Klasa 5 i 6 Groby bliskich- by krucha pamięć nie zniszczyła wspomnień.

Groby bliskich – by krucha pamięć nie zniszczyła wspomnień.

By krucha pamięć nie zniszczyła wspomnień

„Ciała zmarłych powinny być traktowane z szacunkiem i miłością wypływającą z wiary i nadziei zmartwychwstania. Grzebanie zmarłych jest uczynkiem miłosierdzia względem ciała; jest uczczeniem dzieci Bożych, będących świątynią Ducha Świętego”.

(KKK 2300)

Szacunek, z jakim traktujemy ciała zmarłych, wynika z wiary w zmartwychwstanie ciała. Grzebanie zmarłych jest uczynkiem miłosierdzia względem ich ciał.

Zmartwychwstanie ciał

„W momencie śmierci oddzielone zostają od siebie ciało i dusza. Ciało ulega rozkładowi, podczas gdy dusza idzie do Boga i oczekuje na ponowne zjednoczenie ze wskrzeszonym ciałem w dniu ostatecznym”. (Youcat 154)

Dlaczego krzyż?

– Jak wyglądają groby zmarłych na polskich cmentarzach? – Dlaczego chrześcijanie umieszczają na grobach krzyże?

Mamy przygotowane mieszkanie w niebie

Wiemy o tym ze słów, które Jezus wypowiedział podczas Ostatniej Wieczerzy.

„W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. (…) Idę (…) przygotować wam miejsce. A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę powtórnie i zabiorę was do siebie, abyście i wy byli, gdzie Ja jestem”. (J 14,2-3)

Pomoc zmarłym

Każdy człowiek ma przygotowane miejsce w niebie. W chwili śmierci może jednak okazać się, że za życia uczynił zbyt mało dobra, wówczas do zamieszkania w niebie przygotowuje się przez cierpienie w czyśćcu. Dusze czyścowe nie mogą same sobie pomóc, nie mogą dołożyć do swojego życia żadnego dobrego uczynku. Od chwili śmierci zdane są na pomoc tych, którzy żyją na ziemi. Tylko nasza modlitwa i pokuta w ich intencji może przybliżyć je do zamieszkania w domu Ojca. Dlatego ważne jest, abyśmy troszczyli się o naszych bliskich zmarłych i modlili się w ich intencji. To przejaw naszej wiary w życie wieczne i nadziei spotkania się w niebie z tymi, za których się modlimy.

Wypominki

Wypominki są jednym ze wielu znaków wyrażania naszej modlitewnej pamięci o zmarłych. Ich tradycja sięga X wieku.

Jest specjalne nabożeństwo za zmarłych, podczas którego wyczytywana jest lista imion i nazwisk zmarłych osób, które wierni chcą w modlitwie polecać Bogu. Wierni wypisują na kartkach nazwiska swoich zmarłych krewnych.

Ksiądz sporządza listę nazwisk zmarłych, którą odczytuje podczas nabożeństwa wzywając zebranych do modlitwy w ich intencji. Najczęściej wierni odmawiają w intencji zmarłych różaniec lub tradycyjną modlitwę „Wieczny odpoczynek".

Msza święta gregoriańska

Zwyczaj ten został zapoczątkowany przez papieża Grzegorza Wielkiego (+604), który polecił w taki sposób modlić się za zmarłego mnicha benedyktyńskiego. Jak podaje pobożny przekaz, trzydziestego dnia zakonnik miał się objawić papieżowi i dziękować za wyświadczone mu w ten sposób miłosierdzie. Zwyczaj odprawiania gregorianki, opiera się na przekonaniu wiernych o skuteczności tej formy modlitwy.

Cztery istotne elementy dotyczące Mszy gregoriańskiej

- Msza św. sprawowana jest w intencji jednej osoby; - ofiarowana wyłącznie za osobę zmarłą; - odprawiana 30 razy (30 Mszy świętych), - od 1 do 30 danego miesiąca w ciągu bezpośrednio następujących po sobie dni (bez przerw).

Warunki uzyskania odpustu zupełnego:

1. Wzbudzić intencję jego otrzymania. 2. Być w stanie łaski uświęcającej. 3. Wyzbyć się przywiązania do jakiegokolwiek grzechu. 4. Przyjąć w tym dniu Komunię Świętą. 5. Odnowić naszą jedność ze wspólnotą Kościoła poprzez odmówienie: “Ojcze nasz”, “Wierzę w Boga” oraz modlitwy w intencjach bliskich Ojcu Świętemu.

Życie zmienia się, ale się nie kończy...

Podczas Mszy Świętej pogrzebowej, kapłan wypowiada modlitwę, która zawiera prawdę, że śmierć nie kończy naszego życia.

Zadanie 3, str.110

„Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, Panie, Ojcze święty, wszechmogący, wieczny Boże, przez naszego Pana Jezusa Chrystusa. W Nim zabłysła dla nas nadzieja chwalebnego zmartwychwstania i choć nas zasmuca nieunikniona konieczność śmierci, znajdujemy pociechę w obietnicy przyszłej nieśmiertelności. Albowiem życie Twoich wiernych, o Panie, zmienia się, ale się nie kończy, i gdy rozpadnie się dom doczesnej pielgrzymki, znajdą przygotowane w niebie wieczne mieszkanie”.