jak dawniej żyli ludzie

Jak Żyli ludzie w dawnych czasach?

Łowcy

• zajmowali się łowiectwem i zbieractwem,
• narzędzia usprawniały polowania (kamień i kości),
• koczowniczy tryb życia -> wędrówki za zwierzętami, mięso podstawowym pożywieniem,
• narzędzia wykonywano z kamienia - groty i ostrza,
• żyli w niewielkich gromadach (15-25 osób), szukali schronienia w grotach lub pod nawisami skalnymi, w pobliżu rzek, ponad dolinami (pastwiskami stad),
• na otwartej przestrzeni budowano szałasy lub namioty (niekiedy szkielet z ciosów mamuta) - obozowiska tymczasowe.
• początkowo wykorzystywali ogień powstąły w wyniku działania przyrody, później nauczyli się rozpalać ogien przez pocieranie o siebie kawałków drewna lub przez pocieranie krzemieni

Rolnicy

• około 10 tysięcy lat temu na Bliskim Wschodzie i 8 tysięcy w Europie człowiek sam zaczął produkować żywność, uprawiając rośliny i hodując zwierzęta.
• Hodowca, a zwłaszcza rolnik potrzebował stałego miejsca zamieszkania. Zmiana trybu życia na osiadły (ceramika, tkactwo). Dietę uzupełniały produkty pochodzące ze zbieractwa, myślistwa i rybołówstwa, ale podstawę pożywienia stanowiła żywność "wyprodukowana".
• Mając zapasy żywności grupa mogła zwiększyć swoją liczebność. Nie musiała wędrować. Ponieważ uprawa roli dostarczała żywności w określonych porach roku, konieczne było jej przechowywanie.
• Rozwijał się handel.
• Powstawały coraz większe osady. Wznoszono w nich stałe domy ze specjalnie przygotowanych do tego materiałów (m.in. glinianych cegieł). Zaczęto w nich wyodrębniać izby o różnym przeznaczeniu. Niektóre osady otaczano potężnymi fortyfikacjami.

Starożytni Grecy

• Starożytne miasta greckie były ośrodkami życia państwowego, polityki i kultury, handlu i rozrywek, pracy i odprężenia. Grecy zwykle spędzali dnie wśród gwaru rynku, na schodach świątyń, na polu, w warsztacie lub nad brzegiem morza, zajęci pracą albo rozrywkami.
• Mężczyżni uczestniczyli w życiu publicznym, załatwiali interesy lub odwiedzali przyjaciół i uczestniczyli w wieczornych ucztach.
• Kobiety zostawały przez większą część dnia w domu. Towarzyszyły im dzieci, niewolnicy, ewentualnie krewni. Przeznaczeniem i misją kobiet było wydawanie na świat dzieci oraz zarządzanie domem.Tradycyjnym zajęciem kobiet było tkanie.
• Chłopcy grali w kostki, znali bąka, jojo, obręcz i różne gry dużą i małą piłką. Dziewczynki ubierały lalki, które mogły siedzieć i ruszać głową. Chłopcy greccy od najmłodszych lat uczestniczyli u boku ojców w uroczystościach rodzinnych i publicznych, dziewczynki towarzyszyły matkom.

Początki Państwa Polskiego

Początki Państwa Polskiego

Życie człowieka w XVII i XVIII-wiecznej Rzeczypospolitej

Długość życia ludzi: ogromna śmiertelność niemowląt i dzieci. W pierwszym roku życia umierało ich około 35%, a jedynie 45% kończyło piąty rok życia (choroby -> niedożywienie, niski poziom higieny, utrudniony dostęp do czystej wody). Wyżywienie: chłopi - chleb (z mąki żytniej) , kasze, kluski oraz groch i kapusta, mięsa w takim jadłospisie było niewiele (drób lub wołowina), ziemniaki (w XVIII wieku), napoje - piwo lub wino; chłopom często zagrażał głód, który mógł być spowodowany nieurodzajem lub wojną, szlachta - mięso wołowe, drób, dziczyzna, ryby. spora dawka przypraw korzennych w potrawach, pasztety, wędliny i szynka

Korneli Szlegel, "Polonez pod gołym niebem"

Mieszkanie: W omawianym okresie w przeważającej mierze mieszkanie było powiązane z warsztatem pracy zarówno na wsi, jak i w mieście. Jedynie ludzie najbogatsi posiadali lokale przeznaczone wyłącznie do zamieszkania.

Życie codzienne na ziemiach polskich w XIX wieku

Rewolucja przemysłowa - powstawanie fabryk, robotnicy, chłopi migrują do miast w poszukiwaniu pracy - wyzyskiwani przez pracodawów, w fabrykach pracowały też dzieci Bogaci mieszczanie zajmowali wielopokojowe apartamenty w dobrych dzielnicach. W miastach pojawiały się kanalizacje, oświetlenie gazowe i tramwaje konne, a pod koniec XiX w. także elektryczność. Rozrywki : koncerty, przedstawienia teatralne, spotkania towarzyskie, spacery w parku, wyjazdy za miasto. Podróże: kolej (między miastami), a w mieście - dorożkami, powozami lub tramwajami konnymi, które pojawiły się pod koniec XIX wieku.

Dzieci na wsi - pracowały już od 4 roku życia, nie wszystkie chodziły do szkoły; w szkole wszystkie dzieci niezależnie od wieku miały jednego nauczyciela i uczyły się tego samego.

Życie codzienne w XX wieku

Postępujący proces elektryfikacji - oświetlenie elektryczne w miastach, coraz więcej urządzeń elektrycznych. Udogodnienia cywilizacyjne, takie jak centralne ogrzewanie, kanalizacja, bieżąca zimna i gorąca woda, energia i światło elektryczne oraz windy zawitały, w zamożniejszych domach. Zmianom sprzyjał postęp higieny i pogłębienie świadomości na temat roli czystości. Na przełomie XIX i XX wieku dzięki rozbudowie sieci wodociągowej i kanalizacyjnej możliwe stało się instalowanie łazienek i ubikacji w mieszkaniach. Kolosalne znaczenie dla życia rodzinnego i społecznego miał postęp medycyny i obserwowane w całej dziewiętnastowiecznej Europie skokowe wydłużenie się czasu życia ludzkiego.

Thanks for your attention

Any questions?