Wyjdź ze swej ziemi. Abraham

Nie będziesz więc odtąd nazywał się Abram, lecz imię twoje będzie Abraham, bo uczynię ciebie ojcem ..................... (Rdz 17, 5)

Katecheza

Wyjdź ze swej ziemi. Abraham.

Wiara jest darem i łaską otrzymaną od Boga na chrzcie świętym. Wiara powinna być rozumna, czyli świadoma, pewna, czyli oparta na prawdzie, oraz wolna, czyli dobrowolna. Wierzyć to znaczy powierzyć się Bogu i przyjąć prawdę, którą On objawił. Abraham był człowiekiem wielkiej wiary. Wiara ta polegała na przyjęciu słowa Bożego i na postępowaniu zgodnie z nim. Abraham jest wzorem dla wszystkich ludzi w każdym czasie, dlatego jest on nazywany "ojcem wszystkich wierzących".

Ręka w górę kto chce.....

- lody, fajnie zjeść coś pysznego,

- iść na basen, będzie super zabawa,

- iść do kina, będzie ekstra zobaczyć nową bajkę,

- nowy zestaw lego, bedę mieć to co inni,

- telefon, mieć najnowszy model, to będzie hit w mojej klasie,

- zaufać Bogu. Czy to też będzie super? Co mi to da?

Zaufanie Bogu nie jest łatwe. Bóg Nie obiecuje ci każdego dnia lodów, wycieczek do kina czy na basen. On obiecuje coś ważniejszego. Co takiego?

Boża obietnica.

Sprawdź co takiego obiecuje Bóg.

Zaufanie Bogu oznacza, że czasami trzeba zrezygnować z czegoś, tak jak Abraham, który musiał zostawić swój dom i kraj, w którym mieszkał. Bóg dla niego miał jednak coś wspanialszego niż to, co Abraham zostawił kiedy opuszczał UR.

Prezentacja. Kliknij w grafikę. Jeżeli masz ochotę kliknij również w oczko.

Życie Abrama w Charanie było dostatnie i spokojne. I oto Bóg skierował do niego wezwanie: „Wyjdź z twojej ziemi rodzinnej do kraju, który ci ukażę”. Wezwanie to musiało być dla Abrama niezwykle trudne, gdyż wiązało się z pozostawieniem domu i rodzinnego miasta oraz rozstaniem się z wieloma przyjaciółmi. Obietnica była pociągająca, ale jednocześnie niełatwa do przyjęcia. W czasach, gdy nie było środków komunikacji, jakie mamy dzisiaj, Abram wyruszył w nieznane. Musiał się zastanawiać, dokąd Bóg go posyła. Do pierwszej obietnicy Bóg dołączył kolejną: „Uczynię z ciebie wielki naród, będę ci błogosławił i twoje imię rozsławię”. Znowu niepewność: Jak może powstać wielki naród, gdy Abram i Sara nie mają dzieci? Abram zaufał Bogu i wyruszył z Charanu. Po dotarciu do kraju Kanaan spełniła się pierwsza obietnica – Abram otrzymał ziemię. Bóg ponowił także drugą obietnicę, że Abram będzie miał niezliczone potomstwo, i nawet zmienił mu imię na Abraham, co oznacza „ojciec mnóstwa”. Jednak Abraham i Sara wciąż nie mogli się doczekać upragnionego dziecka. Gdy trzej podróżni przybyli w gościnę, Abraham i Sara byli już staruszkami, więc wydawało się zupełnie niemożliwe, by obietnica potomstwa została spełniona.

– Abramie, w jakich warunkach mieszkałeś w Charanie? – Dlaczego zdecydowałeś się wyruszyć w drogę? – Dokąd wędrujesz? – Dlaczego wędrujesz właśnie do Kanaan? – Dlaczego uwierzyłeś obietnicy Boga?

– Kim byli ludzie, których przed chwilą gościłeś? – W jaki sposób rozpoznałeś w nich aniołów? – O czym z nimi rozmawiałeś? – Dlaczego uwierzyłeś obietnicy?

Izaak, syn Sary i Abrahama, przyszedł na świat wbrew wszelkim ludzkim przewidywaniom. Stało się to dzięki temu, że Abraham zaufał Bogu. Wydarzenia z życia Abrahama pokazują nam, co to znaczy bezgranicznie ufać Bogu i uwierzyć w Jego obietnice. Dzięki wierze i posłuszeństwu Abrahama Bogu mógł zrealizować swój plan i uczynić go ojcem wszystkich wierzących. Za jego wierność Bóg błogosławił mu we wszystkim i sprawił, że jako stuletni człowiek doczekał się obiecanego syna. Z potomków Abrahama powstał potężny naród, który nazywamy narodem wybranym, ponieważ Bóg zaplanował, że będzie z niego pochodził Jezus – Boży Syn. Abraham jest nazywany patriarchą. To określenie pochodzi z języka greckiego i oznacza głowę rodu. Abraham stał się początkiem narodu, który istnieje do dzisiaj – to Izraelici.

– Co Bóg obiecał każdemu z nas? – Kiedy złożył nam te obietnice? – Co musimy zrobić, by Bóg mógł spełnić obietnice dane nam podczas chrztu? – Co zyskujemy przyjmując Boże obietnice? Najważniejsza obietnica, którą mamy od Boga, to życie wieczne i możliwość otrzymania naszej ziemi obiecanej – nieba. Bóg daje nam tę obietnicę podczas chrztu. Zostanie spełniona, gdy tak jak Abraham zaufamy Panu Bogu. Kiedy Abraham usłyszał propozycję Boga, zostawił swój dom i wyruszył w nieznane. Również od nas Bóg oczekuje wiary w to, że wszystko, co On nam proponuje, jest dla nas dobre. Może się zdarzyć, że Bóg zaproponuje nam coś, co po ludzku wydaje się niezrozumiałe lub zbyt trudne. Gdy jednak z perspektywy czasu dokonujemy oceny tej sytuacji, dostrzegamy, że Bóg miał rację. Niewykluczone, że na naszej drodze pojawią się chwile zwątpienia i słabości. Abraham też je miał, ale wyszedł z nich zwycięsko.