1 Serce Jezusa źródłem miłości

10

Pomagać z serca W niedzielę po obiedzie, kiedy Janek ze swoimi rodzicami wrócił ze spaceru po parku, tata Janka wyjął z półki „Biblię dla dzieci”. – Jasiu, czy chciałbyś razem ze mną poczytać opowiadania biblijne? – zapytał tata. – Tak, tak! – zawołał wesoło Janek, który chętnie słucha opowieści czytanych przez tatę. Tata usiadł w fotelu, wziął syna na kolana i zaczął czytać swoim ciepłym głosem: Był zwykły, słoneczny dzień w miasteczku Kafarnaum, które jak inne miasta żyło spokojnie, choć nie bez trosk dnia codziennego. Kupcy sprzedawali swoje towary, ludzie załatwiali sprawy w urzędach, a dzieci bawiły się wesoło i beztrosko na ulicach miasta. Gdy ludzie dowiedzieli się, że Pan Jezus uzdrawia, przynosili swoich chorych i umierających bliskich: rodziców, rodzeństwo i dzieci. Innego dnia Pan Jezus całymi godzinami nauczał podążających za Nim ludzi. Oni słuchali Go i zadawali Mu wiele pytań. Tak mijały długie godziny dnia. Zanim się spostrzegli, nastał wieczór. Daleko w tyle pozostało miasto, z którego wyruszyli w drogę, i daleko było do miasta, do którego zmierzali.

Nikt nie miał jedzenia i wszyscy odczuwali już głód. Pewien chłopiec niósł ze sobą tylko pięć chlebów i dwie rybki, a głodnych ludzi szło wiele tysięcy. Pan Jezus poprosił uczniów, aby powiedzieli wszystkim, że za chwilę otrzymają posiłek. Kiedy ludzie usiedli na trawie, uczniowie zaczęli rozdawać pięć chlebów i dwie ryby wielu tysiącom głodnych, ale chlebów nie ubywało, a ryby się nie kończyły. Ludzie spożywający posiłek łamali sobie tyle chleba i brali tyle ryby, ile chcieli. To Pan Jezus sprawił, że wszyscy, którzy Go słuchali, mogli się dobrze najeść, aby mieć siłę do słuchania Jego nauki i energię do dalszej podróży.otrzymają posiłek. Kiedy ludzie usiedli na trawie, uczniowie zaczęli rozdawaćpięć chlebów i dwie ryby wielu tysiącom głodnych, ale chlebów nie ubywało, a ryby się nie kończyły. Ludzie spożywający posiłek łamali sobie tyle chleba i brali tyle ryby, ile chcieli. To Pan Jezus sprawił, że wszyscy, którzy Go słuchali, mogli się dobrze najeść, aby mieć siłę do słuchania Jego nauki i energię do dalszej podróży.

Tata zamknął książkę i spojrzał pogodnie na syna, mówiąc: – Widzisz, Janku? Pan Jezus dba o ludzi, o ich zdrowie i potrzebę jedzenia. Jest dobry i kocha wszystkich. Pan Jezus sam pomaga potrzebującym, a nas uczy troski o innych ludzi. – Ja też chcę pomagać innym ludziom! – wykrzyknął Janek. Zerwał się natychmiast z kolan taty i pobiegł do kuchni, gdzie mama zmywała po obiedzie naczynia. – Mamusiu – zapytał Janek mamy – czy mogę ci teraz pomóc? Chcę pomagać tak jak Pan Jezus. Mama uśmiechnęła się ciepło do syna i mówiąc tylko „dziękuję”, podała Jasiowi ściereczkę do wycierania naczyń. Tata wszedł do kuchni i widząc, że syn pomaga w zmywaniu, powiedział do żony: – Widzę, że nasz syn tak samo jak Pan Jezus potrafi dawać innym ludziom swoje serce, pomagając im. A do Janka powiedział: – Brawo, jestem z ciebie dumny, synku.