wtedy rzekł Pan do Mojżesza: «Sporządź węża i umieść go na wysokim palu; wtedy każdy ukąszony, jeśli tylko spojrzy na niego, zostanie przy życiu». Sporządził więc Mojżesz węża miedzianego i umieścił go na wysokim palu. I rzeczywiście, jeśli kogo wąż ukąsił, a ukąszony spojrzał na węża miedzianego, zostawał przy życiu”.

Wąż umieszczony na palu zapowiada Jezusa, który zawieszony na drzewie krzyża umrze na nim za nasze grzechy, by ocalić nas od śmierci wiecznej. Tak jak Izraelici, którzy spojrzeli na węża miedzianego, zostawali przy życiu, tak my, chrześcijanie, jednocząc się przez wiarę z Chrystusem ukrzyżowanym, otrzymujemy życie wieczne. Dlatego mówimy, że wąż miedziany jest zapowiedzią krzyża Pana Jezusa.Dzięki krzyżowi otrzymujemy ocalenie od śmierci wiecznej, dlatego krzyż należy traktować z należytym szacunkiem i czcią.

Izraelici podczas przedłużającej się wędrówki stracili cierpliwość. Ich wiara osłabła. Po raz kolejny zapomnieli o potędze Boga, który uwolnił ich z niewoli egipskiej i opiekował się nimi w drodze do Ziemi Obiecanej. Przestali wierzyć, że Bóg pragnie ich dobra. Zatęsknili za Egiptem, choć tam byli niewolnikami. Nie docenili wolności, którą otrzymali od Boga. Dopiero gdy umierali od ukąszenia węży, zrozumieli, że bez pomocy Boga są zupełnie bezsilni. Śmierć była konsekwencją ich niewierności. Przyszli więc do Mojżesza, mówiąc „zgrzeszyliśmy”. Gdy się nawrócili, Bóg okazał im swoje miłosierdzie i uratował ich.

„Czyniąc znak krzyża, czyń go starannie. Nie taki zniekształcony, pośpieszny, który nie wiadomo, co oznacza. Czyń powoli duży, staranny znak krzyża: od czoła do piersi, od jednego ramienia do drugiego, czując, jak on cię całego ogarnia. Staraj się skupić wszystkie swoje myśli i zawrzyj całą siłę swojego uczucia w tym geście kreślenia krzyża…”

Romano Guardini

Dziękuję!